W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego
Maniery Męża
Autor: Madżda Szaban
(na podstawie artykułu Dr. Mirwaan al-Qaysee opublikowanego
w magazynie al-Asaalah)
źródło: [www.daruahlilathar.com]
Korekta merytoryczna: Abu Anas Ibn Marian
Rodzina jest fundamentem społeczeństwa,
składającym się z jednostek powiązanych misterną siecią wzajemnych
zależności. W celu właściwego uporządkowania relacji w obrębie
tej "najmniejszej komórki", niezbędne jest ustalenie
określonego kodu zachowań czy też zasad etykiety, zapewniającej
wszystkim stronom komfort fizyczny i psychiczny. Relacje,
o których piszemy to kontakty pomiędzy małżonkami, rodzicami
i dziećmi oraz pomiędzy dziećmi. W niniejszym opracowaniu
skoncentrujemy się na obowiązkach męża, etykiecie, wzorcach
zachowań zalecanych przez Islam - w kontaktach z żoną i dziećmi.
"Nie wejdziecie do Raju, dopóki nie uwierzycie, a
nie uwierzycie dopóki nie będziecie obdarzać się nawzajem
miłością. Czy nie poinformować was o czymś co wprowadzi
pomiędzy wami miłość: 'Rozpowszechniajcie między sobą salaam[1]'"
(Abu Dauud [tom: 3, nr: 5174], Muslim
i inni)
"Litościwi obdarzeni są litością przez Najbardziej
Litościwego [Allaha]. Okazujcie litość dla tych, którzy
są na ziemi, a On, Który jest nad Niebiosami będzie litościwy
dla was." (Ahmad, Abu Dauud i inni;
Sahih ul-Dźami, nr. 3522)
"Ten kto nie wybacza, nie będzie mu wybaczone."
(Ahmad i at-Tabari; Sahih ul-Dźami, nr.
6599)
"Allah mówi: 'Moi podwładni! Zaprawdę zabroniłem sobie
być niesprawiedliwym, i wam także tego zakazałem, więc nie
uciskajcie się nawzajem." (Sahih
Muslim)
1. Autorytet, szacunek
Jest rzeczą niezbędną w małżeństwie
muzułmańskim, aby żona darzyła męża szacunkiem, inaczej małżeństwo
nie odniesie sukcesu. Mężczyzna musi jednak zdać sobie sprawę,
iż szacunek to nie jest rzecz nabyta ani dziedziczona. Nie
można nakazać komuś, aby nasz szanował. Na szacunek trzeba
zasłużyć, poprzez nasze słowa i uczynki, poprzez całokształt
naszego postępowania i zachowania względem innych osób. Zdarza
się, iż mężczyzna w celu wzmocnienia, czy też obawiając się
osłabienia autorytetu w obrębie rodziny, sprowadza relację
między jej członkami do przysłowiowego "milicyjnego terroru".
Taka forma kontaktów międzyludzkich, nie sprzyja pogłębieniu
miłości i przywiązania, wręcz przeciwnie stać się może powodem
zachwiania dobrych relacji między żoną a mężem, zamiast bliskości
spowoduje oddalenie, poczucie odrzucenia, braku ciepła.
Kto z nas marzy o "zimnym"
ognisku domowym? Autorytet męża podważy również ignorowanie
potrzeb czy też próśb żony. Aby zdobyć szacunek i oddanie
żony, mężczyzna powinien z uwagą jej wysłuchać, wyrażając
zgodę na prośby czy spełniając życzenia, które nie przekraczają
zasad Islamu (ekstrawagancja, rozrzutność w zaspokajaniu podstawowych
potrzeb - pożywienia, ubrania są zabronione w Islamie). Dobry
mąż to mężczyzna, który obdarza żonę należytym szacunkiem,
traktując ją w sposób łagodny i delikatny. Islam uczy nas,
iż najlepszym z wierzących jest muzułmanin, który jest najlepszy
dla swojej żony (Trimidhi i Nasa’i).
Pamiętajmy, jednak, iż nie zawsze
rozumienie słowa "najlepszy" przez mężczyznę, pokrywa
się z oczekiwaniami kobiety. Najlepsze postępowanie to takie,
które jest w zgodzie z oczekiwaniami Allaha, w relacjach Allah-jego
poddany, człowiek-człowiek, kobieta-kobieta, mężczyzna-kobieta,
mąż-żona, itd. Jeżeli pragnienia i oczekiwania żony nie kolidują
z zasadami religii, należy je zaspokoić, sprawiając żonie
radość i przyjemność. Aby poznać pragnienia drugiej osoby
i jej oczekiwania niezbędna jest rozmowa, umiejętność słuchania
oraz odrobina wysiłku ze strony męża - ukierunkowana na zaspokojenie
potrzeb żony. Dlatego warto jest starać się rozmawiać, dyskutować
o własnych oczekiwaniach i wymaganiach, tak aby ułatwić drugiej
stronie zaspokojenie naszych pragnień.
Wyrazem poważania będzie również
ze strony mężczyzny konsultowanie wszystkich spraw dotyczących
życia rodzinnego oraz wspólne podejmowanie decyzji w tych
kwestiach. Decyzji uwzględniających opinie i preferencje żony.
W żadnym wypadku nie wolno mężczyźnie
utożsamiać praw i obowiązków nadanych mu przez Allaha z "zezwoleniem"
na eksploatację czy też wykorzystywanie żony. Mężczyzna musi
pamiętać, iż Allah zobowiązał męża do otaczania żony swoją
ochroną, dbania i troski o dobrobyt całej rodziny. Kobiety
są bardziej delikatne, słabsze pod względem fizycznym, bardziej
wrażliwe pod względem emocjonalnym. Mężczyźnie nie wolno w
żadnym przypadku stosować jakichkolwiek form uścisku, krzywdzić
żony w przemyślany sposób, stosować psychicznej, emocjonalnej
presji, zachowywać się w stosunku do niech w sposób brutalny
i arogancki (patrz też: Kary cielesne).
Małżonkowie powinni starać się
utrzymać poprawne kontakty również w sytuacjach kryzysowych
(do których należy rozwód, najbardziej ekstremalna sytuacja
dla całej rodziny). Pohamowanie negatywnych emocji, gniewu
oraz wzajemnych pretensji to niewątpliwie bardzo trudne zadanie,
jednak należy pamiętać, iż Islam nakazuje nam szacunek do
drugiego muzułmanina, niezależnie od sytuacji w jakiej się
znajdujemy.
"Silnym nie jest ten, który pokonuje innych swoją
siłą, lecz silnym jest ten który potrafi powstrzymać swój
gniew." (Sahih Buchari, tom 8, nr.
135)
Postarajmy się również, aby ramadan
nie stał się barierą powstrzymującą męża od okazywania uczuć
żonie. Jedynie stosunki seksualne są zabronione podczas godzin
trwania postu. Delikatny buziak, objęcie ramieniem nie anuluje
postu.
2. Głowa rodziny
Mężczyzna odpowiedzialny jest
za zapewnienie bytu swojej rodzinie, stosownie do własnych
możliwości. Niedopuszczalna jest sytuacja, kiedy muzułmanin
będąc w pełni sił oraz mając możliwość podjęcia pracy zarobkowej,
wymiguje się od obowiązku utrzymania żony i dzieci.
"Obowiązkiem męża względem żony jest aby ją nakarmił,
kiedy sam się pożywia, i żeby ją odział, kiedy sam się ubiera."
(At-Tabaraani, al-Hakim i inni; Sahih
ul-Dźami, nr. 3149)
W przypadku kiedy mąż pozostaje
nieczuły na potrzeby bliskich oraz nie wypełnia swego względem
nich obowiązku utrzymania, żona może bez jego wiedzy, czerpać
z jego środków. Przedstawia to następujący hadis: "Hind
bint `Utbah powiedziała Wysłannikowi (sal allahu `alejhi ła
sallam):
"Zaprawdę, Abu Sufyan jest skąpym człowiekiem. Nie
daje mi ani moim dzieciom tyle, aby nam wystarczyło - oprócz
tego co sama biorę bez jego wiedzy." Wysłannik odpowiedział
jej: "Bierz z jego pieniędzy umiarkowanie, aby zaspokoić
swoje i dzieci podstawowe potrzeby."
(Sahih Muslim)
Dobry mąż to taki, który jest
szczodry dla swojej żony i dzieci, albowiem oprócz tego, iż
obdarzany będzie miłością i szacunkiem przez rodzinę, dodatkowo
za każdy wydany na nią grosz otrzyma od Allaha nagrodę. "Nawet
za kawałek pożywienia, który wkładasz w usta żony, jest sadaqa[2]" (Buchari i Muslim). Jest
to również wskazówka, aby w traktować żonę w sposób delikatny
i łagodny. Objęcie ramieniem, dotknięcie dłoni, buziak w policzek
- to subtelne wiadomości, które prześlesz żonie, ta zaś odbierze
je jako wyraz Twojej miłości i szacunku.
Warto zaznaczyć, iż mąż jako głowa
rodziny, powinien zwracać uwagę na zaniedbania żony w wywiązywaniu
się z obowiązków nałożonych na nią przez Islam. Lepiej zapobiegać,
niż leczyć. Zauważając negatywną zmianę w zachowaniu żony,
mąż powinien uważnie przeanalizować pojawiający się problem
oraz jego przyczyny, następnie w delikatny sposób porozmawiać
o tym z żoną, słuchając jej argumentów, następnie wytłumaczyć
błędy jakie popełnia, wskazując wzorce poprawnych zachowań.
Dobrze jest łagodnie poprosić żonę, aby postarała się o poprawę.
(patrz też Kary cielesne i Błędy)
3. Zobowiązania
Mężczyzna powinien pamiętać, iż
rzeczą ogromnej wagi jest wywiązanie się z wszelkich zobowiązań
poczynionych względem rodziny, a zwłaszcza względem żony -
przed zawarciem związku małżeńskiego. Dotrzymanie składanych
obietnic to jeden ze środków, dzięki którym zaskarbi sobie
szacunek i miłość najbliższych. Dzięki temu życie rodzinne
wypełnione będzie tym, o czym każdy z nas marzy.
4. Zazdrość
Zazdrość oraz troska o dobre prowadzenie
żony jest rzeczą chwalebną, formą okazania miłości, aczkolwiek
pod warunkiem, iż nie przekracza granic zdrowego rozsądku.
Chorobliwa zazdrość prowadząca do podejrzliwości, szpiegowania
jest czynem zabronionym przez Islam. Jest także oznaką braku
zaufania do drugiej osoby, co doprowadzić może do poważnych
problemów w małżeństwie.
»O wy, którzy wierzycie! Unikajcie
wielce podejrzeń. Zaprawdę, niektóre podejrzenia są grzechem!
Nie szpiegujcie się wzajemnie! Nie obmawiajcie jedni drugich!
Czy chciałby któryś z was jeść ciało swego zmarłego brata?
Przecież nienawidzilibyście tego. Bójcie się Boga! Zaprawdę,
Bóg jest przebaczający, litościwy!« (Surah
al-Hudźurat, 49:12)
5. Prace Domowe
Mąż nie powinien wymigiwać się
od uczestniczenia w pracach domowych, powinien dzielić z żoną
niektóre obowiązki (naprawa odzieży, mycie naczyń, sprzątanie),
kwestia "braku predyspozycji" w tym kierunku nie
powinna stanowić tutaj wymówki.
Pomoc udzielona żonie zwłaszcza
w momentach, kiedy jest niezbędna np. podczas choroby, ciąży,
połogu lub w sytuacjach, kiedy żona nie jest w stanie sama
poradzić sobie z obowiązkami, to kwestia umiejętnej "współpracy"
pomiędzy małżonkami, chęci niesienia pomocy oraz dobrych manier.
Żona Proroka `Aisza zapytana
co Prorok (sal allahu `alejhi ła sallam) robił w domu, odpowiedziała:
"Postępował jak inni mężczyźni; cerował swoje ubrania,
doił kozy i pomagał swojej rodzinie, a gdy nadchodził czas
modlitwy, wychodził, aby ją wykonać." (Ze
zbiorów Buhariego i Ahmada; as-Sahihah, nr. 671)
6. Czas dla rodziny, Prywatność
Wiadomo, iż mężczyzna spędza więcej
czasu poza domem w towarzystwie innych osób, podczas, kiedy
żona "w obrębie czterech ścian" zaprzątnięta jest
obowiązkami o mniej "socjalnym" czy też "towarzyskim"
charakterze. Nic dziwnego, iż po powrocie męża do domu, spragniona
jest rozmowy z mężem. Dla dobra całej rodziny, mężczyzna powinien
wyznaczyć porę dnia, podczas której zarezerwuje swój czas
wyłącznie dla żony i dzieci. Małżonkowie powinni również zadbać
o własne sam na sam, wyłuskać spośród zajęć wolne chwile,
które poświęcą żonie na zwykłą rozmowę.
W żadnym przypadku, mężowi nie
wolno jest ujawniać intymnych szczegółów pożycia ani sekretów
powierzonych przez żonę (za wyjątkiem kiedy np. potrzebna
jest nam porada medyczna). Mężczyzna powinien chronić prywatność
swoją oraz swojej rodziny.
"W dniu Sądu Ostatecznego, najgorszym z ludzi w obliczu
Allaha będzie ten mężczyzna, który dzieli intymność ze swoją
żoną, a potem wyjawia jej sekrety." (Sahih
Muslim)
7. Kobieta - pani domu
Kobieta jest panią domu, to ona
jest zań odpowiedzialna. Mąż nie powinien ingerować w sprawy,
które nie dotyczą zakresu jego obowiązków i odpowiedzialności
(np. kwestie posiłków, porządku w domu). Mąż nie powinien
też obarczać żony obowiązkami, z którymi nie jest ona w stanie
sobie poradzić. W kwestii wymagań i oczekiwań względem żony,
należy wziąć pod uwagę środowisko, w którym kobieta się wychowała
jak również jej predyspozycje fizyczne. Nie można od kobiety
wychowanej na wsi oczekiwać, iż stanie się nagle damą salonową,
a od kobiety słabej fizycznie, sił ponad jej naturalne możliwości.
O traktowaniu niewolników, Wysłannik powiedział "Pracodawca
nie powinien wymagać od pracownika rzeczy, przekraczających
jego możliwości. Jeżeli tego wymaga, musi pracownikowi pomóc."
(Buchari, tom 3, nr. 721)
Mąż powinien doceniać wkład żony
w prace domowe, nie zapominając o pochwałach, słowie "dziękuję"
za przygotowany posiłek, prezentach wręczanych od czasu do
czasu. Takie drobne rzeczy działają jak balsam na samopoczucie
żony, sprawią jej ogromną przyjemność, jednocześnie motywując
do zdwojenia wysiłków w wypełnianiu swoich obowiązków.
Prorok (sal allahu `alejhi ła sallam) doskonale zdawał
sobie z tego sprawę, zalecając "Daj pracownikowi wynagrodzenie,
zanim rozpłynie się jego słodycz." (Sunan
Ibn Madźah).
8. Macierzyństwo i ojcostwo
Pojawienie się dziecka, zwłaszcza
pierwszego, w małżeństwie jest próbą zarówno dla kobiety jak
i dla mężczyzny. W związku dwojga ludzi pojawia się trzeci
człowiek - życie nie jest już takie samo jak przedtem. Kobiecie
przybywa obowiązków, niemowlę płacze, chce jeść o najbardziej
niespodziewanych porach dnia i nocy. Kobieta jest bardziej
zmęczona i wyczerpana, zwłaszcza w pierwszych latach, kiedy
niemowlę wymaga nieustannej opieki. Często zdarza się, iż
wraz z pojawieniem się potomka, mężczyzna czuje się odsunięty
na boczny tor, albowiem dziecko pochłania niemalże całkowicie
uwagę żony.
Mężczyzna nie powinien dać się
ponieść uczuciu zazdrości. Powinien zrozumieć, iż nowa rola
matki wymaga od żony większego zaangażowania, wysiłku i odpowiedzialności.
To właśnie w tym okresie kobiecie szczególnie potrzebne jest
wsparcie, pomoc męża. Mężczyzna powinien uzbroić się w cierpliwość,
otoczyć żonę troskliwą opieką. Bardzo ważna dla rodziny jest
bliskość - mężczyzna powinien poświęcać dzieciom każdą wolną
chwilę, obdarowując je ojcowską troską i miłością.
9. Ideały
Nikt z nas nie jest chodzącym
ideałem. Jest wielce prawdopodobne, iż mąż dostrzeże u żony
cechy, które nie będą współgrać z jego preferencjami, wymaganiami.
Jeżeli "ułomności" żony nie kolidują z zasadami
religii, ani nie prowokują zachowań z nią sprzecznych (np.
nieposłuszeństwa), mężczyzna nie powinien starać się "kształtować"
żony na wzór swojego ideału. Takie postępowanie doprowadzić
może do poważnych skutków natury psychologicznej, utraty poczucia
własnej wartości, frustracji żony, co w rezultacie odbije
się na kontaktach między małżonkami i dziećmi, zagrażając
stabilności całej rodziny. Pamiętajmy, małżeństwo to związek
dwóch odrębnych osobowości:
»...rodzaj męski nie jest jak
żeński...« (Surah Aal-`Imran,
3:36)
Z pewnością niektóre cechy charakteru
żony i męża będą ze sobą kolidować. Mężczyzna powinien zdać
sobie sprawę z tego, iż skoro znajduje w żonie cechy charakteru,
które trudno mu zaakceptować, na pewno są również i takie,
które sprawiają radość i przyjemność. Patrzmy zatem na "jaśniejszą
stronę życia", doceniajmy u naszego partnera, partnerki
dobre cechy, pomagając mu je rozwijać i pielęgnować. Nieustanna
krytyka wad, nie doprowadzi do poprawy czy też zmiany zachowania.
Umiejętne współżycie, akceptacja naszych słabości i troska
o drugą osobę, pomogą pokonać "minusy" naszych charakterów.
"Nie wolno wierzącemu mężczyźnie nienawidzić wierzącej
kobiety; jeżeli nie podoba mu się w niej jakaś cecha, znajdzie
inną, która sprawi mu przyjemność." (Sahih
Muslim i Ahmad)
"Kobieta stworzona została z żebra. Nie będzie prosta,
tak jak byście sobie tego życzyli. Jeżeli chcecie nią się
cieszyć, musicie żyć z jej skrzywieniem. Jeżeli próbować
będziecie ją wyprostować, złamiecie ją. A złamanie oznacza
rozwód." (Sahih Muslim i Tirmidhi)
10. Kary cielesne
Nie należy ignorować "wychowawczego"
charakteru kar wymaganych przez Islam za uczynki żony sprzeczne
z zasadami wyznaczonymi przez Allaha. Należy jednak pamiętać,
iż środek ten jest przez Islam zalecany jako ostateczny środek
perswazji, mający służyć "scementowaniu" małżeństwa,
a nie jego rozpadowi.
Jest to ostateczna forma przejawu
władzy i autorytetu męża, zalecana przez Islam jedynie w sytuacjach
ekstremalnych, a nie z powodów błahych, takich jak "zbyt
słona zupa". Jest jeden werset Koranu, który udziela
mężowi zgody na zastosowanie kary cielesnej, aczkolwiek (co
jest ogromnie ważne) tylko w przypadku takich zachowań, które
mogą wywołać nushuz,- rebelię np. arogancję w stosunku
do męża, permanentną odmowę współżycia małżeńskiego (a nie
wyjątek - kiedy żona źle się czuje).
»Mężczyźni są opiekunami i żywicielami
[qaua'muna `ala][3] kobiet, ze względu na to, że Bóg
dał wyższość jednym nad drugimi[4],
i ze względu na to, że oni rozdają ze swojego majątku[5].
Przeto cnotliwe kobiety są religijne, posłuszne i w nieobecności
męża strzegą tego, co nakazał im Bóg. Zaś kobiety które
nie są posłuszne wobec mężczyzn w tym co Allah im [nushuuz][6], napominajcie je, (następnie jeżeli to
nie pomoże) pozostawiajcie je w łożach,
(następnie jeżeli to także nie pomoże) bijcie
je [darb][7]!
A jeśli są wam posłuszne, to nie stosujcie do nich przymusu
ani złych słów[8].
Zaprawdę, Bóg jest Wzniosły, Wielki!« (Surah
an-Nisa', 4:34)
Ibn Kathir komentując słowa Wzniosły,
Wielki w tym wersecie pisze: "Jest to wyraźne ostrzeżenie
dla mężczyzn, przekraczających granice względem swych kobiet.
Zaprawdę Allah Wzniosły i Wielki staje się wtedy opiekunem
kobiet i z pewnością ukarze każdego kto je gnębi lub wykracza
przeciwko nim." (Tafisr ul-Qur`an il-`Adhim)
Oto
fragment Mowy Pożegnalnej Proroka (sal allahu `alejhi ła sallam):
"Słuchajcie mnie dobrze! Traktujcie swoje żony łagodnie,
albowiem są one niczym więźniowie w waszych rękach. Nie
jesteście ich właścicielami - chyba że zachowują się w sposób
rażąco naganny. Jeżeli tego się dopuszczą, możecie odsunąć
je od waszego łoża lub ukarać je. Jeżeli was usłuchają to
nie traktujcie ich źle. Słuchajcie mnie dobrze! Macie prawa
nad waszymi żonami, tak samo jak i one mają nad wami prawa."
(At Tirmidhi, an-Nasai i Ibn Madżiah)[9]
Mu'awiyah al-Qushayri przekazał:
Spytałem się Wysłannika (sal allahu `alejhi ła sallam):
"Co nakazujesz nam względem naszych żon?" Odpowiedział:
"Dostarczajcie im pożywienia takiego samego jak sobie
i zapewniajcie im ubiór taki sam sobie, nie bijcie ich i
nie ubliżajcie im." (Sunan Abu-Dauud,
11:2139)
Żona Wysłannika `Aishah przekazała
także:
"Wysłannik nigdy nie uderzył ręką kobiety, sługi,
czy kogokolwiek innego - za wyjątkiem dźihadu na
drodze Allaha." (Sahih Muslim i inni)
Mężczyzna powinien umieć wyważyć
pomiędzy odpowiedzialnością za doczesne i wieczne życie żony
oraz akceptacją jej własnych wyborów, albowiem w ostatecznym
rozrachunku to ona sama odpowiadać będzie za swoje postępowanie.
Oczywistym jest, iż kiedy prawa do własnych wyborów były przez
mężów ograniczane, Prorok (sal allahu `alejhi ła sallam) wrażliwy
na skargi kobiet, upominał co bardziej "zatwardziałych"
mężów. "Jak możecie okładać swoje żony, niczym wielbłądy,
a potem oczekiwać od nich delikatności w nocy?" (Buchari
i Muslim).
Al-Miqdam przekazał rwnież, że Wysłannik powiedział: "Zaprawdę,
Allah nazakuje wam abyście byli dobrzy dla kobiet." (At-Tabarani:
Hadith Hasan - Da`if ul Dziam`i, 1763)
Jeżeli mężczyzna zmuszony jest
zastosować karę w stosunku do żony (w przypadku kiedy rozmowy
i prośby nie wpłynęły na zmianę postępowania żony), wówczas
niech będzie to opuszczenie małżeńskiego łoża. W żadnym wypadku
mąż nie powinien bojkotować żony poza domem. Problemy małżeńskie
powinno rozwiązywać się w czterech ścianach, a osoby postronne
w żadnym wypadku nie powinny być świadkami małżeńskich "animozji".
Obrażanie, używanie obelżywych
słów podczas przysłowiowej "wymiany zdań", nie tylko
wykracza poza zasady dobrego wychowania, lecz wręcz uwłacza
godności i pozycji głowy rodziny. Absolutnie nie poprawi wzajemnych
relacji, wręcz przeciwnie - umniejszy szacunek, którym powinny
obdarzać się obie strony.
11. Błędy
W żadnym wypadku mąż nie powinien
żartować z "potknięć" żony ani ganić jej za popełnione
błędy w obecności innych osób, a tym bardziej dzieci. Takie
sytuacje działają na żonę deprymująco, a w oczach dzieci podważyć
mogą jej autorytet jako matki. Postępowanie takie wykracza
poza zasady dobrego zachowania, wzniecając w sercach jedynie
gniew i urazę. Wypominanie porażek nie jest dobrą metodą "wychowawczą".
Wymówki, wzajemne oskarżenia,
wracanie do "przeszłości" pogorszą jedynie relacje
miedzy małżonkami, wystawiając ich związek na ciężką próbę.
Starajmy się przymykać oczy na błędy i szybko puszczać w niepamięć
potknięcia żon. Nie czyńmy "wiele hałasu o nic".
12. Matka
Mężczyźni powinni unikać porównywania
żon do matek. Młoda kobieta, która dopiero zaczyna wypełniać
swoje obowiązki, nie będzie dysponowała wiedzą ani doświadczeniem,
kobiety starszej. Mężczyzna powinien cierpliwie pomóc żonie
w wypracowaniu umiejętności, które posiadała jego matka.
13. Powrót do domu
Pojawienie się męża w domu, czy
to z pracy czy z podróży, nie powinno w żadnym wypadku być
niespodzianką dla domowników. Mężczyzna nie powinien alarmować
całej rodziny stając nagle w drzwiach. Należy uprzedzić bliskich
o prawdopodobnej godzinie przybycia, dając żonie czas na zadbanie
o własny wygląd, przygotowanie posiłku. Przekraczając próg,
nie wolno zapomnieć przywitać bliskich słowami "as-salaamu
`alaykum", zapytać jak się czują, co wydarzyło się
w domu w ciągu dnia, czy dzieci nie miały problemów w szkole.
Pamiętajmy, aby wspomnieć Allaha, Wszechmogącego, Najwyższego,
kiedy wchodzimy do domu.
Prorok nauczał, iż mężczyzna,
który przybył do domu wcześniej niż zapowiadał, powinien poczekać,
ażeby żona, która nie jest jeszcze gotowa na jego przyjęcie,
przygotowała się, a ta kobieta, której mąż podróżował wzięła
kąpiel, oczyszczając się. (Buchari, Muslim i inni)
14. Higiena
Prorok (sal allahu `alejhi ła sallam) zalecał 5 rzeczy, będących
częścią fitrah[10]:
"Obrzezanie, przycinanie wąsów blisko ust, zapuszczanie
brody, obcinanie paznokci, usuwanie zbędnego owłosienia
(pod ramionami oraz w okolicach intymnych części ciała)."
(Sahih Buchari, tom 7, nr. 779)
Prorok powiedział także,
"Jeżeli nie obawiałbym się, iż będzie to zbyt uciążliwe
dla muzułmanów, to nakazałbym, aby czyścili zęby misuakiem
za każdym razem jak dokonują ablucję."
(Sahih Buchari, tom 3, nr. 154)
Prorok nakazał także aby po załatwianiu
fizjologicznej potrzeby obmyć te części ciała, które zostały
zanieczyszczone.
Islam uczy nas troski o kondycję
fizyczną oraz o zachowanie czystości i higieny ciała. Pamiętajmy,
iż atrakcyjność to nie tylko "piękno", to przede
wszystkim schludny wygląd zewnętrzny. Nie tylko kobiety powinny
dbać o swój wygląd i higienę. Jest to również jedna z powinności
muzułmanina.
Pamiętajmy również o tak delikatnej
sprawie jak dbałość o czystość jamy ustnej i świeżość oddechu.
Wizyta u dentysty przynajmniej raz na pół roku, pasta i szczoteczka!
Pamiętajmy, iż z upływem czasu stopień naszej atrakcyjności
maleje, dlatego więcej uwagi powinniśmy poświęcać trosce o
kondycję fizyczną. Warto pamiętać o dezodorancie bądź perfumach.
Zróbmy żonie przyjemność - używając jej ulubionego męskiego
zapachu. Miłe chwile gwarantowane!
15. Rodzina żony
Szacunek oraz dobre kontakty z
rodziną żony są oznaką szacunku i miłości do niej. Obowiązek
taki spoczywa na mężu nawet po śmierci żony, pod warunkiem
iż nie jest związany z nim czyn zabroniony przez Islam, np.
przebywanie sam na sam z kobietą spokrewnioną z żoną.
16. Poczucie humoru
Śmiech to wspaniałe antidotum
na wiele rodzinnych problemów. Prorok bardzo często to podkreślał.
Umiejętność dostrzegania "śmiesznych" aspektów otaczającej
nasz rzeczywistości, pomogą wielu osobom zachować zdrowy rozsądek.
Trudne sytuacje, konflikty można czasami obrócić w żart, rozładowując
napięcie i unikając "rozlewu krwi". Warto wszakże
pamiętać, iż zbyt wiele "żartów" może zachwiać autorytetem
męża. Należy uważać, aby w żartach nie przekroczyć granicy,
która go podważy.
Nikt z nas nie jest idealny, jednakże, dzięki okazywanej
najbliższym miłości, trosce, postępowaniu zgodnie z zasadami
Islamu, zaskarbimy sobie nie tylko miłość i szacunek rodziny,
lecz przede wszystkim błogosławieństwo Allaha.
[1] Salaam, w języku arabskim znaczy pokój. Assalaamu
`alaykum (pokój z tobą ) jest pozdrowieniem używanym przez
muzułmanów.
[2] Sadaqa, jest to dobrowolna jałmużna.
[4] Jest to wyższość w obowiązkach, a nie w ludzkości
tj. obowiązek zapewnienia jedzenia, mieszkania, itd. [Tafsir
at-Tabari, Tafsir ibn-Kathiir, Imaam Al Kurtubi w swoim
tafsirze dodał, że wyższość mężczyzny tkwi w jego sile
i twardości, w przeciwieństwie do kobiet, które są delikatne
i wrażliwe.]
[5] Imaam Malik, Imaam ash-Shafi`i i Imaam Abu Hanifa
mówią, że jeśli mężczyzna nie zapewni kobiecie jej potrzeby
jedzenia, mieszkania itp. to ona ma prawo do rozwodu. Szeich
ibn Baaz podaje to także jako powód dla którego kobieta może
wystąpić o rozwód [Fataawa Islaamiyyah - Tom 3, Strona 264]
[8] Al Kurtubi tłumaczył to jako, 'nie bądźcie niesprawiedliwi
wobec nich'.
[9] Hadith Hasan (dobry) według Szeicha al-Albaani (Sahih
ul Dziami`i, nr. 7880 & Irwa ul Ghalil nr. 2030)
[10] Fitrah jest czystą naturą i wiarą z którą
każdy człowiek został stworzony.
|
