W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Kobieta w tradycji
Islamskiej i Judeochrześcijańskiej

źródło:  Women in Islam vs. the Judeo - Christian Tradition
published by: WWW.TROID.ORG
z angielskiego tłumaczyła: ukhtimuslimah

7. Kobieta jako świadek

Kolejnym problemem, co do którego Koran i Biblia nie zgadzają się ze sobą jest kwestia kobiet jako świadków. Koran instruuje wiernych, aby przy transakcjach finansowych obecni byli dwaj świadkowie płci męskiej lub jeden mężczyzna i dwie kobiety. (Koran, 2:282).

Warto zaznaczyć, że Koran w niektórych sytuacjach traktuje zeznania kobiety jako równoznaczne z zeznaniami mężczyzny, niekiedy świadectwo kobiety może nawet unieważnić świadectwo mężczyzny. Jeśli mąż oskarża żonę o niemoralne prowadzenie, Koran wymaga, aby pięciokrotnie przysiągł, potwierdzając winę żony. Jeśli ta jednak zaprzeczy i przysięgnie pięć razy, nie jest uznana za winną, a małżeństwo może zostać rozwiązane (Koran, 24:6-11).

Wczesna społeczność żydowska nie akceptowała kobiet jako świadków ^[i] . Rabini uznawali kobiety za niezdolne do składania zeznań ze względu na dziewięć przekleństw nałożonych na kobiety z powodu upadku. (patrz "Dziedzictwo Ewy").

Kobietom we współczesnym Izraelu nie wolno było składać zeznań w sądach rabinicznych ^[ii]. Rabini uzasadniali to poprzez cytowanie Księgi Rodzaju 18:9-16, gdzie stwierdza się, że Sara, żona Abrahama skłamała. Rabini używali tego argumentu w celu poparcia teorii, iż kobiety nie nadają się na świadków.

Warto zaznaczyć, że historia opisana w Księdze Rodzaju 18:9-16 została przytoczona więcej niż raz w Koranie, jednak bez jakiejkolwiek wzmianki o kłamstwie Sary (11:69-74, 51:24-30).

Na chrześcijańskim zachodzie zarówno prawo religijne jak i świeckie nie akceptowało kobiet jako świadków aż do końca dziewiętnastego wieku ^[iii] .

Jeśli chodzi o Biblię - jeśli mężczyzna oskarży swoją żonę o niemoralne prowadzenie, jej zeznanie nie zostanie w ogóle uznane. Oskarżona musi poddać się procesowi, podczas którego przechodzi przez skomplikowany i poniżający rytuał, który udowodnić ma jej winę lub niewinność. (Księga Liczb 5:11-31). W przypadku, gdy zostanie uznana za winną, poniesie śmierć. Jeśli zostanie uznana za niewinną, jej maż nie poniesie żadnych konsekwencji w związku z obarczeniem jej fałszywymi oskarżeniami.

Co więcej, jeśli mężczyzna weźmie za żonę kobietę a potem oskarży ją o to, że nie była dziewicą, zeznania kobiety nie będą brane pod uwagę. To jej rodzice muszą przedstawić starszyźnie miasta dowód jej niewinności. Jeśli nie będą w stanie takiego dowodu przedłożyć, zostanie ona ukamienowana na progu domu własnego ojca. Jeśli natomiast uda się udowodnić brak winy, karą dla męża będzie wypłata 100 srebrnych szekli oraz zakaz rozwodu z swoją żoną.

"Jeśli mężczyzna pojmie dziewczynę za żonę i złączy się z nią, a potem uprzykrzy ją sobie i wytoczy przeciwko niej ubliżające zarzuty, i zniesławi ją, mówiąc: Pojąłem tę kobietę za żonę. Lecz gdy złączyłem się z nią, stwierdziłem, że nie była dziewicą. Wtedy ojciec i matka jej wezmą i przyniosą dowody dziewictwa tej dziewczyny do starszych miasta, do bramy. A ojciec dziewczyny powie do starszych: Moją córkę dałem temu mężczyźnie za żonę, lecz on uprzykrzył ją sobie, i oto wytacza ubliżające zarzuty, mówiąc: Stwierdziłem, że twoja córka nie była dziewicą; lecz tu są dowody dziewictwa mojej córki; i rozłożą bieliznę przed starszymi miasta, wtedy starsi wezmą tego mężczyznę i ukarzą go. Nałożą na niego grzywnę w wysokości stu srebrników i dadzą ojcu tej dziewczyny, gdyż zniesławił dziewicę izraelską. Pozostanie ona jego żoną i nie będzie mógł jej oddalić przez całe życie. Lecz jeżeli ta mowa będzie prawdą i nie znajdą się dowody dziewictwa tej dziewczyny, to wyprowadzą tą dziewczynę do drzwi domu jej ojca i ukamienują ją mężczyźni jej miasta. Poniesie śmierć, gdyż dopuściła się haniebnego czynu w Izraelu, uprawiając nierząd w domu ojca swego. Wyplenisz to zło spośród siebie.." (Ks. Powtórzonego Prawa 22:13-21)