W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

ibn Qayyim al-Dziauziyyah

Jego imię to Abu 'Abdullaah, Shams-ud-Diin Muhammad ibn Abu Bakr, znany jako Ibn al-Qayyim (lub ibn Qayyim al-Dziauziyyah). Urodził się w 691 roku Hidźrah w Damaszku. Już od najmłodszych lat czerpał wiedzę od wielu wybitnych uczonych. Jednym z najsłynniejszych jego nauczycieli był Shiech-ul-lslaam Ahmad Ibn Taymiyyah. Jego uczniowie to między innymi Ibn Kathiir, adh-Dhahabi, Ibn Radziab, Ibn 'Abdul-Haadi i inni. Był autorem ponad dziewięćdziesięciu publikacji - wszystkie odznaczające się poruszającym podejściem do tematyki serca i duszy, jak również, szczegółowością, dokładnością i głębią badań.

Ibn al-Qayyim zmarł w czwartek, 13-go Radziab w czasie Adhaan (wezwania) na modlitę 'Ishaa w 751 roku Hidźrah.

Jego szeroka wiedza, mocne trzymanie się drogi Salaf, doskonałe maniery, bogobojność i zuhd (ascetyzm) opisane zostały przez Al-Haafidh Ibn Hadziar w ad-Dururul-Kaaminah (3/400), Al-Haafidh Ibn Radziab w Dhayl Tabaqaatul-Hanaabilah(2/447), ash-Shaukaanii w al-Badrut-Taali'(2/143-146) oraz Al-Haafidh Ibn Kathir który napisał o nim w al-Bidaayah wan-Nihaayah (14/246):

"Osiągnął ogromną biegłość w wielu dziedzinach wiedzy, szczególnie w dziedzinie Tafsir, Hadith i Usuul.

Gdy Szeich Taqiyyud-Diin Ahmad Ibn Taymiyyah powrócił z Egiptu w 712H, Ibn ul-Qayyim pozostał z nim aż do jego śmierci, czerpiąc od niego wiele wiedzy; razem z wiedzą którą zdobył już wcześniej. Osiągnął status uczonego w wielu dziedzinach nauki. Wzbogacał swą wiedzę dniami i nocami, i nieustannie wzywał swego Pana. Pięknie recytował i miał nienaganne maniery. Był osobą o wielkiej miłości i nikomu nie zazdrościł, nikogo nie krzywdził, nie wyszukiwał u innych błędów, ani też nie był wobec nikogo złośliwy. Należałem do tych którzy najczęściej mu towarzyszyli i byłem także jedną z najbliższych mu osób. Nie znam nikogo na tym świecie, w tych czasach, kto byłby bardziej bogobojny niż on. Jego Salaah (Modlitwy) były bardzo długie, o wydłużonych rukuu' (skłonach) i sudziuud (prostracji). Jego towarzysze często mu to wypominali, mimo to nigdy nie odpowiedział im nieuprzejmie, ani też nie porzucił swej praktyki - niech Allah obdarzy go Swym Miłosierdziem."