W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego
Proroctwo o Muhammedzie w Biblii
Wstęp
Do podstawowych artykułów wiary w Islamie
należą m.in. wiara w Proroków Boga i wiara w Księgi Boga.
Oznacza to, że Jezus ma szczególnie miejsce w Islamie. Nie
uznając jego boskości, uważamy Go za Proroka, a wypowiadając
Jego imię dodajemy z głębi serca "Pokój z Nim".
Podobnie czynimy wspominając innych Proroków, których odnaleźć
można w Biblii. Wierzymy, że Bóg poprzez swoich Proroków zesłał
ludzkości Księgi (Abrahamowi, Mojżeszowi, Dawidowi, Jezusowi).
Uważamy jednak, że wszystkie przetrwałe do naszych czasów,
a te znane jako Stary i Nowy Testament zostały przez ludzi
zmienione i dobrowolnie uzupełnione. Zaistniała zatem potrzeba
objawienia i uzupełnienia prawd tam zawartych po raz kolejny
i ostateczny. Dokonało się to poprzez nową Księgę (Koran)
i zesłanie Nowego Proroka (Muhammada) którego zarysy zostały
opisane w Biblii co jest naszym tematem.
Biblijne Proroctwa o Przyjściu Muhammada
Abraham jest uważany za patriarchę
monoteizmu i za wspólnego ojca żydów, chrześcijan i muzułmanów.
Od Jego drugiego syna Izaaka pochodzili wszyscy izraelscy
prorocy, wśród których są: Jakub, Józef, Mojżesz, Dawid, Salamon
i Jezus (pokój z Nimi). Przyjście tych wielkich proroków było
częściowo spełnieniem obietnic Boga dotyczących błogosławieństwa.
Nauki te będą trwać do końca, bo to właśnie On był ostatnim
wysłannikiem Boga i jedynym wysłannikiem dla wszystkich ludzi,
by ich zjednoczyć na drodze prawdy Boga. To on powiedział
o wielu rzeczach, które miały przyjść, a które spełniły się
w najdrobniejszych detalach, stanowiąc kryterium rozróżniające
między prawdziwym a fałszywym prorokiem. (V Ks. Mojż. 18:22).
To on Przekonał świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie.
(Jan, 16:8-11). Czy Zmiana Przywództwa Religijnego Była Zapowiedziana?
Odrzucając ostateczność proroctwa izraelskiego proroka Jezusa
nadszedł czas, aby spełnić obietnicę o utworzeniu z Ismaela
wielkiego narodu. (I Mojż. 21; 13-18). W Ewangelii według
Mateusza (21: 9-21) Jezus mówi o bezowocowym drzewie figowym
(biblijny symbol dziedzictwa proroków) by wyjaśnić, że trzy
lata jego misji były ostatnią szansą na wydanie owoców. W
dalszym wersecie tego samego rozdziału Jezus powiedział:
"Dlatego powiadam wam, że Królestwo Boże zostanie
wam zabrane a dane narodowi, który będzie wydawał jego owoce."
(Mt. 21:43)
Mówił to o narodzie utworzonym z potomków Ismaela, uważanego
za "...kamień odrzucony przez budujących..." (Mt.
21:42), który zwyciężył nimi wszystkich przeciwności jakie
zaistniały za jego czasów - tak jak prorokował Jezus:
" I kto by upadł na ten kamień - roztrzaska się,
a na kogo by upadł - zmiażdży go" (Mt. 21:44)
Czy to możliwe, że te proroctwa przedstawione tutaj pojawiły
się wszystkie osobno i były jedynie zbiegiem okoliczności
lub złą interpretacją? 600 lat po Jezusie przyszedł ostatni
wysłannik Boga - Muhammad, który właśnie pochodził z potomstwa
Abrahama poprzez Ismaela. Boskie błogosławieństwo dla obu
głównych gałęzi drzewa rodziny Abrahama zostało teraz spełnione.
Ale czy są dodatkowe dowody potwierdzające, że Biblia faktycznie
przepowiadała przyjście Proroka Muhammada?
Muhammad - Prorok Jak Mojżesz
Po Abrahamie Boskie obietnice o wysłaniu
długo oczekiwanego proroka były powtórzone przez Mojżesza.
Bóg objawił Mojżeszowi:
Wzbudzę im proroka spośród ich braci, takiego jak ty,
i włożę w jego usta Moje słowa, będzie im mówił wszystko
co rozkażę. (V Ks. Mojż. 18:18)
Jest tu mowa o proroku, który będzie wysłany przez Boga i
który będzie:
1. "Spośród braci Izraelczyków",
którymi byli przecież Ismaelici. Ismael był synem Abrahama
a jemu także wyraźnie obiecano, że będzie "ojcem"
wielkiego narodu.
2. "Prorok taki jak Mojżesz".
Trudno znaleźć dwóch tak podobnych do siebie proroków jak
Mojżesz i Muhammad. Obydwóm dano obszerne prawo (zakon,
kodeks) dotyczące życia. Obaj mieli swoich wrogów i zwyciężyli
ich w cudowny sposób. Obaj byli przyjęci przez naród i uważani
za proroków i prawodawców. Obaj uciekli przed śledzącymi
ich spiskowcami planującymi ich śmierć.
Analogia między Mojżeszem i Muhammadem uwzględnia nie tylko
wyżej wymienione podobieństwa, lecz także inne rozstrzygające
(np. naturalne urodzenie, życie rodzinne oraz śmierć Mojżesza
i Muhammada), które nie pasowały do Jezusa uważanego przez
swoich naśladowców za syna Bożego, a nie wyłącznie za proroka
- takiego jakim był Mojżesz i Muhammad i za jakiego uważają
go Muzułmanie.
Oczekiwany Prorok Miał Przyjść z Arabii
V Księga Mojżesza (33:1-2) wspomina
łącznie o Mojżeszu, Jezusie i Muhammadzie głosząc przyjście
Boga (tzn. Objawienie Boga) z Góry Synaj, oświecenie z Seiru
(najprawdopodobniej z wioski Seir koło Jerozolimy) i zajaśnienie
słowa Bożego z Paranu. Według I Księgi Mojżesza (21:21) pustynia
Paran była miejscem, w którym osiedlił się Ismael (tj. w Arabii
a dokładniej w Mekce). Biblia w wersji Karola Jamesa trafnie
opisała pielgrzymkę przez dolinę Baka (inna nazwa Mekki) w
Psalmie (84:4-6). Można również znaleźć wzmiankę o dolinie
Baka w Biblii Tysiąclecia (Ps. 84:7). Izajasz (42:1-13) mówi
o umiłowanym przez Boga wybrańcu i wysłanniku, który przyniesie
prawo, na którego mają czekać wyspy i który:
Nie zniechęci się ani się nie załamie, aż utrwali prawo
na ziemi" (Iz. 42:4).
Werset 11 głosi, że oczekiwany będzie pochodził z potomstwa
Kedara. Kim był więc Kedar? Według I Księgi Mojżesza 25:13,
Kedar był drugim synem Ismaela - w prostej linii przodkiem
proroka Muhammada.
Emigracja Muhammada z Mekki do Medyny
Habakkuk
(3:3) mówi, że Bóg (pomoc Boga) przyjdzie z Temanu (oaza na
północ od Medyny wg. J. Hasting's Dictionary of Bible) i Święty
przyjdzie z góry Paran. Tym świętym, który z powodu prześladowań
emigrował z Paranu (Mekka) by być przyjętym entuzjastycznie
w Medynie był nikt inny jak tylko Muhammad. Rzeczywiście,
migracja Proroka i jego prześladowanych przyjaciół jest wyraźnie
opisana w Księdze Izajasza (21:13-16). Ten fragment dokładnie
zapowiada bitwę Badr, w której garstka, źle uzbrojonych Muzułmanów
cudem pokonała o wiele liczniejszych, potężniejszych mężczyzn
Kedaru, usiłujących zniszczyć Islam i zastraszyć własny lud,
który już się nawrócił.
Koran Zapowiedziany w Biblii!
Przez 23 lata, słowa Boże (Koran był
szczerze głoszony ustami Muhammada , który nie był autorem
Koranu). Koran został mu przekazany przez Anioła Gabriela
(przekazany nie celem zapisywania przez Muhammada, który był
przecież analfabetą ale celem uczenia się słów Koranu na pamięć
w takiej formie w jakiej zostały objawione). Zatem słowa te
były zapisane w pamięci wszystkich wiernych i zostały spisane
przez tych, którzy usłyszeli je za życia Muhammada, pod jego
nadzorem. Czy to był przypadek, że ten Prorok jak Mojżesz
spośród braci Izraelitów (czyli spośród Ismaelitów) był
opisany także jako ten, któremu Bóg włoży w usta Swoje słowa,
i że będzie on wypowiadał je w Jego imieniu (V Mojż. 18:18-20)?
Czy był to też przypadek, że paraklet, o którym mówił Jezus
i którego przyjście zapowiadał był opisany jako ten, który:
...nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko cokolwiek
usłyszy... i że otoczy Jezusa chwałą (Jan 16:13)?
Czy przypadkiem było także to, że Izajasz łączy wysłannika
pochodzącego od Kadera z nową pieśnią (objawioną w nowym języku),
śpiewaną ku czci Boga (Iz. 42:10-11)?
Jeszcze wyraźniej proroctwo to jest przedstawione w Ks. Izajasza
(28:11):
Zaprawdę, wargami jąkałów i językiem obcym przemawiać
będzie do tego narodu.
Ten werset dokładnie opisuje jąkające się wargi proroka
Muhammada odzwierciedlając stan napięcia i koncentracji, których
doświadczył podczas objawienia. W innym punkcie Księgi Izajasza
wspominano, że Koran był objawiony kawałek po kawałku przez
23 lata (Iz. 28:10 / w wersji Biblii Wulgata) co znowu pokrywa
się z prawdą, gdyż misja Proroka Muhammada trwała 23 lata.
Ten Prorok - Paraklet To Muhammad
Do czasów Jezusa, Izraelici
nadal czekali na tego obiecanego Proroka Jak Mojżesz zapowiedzianego
w (V Ks. Mojż. 18:10). Kiedy Jan Chrzciciel przyszedł, Zapytali
go czy jest on Eliaszem a on odpowiedział: Nie. Wtedy na
podstawie (V Ks. Mo jż. 18; 18) zapytali go czy jesteś tym
Prorokiem i On znowu odpowiedział "Nie" (Jan 1:19-21).
W ewangelii według Jana (14:15-16) Jezus powiedział o paraklecie
lub pocieszycielu, który przyjdzie po nim i który będzie
wysłany od Ojca jako inny paraklet. Będzie on nauczał rzeczy
nowych, których pokolenie Jezusa nie mogłoby udźwignąć na
swych barkach. Kiedy opisano Parkleta jako Ducha Prawdy (takim
samym określeniem nazywano Muhammada - Al-Sadek Al-Amin -
czyli prawdomówny, godny zaufania) zaczęto wtedy identyfikować
go (Parkleta) z Duchem świętym (Jan 14:26). W każdym razie
taki opis stoi w sprzeczności z profilem Parkleta. Według
Słownika Biblijnego (Ed. J. Mackenzie): te wiadomości nie
dają całkowitego logicznego obrazu. Rzeczywista historia
mówi nam, że wcześniejsi Chrześcijanie rozumieli Parkleta
jako mężczyznę (męża) a nie ducha. To może wyjaśnić naśladowanie
przez niektórych oczekiwanego Parkleta (oczywiście bez żadnej
zgodności z kryteriami ustanowionymi przez Jezusa).
To właśnie Prorok Muhammad był tym Parkletem. Pocieszycielem,
Pomocnikiem, Orędownikiem wysłanym przez Boga po Jezusie.
On świadczył o Jezusie ucząc rzeczy nowych, które nie mogłyby
być objawione za czasów Jezusa. On przyczynił się do błogosławieństwa
wszystkich narodów świata jako potomek Abrahama (I Mojż. 12:3).
Wiemy z Bibblii też że Bóg będzie błogosławił tym którzy błogosławić
będą Abrahama (I Mojż. 12:3). (Warto tu wspomnieć że muzułmanie
podczas każdej modlitwy proszą Boga o błogosławienie Abrahama.)
Takie spełnienie obietnicy Bożej w pełni akceptowane jest
przez Muzułmanów, dla których jednym z filarów wiary jest
szacunek i wiara we wszystkich proroków.
Błogosławieństwo Ismaela i Izaaka
Czy pierworodny syn Abrahama - Ismael
i jego potomstwo są objęci przymierzem i obietnicą Bożą? Kilka
wersetów z Biblii może pomóc w odpowiedzi na to pytanie:
1. I Księga Mojżesza (12:2-3)
mówi o obietnicy Boga danej Abrahamowi i jego potomstwu
jeszcze przed narodzinami wszystkich jego dzieci.
2. I Księga Mojżesza (17:4)
powtarza obietnicę Bożą po narodzinach Ismaela i przed narodzinami
Izaaka. 3. W I Księdze Mojżesza (21:13) błogosławiony jest
Ismael. Dalej powiedziane jest że od Ismaela pochodził będzie
wielki naród. (I Mojż. 21:18) 4. Według V Księgi Mojżesza
(21:15-17) stan socjalny i pochodzenie społeczne matki nie
może mieć wpływu na prawo i przywileje pierworodnego syna.
Nie miało więc znaczenia to, czy matka była wolną kobietą
jak Sarah - matka Izaaka, czy nie, jak Hagar - matka Ismaela.
Jest to zgodne z moralnymi i humanitarnymi zasadami wszystkich
objawionych religii. 5. Cały rodowód Ismaela jako syna Abrahama
oraz rodowód jego matki Hagar jako żony Abrahama jest wyraźnie
potwierdzony w I Księdze Mojżesza (16:15, 21:13). 6. Synem
którego Abraham miał złożyć w ofierze był także Ismael,
a nie Izaak, jak twierdzą niektórzy. Wiadomo że Ismael był
pierworodnym synem Abrahama. Według I Księgi Mojżesza (22:2),
Bóg każe Abrahamowi ofiarować ...twego jedynego syna....
Ismael miał 14 lat jak urodził się Izaak (I Mojż. 16:16
/ I Mojż. 21:5), co znaczy że Izaak nie mógł być jedynym
synem Abrahama.
Po Jezusie, ostatnim izraelskim wysłanniku i proroku przyszedł
czas, by spełnić obietnicę Boga w błogosławieństwie Ismaela
i jego potomstwa. On przetrwał z wiernymi (dzięki jego dobrze
zachowanym naukom). Czy rozsądnie jest wyciągnąć wniosek,
że wszystkie te proroctwa pojawiające się w różnych księgach
Biblii i przepowiadane przez różnych proroków (w różnym czasie)
były czystym zbiegiem okoliczności? Jeżeli tak - byłby to
istotnie jeszcze jeden dziwny zbieg okoliczności. Jednym ze
znaków proroka pochodzącego z Mekki (Paran) było nadejście
z 10 tyś. Świętych (V Mojż. 33:2???). Była to liczba wiernych,
którzy towarzyszyli Muhammadowi do Mekki (Paran) w czasie
jego zwycięskiego bezkrwawego powrotu do miejsca jego narodzin,
celem zniszczenia pozostałych symboli kultu bożków w Ka'abah.
Bóg rzekł jak to cytuje Mojżesz:
Jeśli ktoś nie będzie słuchać moich słów, które on
wypowie w moim imieniu, Ja od niego zażądam zdania sprawy.
(V Mojż. 18:19)
Drodzy czytelnicy.
Mamy nadzię że światło prawdy zaświeci w waszych sercach i
umysłach. Może poprowadzi ono was do pokoju i pewności w waszym
życiu a także do szczęścia w przyszłym życiu wiecznym.
(Wszystkie teksty Biblijne pochodzą z Biblia
Tysiąclecia, Wyd. 4 - Druk Pallotinum II, Ząbki ul. Wilcza
8)
|
