W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Khauaridź, Charydżyci,

opracował Abu Anas

Khauaridź jest sektą która pojawiła już za czasów Uthmaan'a (radi allahu `anhu).

1. Shaykh Sâlih al-Fawzân powiedział o nich:

"Są to ci którzy dokonali rebelii przeciwko władzy pod koniec panowania Uthmana (radhiyâ Allâhu ´anh), rezultatem czego było że Uthmaan został zamordowany. Za czasów khalifatu ´Alî'ego (radhiyâ Allâhu ´anh), ich zło stało się jeszcze większe, odłączyli się od niego robiąc na nim Takfir (uważając go za niewiernego) oraz takfir na Sahabah, tylko dla tego że nie zgadzali się z ich Madhab (szkołą prawną, ideologią). Zabili oni również Aliego i Az-Zubeyr. Uważają oni każdego kto nie uznaje ich madhab za Kaafir, także każdego kto popełnia ciężkie grzechy uważają za Kaafir, czyniąc jego krew i majątek halaal (to znaczy uważają że mogą go zabić i ograbić z majątku).

´Alî bin Abî Tâlib (radhiyâ Allâhu ´anh) walczył przeciwko nim i zabił wielu z nich w bitwie pod an-Nahrauân.

Prorok o nich powiedział, co zostało przekazane w hadisie od Abu Umaamah, zebranego przez at-Tirmidhi i innych że są oni,

"...najokrutniejsi spośród tych którzy zginą, a jak wspaniała jest osoba przez nich zabita." (Sahih, wg. Szeich al-Albaanii w Sahiih Sunan at-Tirmidhi (no. 2398))

´Alî bin Abî Tâlib (radhiyâ Allâhu ´anh) wysłał ich do syna swego wujka, ´Abdullâh bin ´Abbâs - zwanego Habr-ul-Ummah (szczęście Ummy) i Tarjumân-ul-Qur'ân (tłumacza Koranu). Debatował z nimi i około sześć tysięcy z nich odwróciło się od nich, lecz duża część z nich pozostała. Wtedy Amîr-ul-Mu'minîn ´Alî bin Abî Tâlib zaczął walczyć przeciwko nim razem z Sahâbah, aby uchronić Ummę przed ich złem i krzywdą.

Nie jest znane aby Khauâridź kiedykolwiek walczyli przeciwko Kuffar. Nigdy! Zabijają oni tylko Muzułmanów, dokładnie tak jak Wysłannik (sallâ Allâhu ´alayhi ła sallam) powiedział,

"Oni zabijają ludzi islamu, a Ahl-ul-Authân (Mushrikűn, niewiernych) zostawiają w spokoju." (Ahmad, al-Buchârî, Muslim, an-Nasâ'î, Abű Dâwűd och at-Tayâlisî)

Khauâridź pragną podzielić wspólnotę muzułmanów, wzniecić bunt i uważają każdego kto popełnia wielki grzech, taki jak cudzołóstwo, kradzież lub picie alkoholu, za niewierzącego. Uważają taką osobę za Kaafir, podczas gdy Ahl-us-Sunnah wal-Jamâ´ah uważają że jest "Muzułmaninem z niepełnym Imaan (wiarą)", uważając go za grzesznika. Jest za tym "wierzącym poprzez swoja wiarę, grzesznikiem poprzez swój grzech", ponieważ nie zostaje wykluczony z Islamu poprzez nic innego jak tylko szirk, lub inne rzeczy które wiadomo że są sprzeczne z Islamem. Jednak jeżeli chodzi grzechy inne niż szirk, nie wykluczają one człowieka z Imanu, nawet jeżeli należały by one do wielkich grzechów (kabaair). Allâh (ta´âlâ) powiedział co znaczy,

"Zaprawdę, Allah nie przebacza tym, którzy Jemu dodają współtowarzyszy, podczas gdy On przebacza, komu chce, mniejsze grzechy." (Surah an-Nisâ', 4: 48)

Natomiast Khauâridź mówią,
"Ktokolwiek popełnia wielki grzech (kabaair) jest Kaafir. Nie zostanie mu wybaczone i na zawsze będzie przebywał w Ogniu." ("Lamhah ´an-il-Firaq-idh-Dhâlah" str. 35-42)

2. Shaykhul- Islaam Ibn Taymiyyah powiedział

Khauaridź są tymi którzy zakazaną krew czynią dozwoloną. Uznają Muzułmanów za niewiernych na podstawie popełnianych przez nich grzechów. Uważają wszystkich Muzułmańskich przywódców za niewiernych i nawołują do rewolucji, rebelii i rozlewu krwi.

Wysłannik Allaha (sal allahu alejhi ła sallaam) powiedział:

"Oni (Khauaridź) są psami piekła". [i]

Wysłannik Allaha (sal allahu alejhi ła sallaam) powiedział także:

"Jeżeli dotarł bym do nich, zgładził bym ich tak jak zgładzony został Aad (naród wspomniany w Koranie który został zniszczony z powodu dokonywanego przez nich zła)" [Buchaari/Muslim]

Szeich ul-Islaam Ibn Taymiyyah powiedział dalej,

"Sposób, siirah, Muzułmanów zakończył się (na tej metodologii). Nie uznawali ich (Khauaridź) za takich apostatów jak tych, przeciwko którym (abu Bakr) as-Siddiq (radiallahu anhu) walczył.

To pomimo rozkazu Wysłannika Allaha (sal allahu alejhi ła sallaam) aby walczyć przeciwko nim, który pojawia się w autentycznych hadisach, i pomimo tego co zostało o nich przekazane w hadisie od Abu Umaamah, zebranego przez at-Tirmidhi i innych [ii] że są oni "najokrutniejsi spośród tych którzy zginą, a jak wspaniała jest osoba przez nich zabita." Co znaczy że są oni bardziej szkodliwi dla muzułmanów niż inni, gdyż nie ma nikogo bardziej szkodliwego dla Muzułmanów niż oni, ani żydów ani chrześcijanie. Starali się zabić każdego muzułmanina który nie zgadzał się z ich opinią, deklarując krew Muzułmanów, ich własność i zabijanie ich dzieci za dozwolone, robiąc z nich takfir (uważając za niewiernych). Uważali to jako formę czci, ze względu na swą ignorancję i innowację przez którą zbłądzili." (Minhadź us-Sunnah, 5/248)

Przeczytaj także:
› Ignorancja a Niewiara
› Sądzenie według Szariah a niewiara
› Sądzenie według ludzkich praw
› "Sąd należy jedynie do Allaha"

[i] Musnad Ibn Abii Awfaa, Dhilaal ul-Jannah Fii Takhriij Ahaadiith as-Sittah

[ii] Sahih wg. Szeicha al-Albaanii w Sahiih Sunan at-Tirmidhi (no. 2398)