W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego
Szyickie Herezje
Opracował: Abu Anas bin Marian [1]
Wstęp
Celem tego opracowania jest ukazanie poważnych wypaczeń które
zakorzeniły się w wierze szyickiej. Nie należy jednak wnioskować,
że wszyscy szyici są niewiernymi. Szeich Bin Bâz (rahimahullâh),
gdy zapytany został czy Râfidhah (Szyici) należą do
jednej z 72 zbłąkanych sekt odpowiedział: "Tak należą
do nich. Niemniej jednak wśród nich są niewierni [kuffar],
i wśród nich są Muzułmanie. Tak więc ci Szyici (Râfidhah)
którzy czczą innych niż Allâha, są niewiernymi. Ci Szyici
którzy wywyższają `Aliego nad `Uthmanem, lub nad as-Siddîq
(Abu Bakr), to nie są oni nie-wierzącymi, ale są innowatorami."[2]
Dlatego tekst ten należy rozumieć jako ostrzeżenie skierowane
do tych którzy nie znają wiary szyickiej, jak również do tych
którzy przypisują się do szyizmu nie będąc w pełni świadomi
tej ideologii.
Radzę także każdemu muzułmaninowi aby przyjął do serca słowa
Szeicha Salih al-Fauzân:
"Stwierdzenie niewiary i wykluczenie kogoś z religii
przystaje jedynie ludziom wiedzy, którzy są w niej mocno ugruntowani.
Są oni sędziami w sądach Szari`ah, i tymi którzy mogą wydawać
werdykty prawne. I podobnie jest z innymi kwestiami, nie są
one prawem każdego z osobna, ni tych którzy się uczą, ni tych
których wiedza jest umiarkowana. Nie wypada im sądzić innych
o kufr, gdyż wynika z tego ogromna fitnah (klęska,
nieszczęścia)..."[3]
Wiedza skryta w Islamie
Częścią wiary w Islamie jest, że jedynie Allâh, Wywyższony
i Błogosławiony, zna świat skryty (al-Ghayb). Allâh
objawił co znaczy:
»Zaprawdę, (jedynie) u
Allaha istnieje wiedza o Godzinie. On spuszcza deszcz, On
wie co się znajduje w łonach. Żaden człowiek nie wie co
spotka go jutro, i nie wie w jakiej ziemi umrze. Zaprawdę
Allah jest Wszechwiedzący, wszystkiego Świadomy.«
(Surah Luqmân, 31:34)
Zostało także potwierdzone w hadisie przekazanym od `Abdullâh,
że Wysłannik (sal allahu `alejhi ła sallam) wspomniał powyższy
werset mówiąc "Kluczy świata skrytego jest pięć."[4]
Allâh objawił także co znaczy:
»Powiedz: "Nikt nie zna
tego, co ukryte w niebiosach i na ziemi, z wyjątkiem Allaha!"
Oni zaś nie wiedzą, kiedy będą wskrzeszeni.« (Surah
an-Naml, 27:65)
`Aiszah (radhiallahu `anha) powiedziała:
"Każdy kto twierdzi, że Prorok wie co wydarzy się jutro
jest kłamcą."[5]
Um al-`Ala al Ansâri (radhiallahu `anaha) przekazała, że
Wysłannik (sal allahu `alejhi ła sallam) powiedział:
"Na Allaha, mimo iż jestem Wysłannikiem Allâha, to nie
wiem co mnie spotka, ani co was spotka."[6]
Wiedza skryta według Rafidhâh Szi`ah
Râfidhah Szi`ah uważają, że imamowie są nieomylni i znają
al-Ghayb (świat skryty). al-Kulaynî napisał w "Usûl-ul-Kâfî":
"Imam Dża´far as-Sâdiq powiedział[7]:
'Zachowujemy wiedzę Allâha, tłumaczymy sprawy Allâha, jesteśmy
ludźmi nieomylnymi i wszystkim zostało nakazane aby się nam
podporządkowali. Zabronione jest aby ktoś był nam nieposłuszny,
i jesteśmy dowodem od Allâha dla wszystkich pod niebem i nad
ziemią'."[8]
Al-Kulaynî przekazał także w "al-Kâfî" w rozdziale
"Jeśli imamowie pragną wiedzieć, to wiedzą", że
Dża´far powiedział:
"Jeśli imam pragnie się o czymś dowiedzieć, to wie. Imamowie
wiedzą kiedy umrą, i umierają tylko wtedy kiedy sami zapragną."[9]
Al-Khumaynî [Chomeini] wspomniał w jednym ze swych pism:
"Nasi Imamowie posiadają status którego nie może osiągnąć
bliski anioł, ani zesłany Prorok".[10]
Muhammad Rida al-Muzaffar napisał, "...Wierzymy,
że tak jak Prorok, Imâm musi być nieomylny, to znaczy nie
może popełniać błędów ani czynić zła, wewnętrznie ani zewnętrznie,
od urodzenia aż do śmierci, umyślne czy nieumyślnie..."[11]
I powiedział także "...Imâm jest w stanie zrozumieć
wszystko, wszędzie, kiedykolwiek..."[12]
Koran w Islamie
Allâh objawił w Koranie co znaczy:
»Zaprawdę, My posłaliśmy Dhikr
(Koran, napomnienie) i My
jesteśmy jego stróżami!« (Surah
al-Hidżr, 15:9)
»Zaprawdę, ci, którzy nie wierzą
w Dhikr (Koran, napomnienie),
kiedy ono do nich przychodzi... - a przecież to jest Księga
wspaniała! Nie przenika do niej fałsz z żadnej strony. To
jest objawienie pochodzące od mądrego, godnego chwały!«
(Surah Fussilat, 41:41-42)
Szi`ah o Koranie
Râfidhah Szi`ah twierdzą, że Koran który dziś posiadamy nie
jest tym samym Koranem który Allâh objawił Muhammadowi (sal
allahu `alejhi ła sallam). Twierdzą że został on zmieniony,
i że zostało z niego usunięte i dodane. Większość Szyickich
Muhaddithûn[13]
uważa, że Koran został sfałszowany. An-Nûrî at-Tabarsî
wspomniał o tym w "Fasl-ul-Khitâb fî Tahrîf Kitâb Rabb-il-Arbâb”[14]. Muhammad bin Ya´qûb al-Kulaynî
napisał także w "Usûl-ul-Kâfî" w rozdziale
tytułowanym "Jedyni którzy zbierają Koran to Imamowie",
że Dżâbir powiedział:
"Słyszałem jak Abû Dża´far powiedział, że ten
kto twierdzi iż posiada cały Koran, takim jakim Allâh go objawił
jest kłamcą. Jedyni którzy posiadają cały Koran, taki jaki
został objawiony przez Allâha to `Alî bin Abî Tâlib i imamowie
którzy po nim nastąpili".
Ahmad at-Tabarsî i al-Mallâ Hasan wspomnieli w "al-Ihtidżâdż"
oraz w "as-Sâfî", że `Umar powiedział do Zayd bin
Thâbit:
"`Alî przyszedł z Koranem w którym spisane były skandale
dotyczące Muhâdżirûn i Ansâr. Uważam że
powinniśmy przepisać Koran i usunąć te części które zawierają
skandale i upokorzenia dotyczące Muhâdżirûn och
Ansâr. Zayd zgodził się i powiedział: "Jeśli ja
usunę z Koranu te rzeczy które chcecie , a `Alî pojawi się
z Koranem przez niego spisanym, czy wtedy to co zrobiliście
nie będzie daremne?". `Umar powiedział: "To jak
to zaplanujemy?". Zayd powiedział: "Wy lepiej to
zaplanujecie ode mnie." `Umar odpowiedział: "Jedynym
planem jest abyśmy go zabili i się jego pozbyli." Zostało
to zaaranżowane tak, że Khâlid bin al-Walîd miał go zabić,
lecz nie powiodło mu się.
Gdy `Umar stał się Khalifem poprosili `Alî'ego (radhiya Allâhu
`anh) aby dał im Koran, tak aby mogli go sfałszować między
sobą. `Umar powiedział: "Abûl-Hasan, przynieś ten
Koran który przyniosłeś Abû Bakr'owi, abyśmy mogli dojść
do porozumienia względem niego." Odpowiedział: "Nie.
Nie taki był mój zamiar. Przyniosłem do Abû Bakr'owi
aby mu udowodnić abyście w Dniu Zmartwychwstania nie mówili:
"Nie wiedzieliśmy o tym"[15] lub: "po tym
jak ty do nas przyszedłeś"[16]. Ten Koran mogą dotykać jedynie
czyści, oraz moje potomstwo." `Umar spytał: "Czy
wiadomo kiedy powstał?" `Alî odpowiedział: "Tak,
gdy moje potomstwo przyjdzie, to On go ujawni i poprowadzi
ludzi zgodnie z nim".
Szyici jednak przeczą książce Ahmada an-Nûrî at-Tabarsî,
używając Taqiyah[17],
niemniej jednak książka ta zawiera setki cytatów z ich słynnych
książek. Jest jasnym dowodem na to iż są przekonani o fałszerstwie
Koranu i w nie wierzą. Jednak nie chcą aby wiara ta była rozpowszechniana.
Dlatego też w ich mniemaniu istnieją dwa Korany - jeden jawny
i znany, drugi zaś skryty i nieznany. W tym drugim znajduje
się między innymi rozdział "Wilâyah" oraz
werset o którym mówią, że został wycięty:
"I Uczyniliśmy `Ali'ego twym zięciem".
Twierdzą że ten domniemany werset został wycięty z Sury "Sharh".
Nie wstydzą się tego stwierdzenia, mimo iż wiedzą że Surah
ta została objawiona w Mekce, a w Mekce `Alî jeszcze nie był
zięciem Proroka (sal allahu `alejhi ła sallam).
Pozycja Sahabah w Islamie
Allâh objawił w Koranie co w przybliżeniu znaczy:
»A ci, którzy przyszli po nich[18],
mówią: "Panie nasz! Przebacz nam i naszym braciom,
którzy nas wyprzedzili w wierze! I nie umieszczaj w naszych
sercach urazy do tych, którzy uwierzyli! Panie nasz! Ty,
zaprawdę, jesteś dobrotliwy, litościwy!"«
(Surah al-Haszr, 59:10)
»Spodobali się Allahowi wierni,
kiedy złożyli tobie przysięgę wierności pod drzewem. On
poznał, co było w ich sercach, i zesłał na nich spokój bezpieczeństwa,
i dał im w nagrodę bliskie zwycięstwo.« (Surah
al-Fath, 48:18)
»A z tych, którzy przybyli pierwsi
spośród muhadżirûn[19]
i ansâr[20],
i z tych, którzy poszli za nimi w czynieniu dobra - Allâh
jest zadowolony i oni są zadowoleni z Niego. On przygotował
dla nich Ogrody, gdzie w dole płyną strumyki; oni tam będą
przebywać na wieki. To jest osiągnięcie ogromne!«
(Surah at-Taubah, 9:100)
Prorok Muhammad (sal allahu `alejhi ła sallam) powiedział
także:
"Gdy wspominani są moi towarzysze, powstrzymaj się.
Gdy wspominane są gwiazdy, powstrzymaj się. Gdy wspominany
jest Qadr [przeznaczenie], powstrzymaj się."[21]
Abu Sa`îd przekazał także że Wysłannik (sal allahu `alejhi
ła sallam) powiedział:
"Nie ubliżajcie moim Towarzyszom, ponieważ gdyby ktokolwiek
z was wydał złota tyle ile [góra] Uhud jako jałmużnę, to nie
równałoby się to garści jednego z nich, a nawet połowy z tego."[22]
Szi`ah o Sahabah
Wiara Râfidhah Szi`ah oparta jest na oczernianiu Sahabah
(ridhwân Allâh `alayhim), oraz uważaniu ich za niewiernych.
Al-Kulaynî napisał w "Furû´-ul-Kâfî", że Dża´far
powiedział:
"'Po Proroku (sal allahu `alejhi ła sallam) wszyscy
ludzie stali się niewiernymi, z wyjątkiem trzech." Spytałem:
"Kim są ci trzej?" Odpowiedział: "al-Miqdâd
bin al-Asuad, Abû Dharr al-Ghifârî i Salmân al-Fârisî."[23]
Al-Madżlisî wspomniał w "Haqq-ul-Yaqîn", że powiedział
do swego nauczyciela `Alî bin al-Husayn:
"Jesteś winny mi przysługę, opowiedz mi zatem o Abû
Bakr i `Umar." Odpowiedział: "Byli niewiernymi,
a ten kto ich szanuje także jest niewiernym."[24]
Gdy al-Qummî tłumaczył słowa Allâha: »Zaprawdę,
Allâh nakazuje: sprawiedliwość, dobroczynność i szczodrobliwość
względem bliskich krewnych! On zabrania tego, co bezecne[25],
naganne[26]
i występne[27].
On was napomina - być może, wy się opamiętacie!«
powiedział: "Wszelkie bezecne uczynki to Abû Bakr,
wszelkie naganne to `Umar a wszelkie występne to `Uthmân."[28]
W swej słynnej książce "Miftâh-ul-Dżinân" piszą:
"Allâh, Błogosław Muhammada i rodzinę Muhammada, i przeklnij
bożków Quraysz. Ich magię, diabłów i ich córki [...]
O Allâh, przeklnij ich oraz ich stronników, ich bliskich,
ich grupy i ich przyjaciół [...] Dopuścili się bałwochwalstwa
względem swego Pana, za co wyolbrzymił ich grzechy i pozostawił
w płomieniach na wieczność."[29], a przekleństwa te
odnoszą się do Abû Bakr, `Umar, `Â'ishah i Hafsah.
Dzień w którym `Umar bin al-Khattâb został zamordowany uważają
za dzień świąteczny, a jego mordercę Abû Lu'lu'ah al-Madżûsî
nazywają mężnego religii.[30]
Suplikacje do zmarłych w Islamie
Allâh ta`ala objawił w Koranie co znaczy:
»A kto dopuszcza się większego
błędu niż ten kto wzywa poza Allahem tych, którzy mu nie
odpowiedzą do Dnia Sądu i nie są nawet świadomi ich wezwań«
(Surah al-Dżathiyah, 46: 5)
»A kto wzywa, obok Allaha, jakiegoś
innego boga, nie mając na jego istnienie żadnego dowodu,
zostanie rozliczony jedynie przed swym Panem! Zaprawdę,
niewierni [al-Kafirûn] nie będą szczęśliwi!
I powiedz: "Panie mój! Przebacz i zmiłuj się! Ty jesteś
najlepszy z miłosiernych!"« (Surah
al-M'uminûn, 23: 117,118)
»Ci którzy wzięli sobie opiekunów
poza Nim mówią: "Czcimy ich tylko dlatego aby przybliżyli
nas do Allâha." Zaprawdę Allâh rozstrzygnie między
nimi to w czym się różnią.« (Surah
az-Zumar, 39:3)
Al-Nu`man bin Bashir przekazał, że Prorok (sal allahu `alejhi
ła sallam) powiedział: "Du`a [modły, wzywanie]
są ibadah [czcią]", po czym wyrecytował: »Wasz
Pan mówi: "Wzywajcie [du`a] Mnie, a ja was wysłucham!
Zaprawdę, ci, którzy są zbyt dumni, by Mi oddawać cześć -
wejdą do Gehenny, poniżeni!"« (Surah
Ghafir, 40:60) (Zebrał Imam Ahmad w Sunan)[31]
Wszyscy uczeni zgodni są, iż wszelkie suplikacje, modły,
wzywanie innych u boku Allâha jest Szirk (bałwochwalstwem).
Szyici także powinni to rozumieć, szczególnie gdy także codziennie
czytają werset »Tylko Ciebie czcimy,
tylko Ciebie prosimy o pomoc« (Sûrah al-Fatiha,
1:5), jednak ich wiara jest inna.
Suplikacje do zmarłych u Szyitów
Faktem jest iż wzywają oni innych u boku Allâha, zarówno
w czasach trudu jak i spokoju.
Na jednej z wiodących stron szyickich czytamy:
"Ktoś kto pragnie być czujny przez całą noc [layat-ul-qadr],
zobowiązany jest do szukania schronienia u nieskazitelnych
(ma'sum)[32]
- do których ta noc należy - na początku tej nocy, powinien
wznieść ręce ku ich hojnego progu. Wytrwale powinien wznosić
suplikacje, łagodnie i delikatnie, słowami i treścią która
wzbudzi ich sympatię, powinien prosić ich aby obdarzyli go
łaską czujności tej nocy. Następnie musi poddać i przekazać
im całe swe istnienie, rozum, serce, duszę, cnoty i uczynki,
i przez całą noc musi wystrzegać się aby nie popełnić czegoś
co nie jest w harmonii z tym poddaniem..."[33]
Modlitwa która ma zaspokoić wszelkie dozwolone pragnienia,
skierowana jest do ich 12 imamów. Tusi przekazał w "Misbah",
że Hassan bin Ali Al Askari spisał taką du'a dla Abu Muhammada.
Madżlisi wspominając o nie z autorytetu Ibn Babawayh który
powiedział że modlitwa ta rozwiązuje wszystkie problemy i
trudności.[34]
Więcej przykładów[35]
Uczeni Sunniccy na temat Rafidhah Szi`ah
Sufyan ibn `Uyainah (zm. 198H, rahimahullâh) powiedział:
"Każdy kto powstrzymuje się od osądzenia względem[36]
`Uthmâna i `Aliego jest Szyitą. Nie można go uznać za wiarygodnego,
ani z nim rozmawiać ani siedzieć. Każdy kto preferuje `Aliego
nad `Uthmânem jest Rafidhî, który odrzuca narracje od Towarzyszy
Wysłannika Allâha."[37]
Imâm ash-Shâfi'î (zm. 204H, rahimahullâh) powiedział:
"Nie widziałem innej grupy spośród heretyków którzy słyną
bardziej z fałszu niż Râfidhi Shî'ah."[38]
I powiedział także:
"Przekazujcie wiedzę od każdego oprócz Râfidhi Shî'ah,
gdyż zmyślają oni hadisy i czynią je częścią religii."[39]
Syn Imâma Ahmada (zm. 241H, rahimahullâh), `Abdullâh bin
Ahmad bin Hanbal powiedział:
"Spytałem się mojego ojca o Râfidhah, na co odpowiedział:
'To ci którzy ubliżają Abû Bakr i `Umar'. Proś o błogosławieństwo
dla `Umara i Abu Bakr'a, i oddal się od tych którzy ich nienawidzą"[40]
Al-Khallâl przekazał, że Abû Bakr al-Maruazî powiedział:
"Spytałem Abû `Abdillâh [Imâm Ahmad] co myśli o
kimś kto ubliża Abû Bakr, `Umar i `Uthmân. Odpowiedział:
"Uważam że nie jest muzułmaninem."[41]
Abû Zur´ah ar-Râzî (zm. 264H, rahimahullâh) powiedział:
"Jeśli ujrzysz kogoś kto poniża któregokolwiek z sahabów
Wysłannika (sal allahu `alejhi ła sallam), wiedz że jest heretykiem
(Zindîq)."[42]
Allâh (ta´âlâ) powiedział co znaczy:
»Muhammad jest posłańcem Allâha.
Ci, którzy są razem z nim, są srodzy wobec niewiernych,
a miłosierni względem siebie. Widzisz ich kłaniających się,
wybijających pokłony, poszukujących łaski Allâha i Jego
zadowolenia. Ich znamię jest na ich twarzach, od śladów
wybijania pokłonów. Taka jest ich przypowieść w Torze i
taka jest ich przypowieść w Ewangelii: "Są oni jak
ziarno zasiane, które wypuszcza kiełek i (Allâh)
je wzmacnia, i staje się twarde, i trzyma się prosto na
swoim źdźble, wprawiając w podziw siewców" - to, żeby
przez nich doprowadzić do wściekłości niewiernych. Allâh
obiecał tym spośród nich, którzy uwierzyli i pełnili dobre
dzieła, przebaczenie i nagrodę ogromną.« (Sûrah
al-Fath, 48:29)
Ibn Kathîr powiedział o tym wersecie, "Na podstawie
tego wersetu Imâm Mâlik (rahmatullâhi `alayhi) wywnioskował,
że ci Râfidhah którzy nienawidzą sahabah (ridhwân Allâh `alayhim)
są niewierni. Powiedział: "Są na nich wściekli, a ten
kto jest wściekły na towarzyszy Wysłannika jest według tego
wersetu niewierzącym."
Imâm al-Qurtubî powiedział, "Mâlik słusznie powiedział
i poprawnie rozumował. Ktoś kto poniża jednego z nich, lub
mówi o jednym z nich źle, sprzeciwił się Allahowi, Panu światów
i zniósł prawa muzułmanów."[43]
Imâm Abu Muhammad ibn Khalf al-Barbahârî (zm. 329H, rahimahullâh)
powiedział:
"Wiedz że najpodlejsi i najbardziej pogrążeni w niewierze
są Râfidhah, Mu`tazilah i Dżahmiyyah, gdyż prowadzą ludzi
ku zaprzeczeniu (Atrybutów Allâha) i apostazji."[44]
[1] Wykorzystano między innymi: "`Aqidat Râwafidh" autorstwa `Abdullâh bin
Muhammad as-Salafî. Z arabskiego na szwedzki
tłumaczył Abû Usâmah Adîb bin Hamzeh el-Sâbi.
[2] Sharhu Kitâb Fadhlil-Islâm, str.
13, przypis nr. 25
[3] Marâdżi'aat fî Fiqh il-Wâqi, MNJ090004
[4] Sahih al-Buchari, tom 6, nr. 151
[5] Sahih al-Buchari, tom 6, nr. 378
[6] Sahih al-Buchari, tom 9, nr. 145
[7] Bardzo ważna uwaga: Cytaty
pochodzące z szyickich źródeł, sunnici uznają jako kłamstwa
i oszczerstwa przypisane Imamom takim jak al-Hasan, al-Husayn,
Zayn al-`Abidîn, Zayd ibn `Alî czy Dża'far as-Sâdiq.
Dla przykładu, Szyici porzucili swą lojalność względem Zayda
ibn `Alî gdy dowiedzieli się, że nie uznawał Abu Bakra i `Umara
za niewiernych. (Târikh al-Madhâhib al-Islâmîyah, tom 2, str.
793)
Nidhâm-ud-Dîn Muhammad al-A'dhamî powiedział:
"Râfidhah uważają że ich 12 imamów są
bezbłędni, znają to co skryte oraz mają wiedzę aniołów, proroków
i wysłanników. Mówią że znają wszystko to co, oraz wszystko
to co będzie i nic nie uchodzi ich wiedzy. Twierdzą także
że znają wszystkie języki i że całą ziemia do nich należy.
My (Ahl-us-sunnah łal-Dżam`ah) uważamy zaś że są oni zwykłymi
ludźmi tak jak wszyscy inni, i że nie ma między nimi różnicy.
Wśród nich są uczeni, i khalifowie i nie przypisujemy im nic
czego sobie sami nie przypisali. Raczej się od tego oddalili
i zakazali." ("ash-Shî´ah wal-Mut´ah", str.
6)
[8] Usûl-ul-Kâfî str. 165.
[9] Usûl-ul-Kâfî i Kitâb-il-Hudż'ah
258/1.
[10] W innym piśmie powiedział także:
"...Zaprawdę Imâm ma wzniosłą pozycję,
twórczy Khalifat, oraz władzę i panowanie nad wszelkimi atomami
stworzenia (wszechświata)..." (al-Hukâmah al-Islamiyah,
str. 52, [Beirut: at-Talî'ah Press, Arabic ed. 1979])
[11] Faith of Shiah Islam, str. 32
(wydane przez "Muhamamdi Trust of Great Britain and Northern
Ireland", 2 ed, 1983)
[12] Sayed Akhtar Rizvi, w "Islam",
str. 35 (Teheran, A Group of Muslim Brothers, 1973)
[13] Uczeni specjalizujący się w hadisach.
[14] Fasl-ul-Khitâb autorstwa Husayn bin
Muhammad Taqî an-Nûrî at-Tabarsî, str. 32.
[15] Koran, 7:172.
[16] Koran, 7:129.
[17] Tak zwane zwodzenie będące częścią
ich metodologii; otwarcie mówią jedną rzecz lecz w sercu mają
na myśli co innego aby uchronić swoją wiarę.
[18] Chodzi tutaj o Muhadżirûn (tych
sahabah którzy wraz z Prorokiem wyemigrowali z Mekki do Medyny),
o czym mówią poprzednie wersety (Surah al-Haszr, 59:7-9).
[19] Sahabah którzy wyemigrowali z Mekki
do Medyny.
[20] Sahabah którzy byli pomocnikami Proroka
i Muhadżirûn w Medynie.
[21] Przekazał Imâm at-Tabarânî w "Al-Kabîr".
Szeich al-Albâni potwierdził ten przekaz jako Sahîh (Sahîh
al-Dżamî', 545).
[22] Przekazał Buchari (tom 5, nr. 22) i
Muslim (tom 4, nr. 6168).
[23] str. 115.
[24] str. 522. Zobacz także przypis nr.
7.
[25] Ar. Al-Fahshâ': są to wszelkie złe
uczynki, politeizm, kłamstwa, bezprawne odbieranie życia,
fałszywe świadectwo etc.
[26] Ar. Al-Munkar: wszystko to co zostało
zakazane w szari`ah, politeizm, niewiara, złe uczynki etc.
[27] Ar. Al-Baghi: wszelkiego rodzaju opresja.
[28] Tafsîr al-Qummî, str. 218.
[29] Mafâtîh-ul-Djinân, autorstwa `Abbâs
al-Qummî, str. 114.
[30] al-Kunâ wal-Alqâb (55/2) autorstwa
Abbâs al-Qummî.
[31] Przekazał także At-Tirmdhi, An-Nasa'i,
Ibn Madżah, Ibn Abi Hatim oraz Ibn Dżarir. At-Tirmidhi powiedział
że jest to przekaz, Hasan Sahih.'
[32] Odnosi się to do ahl-ul-bayt, czyli
rodziny Proroka.
[33] Resorting (Tawassul) to Ahlul-Bait
[http://www.al-shia.org/html/eng/books/suluk/70.htm
]
[34] Dua'a E Tawassul [http://www.duas.org/tawassul.htm]
[35] http://wp.planetaislam.com/category/bidah-innowacje/szyizm/herezje/
[36] tj. nie uznaje pierwszeństwa `Uthmâna
nad `Alim.
[37] Przekazał Imâm Barbahârî w "Sharh-us-Sunnah",
nr. 161.
[38] Ibn Taymiyyah w "Minhâdż-us-Sunnat-in-Nabawiyyah"
1/39
[39] Ibn Taymiyyah "Minhâdż-us-Sunnat-in-Nabawiyyah"
str. 38
[40] Masâ’il wa Rasâ’il al-Marwiyyah
´an al-Imâm Ahmad bin Hanbal (2/357) autorstwa `Abdul-Ilâh
bin Sulaymân al-Ahmadî.
[41] as-Sunnah (3/493) autorstwa al-Khallâl.
Wypowiedź ta jest dowodem na to iż Imâm Ahmad uznał Rafidhâh
za niewiernych.
[42] al-Khatîb al-Baghdâdî w "al-Kifâyah",
str. 97
[43] "`Usûl Mathab-ish-Shî´ah
al-Imâmiyyah al-Ithnâ ´Ashriyyah" autorstwa Nâsir al-Qafârî
(3/1250).
[44] Sharh-us-Sunnah, nr. 141
Pokrewne artykuły:
> Warunki takfir
> Czy Szyici są muzułmanami?
> Główne sekty w Islamie
> Innowacje, Bid`ah
> Sahabah, towarzysze
Proroka
> Uznanie czyjejś
niewiary
|
