W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego
Jezus Syn Marii jest słowem i duchem Allâha
Tłumaczył: Abu Anas Lechistâni
{O ludu Księgi! Nie przekraczaj granic w twojej
religii i nie mów o Bogu niczego innego, jak tylko prawdę!
Mesjasz, Jezus syn Marii, jest tylko posłańcem Boga; i Jego
Słowem, które złożył Marii; i Duchem, pochodzącym od Niego.
Wierzcie więc w Boga i Jego posłańców i nie mówcie: Trzy!}
(Surah an-Nisâ, 4:171)
`Ubâdah bin as-Sâmit powiedział, "Wysłannik
Allâha (sall allahu `alejhi ła sallam) powiedział: "Ten,
kto zaświadczy, lâ ilâha ill Allâh [żadne bóstwo
nie warte jest czci, z wyjątkiem Allâh], Jedynym, Który nie
ma wspólników, i że Muhammad jest poddanym Allâha i Jego Wysłannikiem,
że Jezus jest poddanym Allâha, Jego Wysłannikiem i Słowem,
które złożył Marii, i Duszą[1] pochodzącą od Niego, że Raj jest prawdziwy
i że Piekło jest prawdziwe, wówczas Allâh pozwoli mu dostąpić
Raju, bez względu na jego uczynki." (Sahîh
al-Buchâri i Sahîh Muslim)[2]
Status Jezusa w Islamie
Szeich Muhammad ibn Sâlih al-`Uthaimîn objaśnił:
"Ludzie popadli w dwie skrajności względem Jezusa
1. Żydzi, którzy nazywali go łajdakiem i pragnęli go ukrzyżować
2. Chrześcijanie, którzy uznali go za syna Allâha, dzielącego
z Nim boskość.
My zaś mówimy, że był on Wysłannikiem Allâha, a jego Matka
była Siddiqa (prawdomówna, cnotliwa, czysta).
Hadith ten usuwa wątpliwość chrześcijan, informując nas
o tym, że Jezus jest `Abd (poddanym), oraz wątpliwość
żydów, informując nas o tym, że jest Rasûl
(wysłannikiem)."[3]
Imâm Ibn Kathîr powiedział,
"Allâh powiedział, {...Wierzcie
więc w Boga i Jego posłańców...} wierzcie że, Allâh
jest Jedyny, i że nie ma syna ani żony.
Wiedz, i miej pewność, że `Îsâ (Jezus) jest poddanym Allâha
i Jego Wysłannikiem. Następnie Allâh powiedział, {...nie
mówcie: Trzy!} nie wywyższajcie Jezusa i jego Matki
jako bogów u boku Allâha. Allâh jest daleko wywyższony ponad
to, co mu przypisują.
W Surah Al-Ma'idah, Allâh powiedział,
{Nie uwierzyli ci, którzy powiedzieli: "Zaprawdę,
Bóg - to trzeci z trzech!" A nie ma przecież żadnego
boga, jak tylko jeden Bóg!...} (5:73)
I Allâh powiedział na końcu tego samego rozdziału,
{"O Jezusie, synu Marii! Czy ty powiedziałeś
ludziom: Bierzcie mnie i moją matkę za dwa bóstwa, poza
Bogiem?"...}
(5:116)
a na początku,
{Nie uwierzyli ci, którzy powiedzieli: "Zaprawdę,
Bogiem jest Mesjasz, syn Marii!"...}
(5:117)
[...] Niektórzy chrześcijanie wierzą, że Jezus jest Bogiem,
inni wierzą, że jest jednym z trzech w trójcy, a inni jeszcze
wierzą, że jest synem Boga. Ich wierzeń i ideologii jest
wiele i sprzeczne są ze sobą, przez co niektórzy ludzie
mówią, że jeśli dziesięciu chrześcijan się spotka, to powstanie
jedenaście sekt!"[4]
Jezus - Słowem Boga
Komentując hadith cytowany na początku, Szeich ibn `Uthaimîn
powiedział:
"Hadith ten nie głosi jednak, że Jezus jest słowem,
lecz został stworzony przez słowo. Dowodem jest werset:
{Zaprawdę, Jezus jest u Boga jak Adam: On
stworzył go z prochu, a następnie powiedział do niego: "Bądź!"
- i on jest.}
(Surah Âl-`Imrân, 3:59)[5]
Hadith głosi: "kalimat al-qaha ila Mariyam"
czyli "słowem, które zostało przekazane/złożone Marii""[6]
Imâm Ahmad powiedział w "Ar-Radd `alâ al-Dżahmiyyah":
"Stwierdzenie Allâha {...Jego
Słowem, które złożył Marii...}, to znaczy powiedział
"Bądź". Tak więc Jezus stworzony został przez
słowo "Bądź", co nie znaczy że Jezus jest słowem
"Bądź". Raczej przez słowo to został stworzony.
Słowo jest powiedzeniem Allâha, i Jego Słowo nie jest stworzone.
Chrześcijanie i Dżahmiyyah[7]
skłamali przeciwko Allâhowi odnośnie Jezusa."[8]
Jezus - Duszą Boga
Szeich ibn `Uthaimîn powiedział,
""ruhun minhu" czyli
"rûh (duszą) pochodzącą od Niego."
Jezus jest więc rûh pochodzącym od Allâha,
a nie jest Duchem [Boga] tak jak myślą chrześcijanie. Dowodem
jest werset,
{Mesjasz, syn Marii, jest tylko posłańcem,
tak jak już przed nim byli posłańcy; a jego Matka była siddiqa.
Oni oboje przyjmowali pożywienie [oboje byli ludźmi]. Popatrz,
jak wyjaśniamy im znaki! Popatrz, jak oni potem się odwracają!}
(Surah al-Mâ'idah, 5:75)
W tym chrześcijanie zbłądzili, myśląc, że dusza [Jezusa]
jest częścią Allâha, i w ten sposób uznali, że Jezus jest
częścią Allâha. A Allâh powiedział w Koranie (co znaczy):
{On poddał wam to, co jest w niebiosach i
co jest na ziemi - wszystko pochodzi od Niego minhu.
Zaprawdę, w tym są znaki dla ludzi, którzy się zastanawiają!}
(Surah al-Dżathiyah, 45:13)
Nikt nie mówi, że słońce czy księżyc jest częścią Allaha.
Coś może być od [minhu] Allâha na trzy
sposoby:
1. Stworzone przez Allâha (np. w Surah al-Dżathiyah, 45:13)
2. Ruhun min, dusza pochodząca od Allâha tak jak
wszystkie inne dusze [{I zapytają ciebie
o ar-Rûh. Powiedz: "Ar-Rûh pochodzi od
rozkazu mojego Pana, lecz wam dano tylko niewiele wiedzy."}
(Surah al-Isrâ', 17:85)]
3. To co nie jest stworzone, i jest częścią Allaha, na
przykład Atrybuty Allâha lub Jego Słowa [{...dla
przekazania Moich Posłań i Mojego Słowa...} (Surah
al-Ar'âf, 7:144)]."[9]
Imâm ibn Kathîr, rahimahullâh powiedział w swym tafsirze,
"Stwierdzenie, że coś jest od Allâha, tak jak Rûh-ullâh
(duch Allâha), Naqat-ullâh (wielbłądzica
Allâha) czy Bayt-ullâh (Dom Allâha), jest
uhonorowaniem tych rzeczy. Allâh powiedział,
{...Ta wielbłądzica Allâha jest dla
was znakiem!...} (Surah al-A'râf, 7:73)[10]
oraz,
{...Oczyśćcie Mój Dom dla odprawiających
okrążenia...}[11]
(Surah al-Baqarah, 2:125)
Przykłady te wskazują na uhonorowanie tych rzeczy, gdy
powiązane są z Allâhem w ten sposób."[12]
Muhammad Taqî-ud-Dîn al-Hilâlî i Muhammad Muhsin Khân w swych
przypisach do angielskiego tłumaczenia znaczenia Koranu podają,
"Według wczesnych uczonych z pośród Towarzyszy Proroka
(sall allahu `alejhi ła sallam), ich uczniów oraz interpretatorów
Koranu, istnieje reguła rozróżniająca dwa rodzaje rzeczowników
dopełniających.
A) Gdy jednym z rzeczowników jest Allâh, a drugim jest
osoba lub rzecz, np.
Bait-ullâh [Dom Boży]
Rasul-ullâh [Wysłannik Boży]
`Abd-ullâh [poddany Boga]
Rûh-ullâh [duch Boga]
Regułą jest tutaj, że drugi rzeczownik (dom, wysłannik,
poddany, duch) jest stworzeniem Allâha, uhonorowanym przez
Niego. I tak też duch Allâha jest duchem stworzonym przez
Niego.
B) Gdy jednym z rzeczowników jest Allâh, a drugim nie jest
rzecz ni osoba, to nie jest to częścią stworzenia, lecz
jest to jednym z Atrybutów Allâha, np.
`Ilm-ullâh [Wiedza Boga]
Hayat-ullâh [Życie Boga]
Kalâm-ullâh [Słowo Boga]
Dhât-ullâh [Istota Boga]"[13]
Szeich `Abdur-Rahmân Ibn Hasan Âli-Shaykh powiedział,
"To znaczy, że jest on (Jezus) jedną z duszy, które
Allâh wydobył z Âdama, i przyjął od nich wszystkich zaświadczenie,
że jest ich Panem i Bogiem. Allâh powiedział (co znaczy):
{I oto wziął twój Pan z lędźwi synów Adama
- ich potomstwo, i nakazał im zaświadczyć wobec samych siebie:
"Czy Ja nie jestem waszym Panem?" Oni powiedzieli:
"Tak! Zaświadczamy" - a byście nie powiedzieli
w Dniu Zmartwychwstania: "Nie byliśmy tego świadomi!"}
(Surah al-A'râf, 7:172)
Dusza Jezusa, jest jedną z duszy, które zostały stworzone
przez Allâha."[14]
Szeich ul-Islâm Ibn Taymiyyah powiedział,
"Gdy Allâh przypisuje sobie cokolwiek, jeśli nie jest
to czymś odrębnym z pośród stworzenia, to obowiązkiem jest
przyjąć to jako rzeczywisty, osobisty Atrybut Allâha. Nie
można stwierdzić, że cokolwiek ze stworzenia jest osobiście
przypisane Allâhowi, będące panem lub częścią Pana.
Gdy to co jest przypisywane Allâhowi jest czymś odrębnym
z pośród stworzenia, tak jak Îsâ (Jezus), Anioł Gabriel,
dusze dzieci Adama, to nie możliwe jest aby był to osobisty
Atrybut Allâha, ponieważ coś co jest istotą samą w sobie,
nie może być atrybutem innej istoty.
Gdy coś przypisane jest Allâhowi w ten sposób, może to
być na dwa sposoby:
1. Rzecz lub osoba przypisana jest Allâhowi ponieważ Allâh
ją stworzył, i to obejmuje wszelkie stworzenie. Przykładem
są stwierdzenia "Niebiosa Allâha", lub "Ziemia
Allâha". W ten sposób wszelkie stworzenie jest podwładne
Allâhowi, podobnie jak majątek może być uznany za Majątek
Allâha.
2. Allâh przypisuje sobie coś, z uwagi na to, że jest czymś
co Kocha, Nakazuje, lub jest czymś z czego jest Zadowolony.
Przykładem jest starożytna świątynia, Ka`ba w Mekce gdzie
wykonywane są akty czci, które nigdzie indziej nie są wykonywane.
Świątynia zwana jest zatem Domem Allâha [Bayt-ullâh].
Tak więc poddani Allâha są tymi którzy szczerze czczą jedynie
Jego i posłuszni są Jego nakazom. Gdy coś przypisane jest
Allâhowi w ten sposób, powiązane jest z Jego czcią, prawodawstwem
i religią [tauhîd uluhiyyah]. Natomiast pierwszy
rodzaj powiązany jest z Jego Panowaniem i Mocą Tworzenia
[tauhîd rubbubiyyah]."[15]
Więcej w języku angielskim:
An Explanation of an Incredible Hadeeth of `Ubaadah Ibn As-Saamit,
Szeich `Abdur-Rahmaan Ibn Hasan Aali-Shaykh, 31str. A4, pdf:
[ www.tarbiyyahbookstore.com
]
[1] Więcej na temat duszy:[ www.planetaislam.com/wiara/dusza_ruh.html
]
[2] Sahih al-Buchâri [eng. trans. Volume
4, Book 55, Number 644]
[3] al-Qaul ul-Mufîd fî Kitâb ut-Tauhîd,
[Rozdział 2, zalety Tauhidu i grzechy które usuwa]
[4] Tafsir Ibn Kathîr, werset 171 z Sury
an-Nisâ' (4)
[5] W innych wersetach opisane jest także
słowo Allâha w następujący sposób:
{Oto powiedzieli aniołowie: "O Mario!
Bóg zwiastuje ci radosną wieść o Słowie pochodzącym od Niego...}
(Surah Âl-Imrân, 3:45) Imâm Ibn Kathîr powiedział, znaczy
"Syn, który stworzony zostanie przez słowo od Allâha,
'Bądź', i on został stworzony. Takie jest znaczenie tego,
co Allâh objawił (O Janie) {...On potwierdzi słowo od Boga...}
(Surah Âl-Imrân, 3:39), według większości uczonych [Jan
potwierdził czystość Marii, oraz uwierzył w cudowne narodzenie
Jezusa]." (Tafsîr Ibn Kathîr, Surah Âl-Imrân, 3:45, eng.
trans.)
{Jeśli chcemy jakiejkolwiek rzeczy, to
wystarczy jedno Nasze słowo: "Bądź!" i ona się staje.}
(Surah an-Nahl, 16:40) Imâm Ibn Kathîr powiedział, znaczy,
"Allâh raz tylko wydaje rozkaz, i tak się staje. Allâh
nie potrzebuje powtarzać ani potwierdzać żadnego rozkazu,
gdyż nic nie jest w stanie Go powstrzymać ani się Mu sprzeciwić.
On jest Jedynym, Wszechmocnym, którego Mocy, Panowaniu i Władzy
wszystko podlega. Nic nie ma prawa być czczonym prócz Niego,
i nie ma panów innych niż On." (Tafsîr Ibn Kathîr, Surah
an-Nahl, 16:40, eng. Trans.)
{...W dniu, kiedy On powie: "Bądź!",
to się staje!...} (Surah al-An'âm, 6:73) Imâm Ibn Kathîr
powiedział, "Chodzi o Dzień Zmartwychwstania, który nastanie
szybciej niż mgnienie oka, gdy Allâh powie, 'Bądź!' i nastanie."
(Tafsîr Ibn Kathîr, Surah al-An'âm, 6:73, eng. trans.)
[6] al-Qaul ul-Mufîd fî Kitâb ut-Tauhîd,
[Rozdział 2, zalety Tauhidu i grzechy które usuwa]
[7] Założycielem tej sekty był Dżahm ibn Safuân, który
został zabity przez Sâlim (lub Salâm) ibn Ahwaz w 121 roku
Hidżrah. Ich podejście do Atrybutów Allâha to Ta'tîl i negacja.
Ich wiara w przeznaczenie wyróżnia się tym, iż wierzą że ludzie
są całkowicie zmuszeni do swych czynów, nie mając żadnego
wyboru, żadnej własnej woli (Dżabariyyah). Względem Imân [wiary],
wierzą w 'Irdżâ, co znaczy że Imân jest jedynie uznanie czegoś
sercem, a mowa i uczynki nie są jej częścią. W ich mniemaniu
oznacza to, że ktoś kto popełni duży grzech [kabâir], staje
się całkowitym niewierzącym. Są to ludzie Ta'tîl, Dżabariyyah,
i Murdż'iah, posiadający wiele innych nazw.
[8] Cytowane w "Fathul-Madżîd"
oraz "Qurratul-`Uyûn" (both explanations of
"Kitâb at-Tawhîd") by Shaykh `Abdur-Rahmân Ibn Hasan
Âli-Shaykh". Translated by Abu az-Zubayr Harrison, p:
22-26. [ www.tarbiyyahbookstore.com
]
[9] al-Qaul ul-Mufîd fî Kitâb ut-Tauhîd",
[Rozdział 2, zalety Tauhidu i grzechy które usuwa]
[10] Józef Bielawski przetłumaczył: {Oto
wielbłądzica jest dla was znakiem!}, w Koranie czytamy
jednak {hadhihi naqat-ullâhi lakum ayah},
gdzie {naqat-ullâhi} to {wielbądzica
Allâha}. W angielskim tłumaczeniu Taqi-ud-Dîn al-Hilâli
& Muhammad Muhsin Khan czytamy, {This she-camel of
Allâh is a sign unto you}.
[11] Innym przykładem jest werset w Surah
Ibrâhîm, {Panie nasz! Oto osiedliłem część mojego potomstwa
w dolinie nieurodzajnej, obok Twego świętego Domu...} (14:37)
[12] Tafsir Ibn Kathîr, werset 171 z Sury
an-Nisâ' (4)
[13] Translation of the Meanings of the
Noble Qur`an in the English Language, Appendix I, str. 882
[14] Cytowane w "Fathul-Madżîd"
oraz "Qurratul-`Uyûn" (both explanations of
"Kitâb at-Tawhîd") by Shaykh `Abdur-Rahmân Ibn Hasan
Âli-Shaykh". Translated by Abu az-Zubayr Harrison, p:
22-26. [ www.tarbiyyahbookstore.com
]
[15] ibid. |
