W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego
Yazîd ibn Muaawiyah ibn Abi Sufyân ibn Harb ibn Umayaah
al-Umawi al-Dimaszqi
Imâm Al-Dhahabi powiedział:
"Yazîd był przywódcą armii podczas ekspedycji na Konstantynopol,
wraz ludźmi takimi jak Abu Ayyûb al-Ansâri. Yazîd
został wyznaczony przez swojego ojca jako spadkobierca,
i objął władzę po śmierci ojca w Radżab 60 H, mając 35 lat.
Jego panowanie trwało jednak mniej niż cztery lata.
Yazîd należy do tych których ani nie kochamy, ani nie przeklinamy.
Są także inni jemu podobni spośród Kalifów dwóch klanów
(Umawi/Umajjadzkiego i ‘Abbâsi/Abbasydzkiego) jak
również wali (gubernatorzy mianowani przez Khalifah)
różnych Wilajatów, zaprawdę niektórzy byli gorsi
od niego.
Yazîd przejął władzę 49 lat po śmierci Wysłannika (sal
allahu `alejhi ła sallam), gdy jeszcze żyli niektórzy Sahabah
tak jak Ibn `Umar, który bardziej zasługiwał na pozycję
Kalifa niż on czy jego ojciec.
Panowanie Yazîda zaczęło się od męczennictwa al-Husayn'a,
i zakończyło się bitwą pod al-Harrah. Dlatego ludzie go
nienawidzili i nie został błogosławiony długim życiem."
(Siyar A’laam al-Nubalaa’, część 4, str. 38)
Szeich ul-Islâm Ibn Taymiyah powiedział:
"Ludzie mięli różne poglądy względem Yazîd ibn Mu’aawiyah
ibn Abi Sufyân, dzieląc się na trzy grupy, dwie ekstremalne,
i jedna umiarkowana.
Jedni z ekstremalistów mówili, że był on kâfir [niewierzącym]
i munaafiq [hipokrytą], że walczył po to aby zabić
wnuka Wysłannika (sal allahu `alejhi ła sallam) pragnąc
urazić Proroka i zemścić się na nim, pomścić swojego dziadka
`Utbah, i brata dziadka Shaybah oraz matczynego wujka al-Walîd
ibn `Utbah i innych którzy zostali zabici przez towarzyszy
Proroka, przez `Ali ibn Abi Tâlib i innych w bitwie pod
Badr i innych bitwach. Taki pogląd jest łatwy do przyjęcia
dla Râfidi którzy uważają Abu Bakr, `Umar i `Uthmân za kuffar
[niewiernych], więc tym łatwiej jest im przyjąć [pogląd]
że Yazîd był kâfir.
Druga ekstremalna grupa uważa, że był on bogobojnym człowiekiem
i sprawiedliwym władcą, i że należał do Sahabah którzy urodzili
się za czasów Proroka, że był przez niego [Proroka] noszony
[na rękach jako dziecko] i że został przez niego błogosławiony.
Niektórzy przypisują mu status wyższy niż Abu Bakr i `Umar,
inni jeszcze uważają go za Proroka.
Trzecią opinią jest, że należał on do królów Muzułmanów,
który wykonywał dobre i złe uczynki. Urodził się dopiero
za kalifatu `Uthmaana. Nie był kâfir lecz za jego
przyczyną al-Husayn został zamordowany, i wyczynił to co
wyczynił ludziom z al-Harrah. Nie był on Sahaabi, i nie
był też jednym z bogobojnych auliyah Allaha. Taki
jest pogląd większości ludzi wiedzy z Ahl al-Sunnah ła’l-Dżamaa’ah.
Zatem podzielili się na trzy grupy, jedna która go przeklina,
jedna która go kocha i jedna która ani go nie przeklina
ani go nie kocha. To zostało przekazane od Imama Ahmada,
i taki jest pogląd sprawiedliwych spośród jego uczniów i
innych muzułmanów. Abu Muhammad al-Maqdisi odpowiedział,
gdy spytany został o Yazîda: "zgodnie z tym co słyszałem,
nie należy go ani przeklinać ani kochać." Powiedział
także, "Słyszałem jak nasz dziadek Abu `Abd-Allaah
ibn Taymiyah został spytany o Yazîda i odpowiedział: "Nie
zaprzeczamy jego dobrym cechom ani też nie wyolbrzymiamy
ich."" (Madżmû’
Fatâua, część 4, str. 481-484)
Ibn Taymiyah powiedział także:
"Królestwo Mu`aawiyah było królestwem miłosierdzia,
do czasu gdy się zakończyło i nastała władza Yazîda a wraz
z nią fitnah (próby, klęski): zamordowanie Husayna
w Iraku, fitnah ludzi w Hurrah, w Medynie i oblężenie Mekki
gdy `Abdullaah Ibnuz-Zubayr postawił na swoim." (Madżm’
Fatâua, część 10 str. 354)
|
