W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego
Tafsir Ibn Kathir
Tłumaczenie na polski: Iman
(cati_pl@yahoo.com).
Wszelkie prawa autorskie zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie niniejszgo tłumaczenia bez zgody
tłumacza zabronione.
Sura 107: Al- Mā`ūn
(Wspomożenie)
«
index
Objawiona w Mekce
| |
|
|
|
| |
W
Imię Boga Miłosiernego i Litościwego |
Bismiallâhi-rrahmanir-rahîm |
بِسْمِ اللَّهِ
الرَّحْمَـنِ
الرَّحِيمِ |
| 107:1 |
Czy
widziałeś tego, który zaprzecza Ad-Dīn? |
Ara-ajtal-ladhîju-kadh'dhibu
bid'dîn |
أَرَءَيْتَ
الَّذِى يُكَذِّبُ
بِالدِّينِ |
| 107:2 |
To
jest ten, który z pogardą odpycha sierotę, |
Fadhâlika
alladhî jad`u' uljatîm |
فَذَلِكَ
الَّذِى يَدُعُّ
الْيَتِيم |
| 107:3 |
który
nie zachęca karmienia biednych |
Łalâ
jahud'du `alâ ta`âmil miskîn |
وَلاَ يَحُضُّ
عَلَى طَعَامِ
الْمِسْكِينِ |
| 107:4 |
Biada
modlącym się, |
Fałajlul
lilmusallîn |
فَوَيْلٌ
لِّلْمُصَلِّيَ |
| 107:5 |
którzy
są niedbali w swojej modlitwie, |
Alladhîna
hum `an salâtihim sâhûn |
الَّذِينَ
هُمْ عَن صَلَـتِهِمْ
سَاهُونَ |
| 107:6 |
którzy
tylko chcą być widziani, |
Alladhîna
hum jurâûn |
الَّذِينَ
هُمْ يُرَآءُونَ
|
| 107:7 |
a
odmawiają wspomożenia. |
Łajamna`ûnal
mâ`ûn |
وَيَمْنَعُونَ
الْمَاعُونَ |
| 107:1 |
Czy widziałeś
tego, który zaprzecza Ad-Dīn? |
Allah mówi: "Muhammadzie!
czy widziałeś tych, którzy zaprzeczają diin (odrzucają go)?"
Tutaj słowo dīn oznacza
Życie po śmierci, Ostateczną Nagrodę.
| 107:2 |
To jest ten
który z pogardą odpycha sierotę |
co oznacza: ten, kto uciska sierotę i nie traktuje jej sprawiedliwie.
Nie daje jej jeść, ani nawet nie jest dla niej miły.
| 107:3 |
który
nie zachęca do nakarmienia biednego. |
Tak, jak Allah mówi:
89:17-18
|
Wcale
nie! Lecz wy nie szanujecie sieroty; nie zachęcacie
się wzajemnie do nakarmienia biedaka. |
كَلاَّ بَل
لاَّ تُكْرِمُونَ
الْيَتِيمَ
- وَلاَ تَحَاضُّونَ
عَلَى طَعَامِ
الْمِسْكِين |
co oznacza biednego człowieka, który nie ma nic, by się pożywić
i by zadowolić swoje potrzeb.
Wtedy Allah mówi:
| 107:4-5 |
Biada modlącym
się którzy są niedbali w swojej modlitwie |
Ibn 'Abbas i inni powiedzieli: "Są to hipokryci, którzy
modlą się na oczach innych, ale nie modlą się, kiedy są sami."
Allah mówi (co znaczy):
To ludzie, którzy modlą się i przestrzegają modlitwy, ale
są w niej niedbali. Może to dniesić się do całego aktu modlitwy,
zgodnie z wypowiedzią Ibn 'Abbas, lub może się odnosić do
odprawiania jej w ustalonym czasie, który został wyznaczony
w Islamie. A to oznacza, że osoba modli się poza obowiązującym
czasem modlitwy. Powiedzieli Masruq i Ad-Duha.
'Ata bin Dinar powiedział: "Wszelka chwała należy się
Allahowi, który powiedział:
| 107:5 |
są 'sahuun'
w swoich modlitwach |
a nie powiedział "'ci, którzy są nieobecni myślami podczas
modlitwy.'"
Może to również oznaczać pierwszy czas modlitwy, co znaczy,
że te osoby zawsze odkładają (opóźniają) modlitwę aż do końca
wyznaczonego czasu, w którym można ją wykonać lub zwykle to
robią. Może się to również odnosić do nie przestrzegania jej
filarów oraz niewypełniania jej warunków, we właściwy sposób.
Innym tego znaczeniem może być wykonywanie modlitwy bez pokory
i zastanowienia się nad jej znaczeniem (nad znaczeniem tego,
co recytujemy itd.)
Sformułowanie tego wersetu obejmuje wszystkie wspomniane znaczenia.
Jednakże, ustęp ten dotyczy każdej osoby, która posiada jedną
z cech wyżej wymienionych. Kogo zaś charakteryzują wszystkie
powyższe cechy, tego werset ów dotyczy całkowicie, i dopełnia
się w jego osobie hipokryzja czynów.
Zgodnie z tym, co potwierdzają oba Sahih, Wysłannik Allaha
(pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim) powiedział:
Oto modlitwa
hipokryty, oto modlitwa hipokryty, oto modlitwa hipokryty.
Siedzi on obserwując słońce, aż znajdzie się ono między
dwoma rogami Szatana. Wtedy wstaje i muska (bądź 'dziobie')
wargami cztery (rakaty) i prawie że nie wspomina w niej
Allaha. |
تِلْكَ صَلَاةُ
الْمُنَافِقِ،
تِلْكَ صَلَاةُ
الْمُنَافِقِ،
تِلْكَ صَلَاةُ
الْمُنَافِقِ،
يَجْلِسُ
يَرْقُبُ
الشَّمْسَ،
حَتَّى إِذَا
كَانَتْ بَيْنَ
قَرْنَي الشَّيْطَانِ
قَامَ فَنَقَرَ
أَرْبَعًا،
لَا يَذْكُرُ
اللهَ فِيهَا
إِلَّا قَلِيلًا
|
Hadis ten opisuje koniec czasu modlitwy [`Asr], która jest
modlitwą środkową, co potwierdza tekst (hadisu). Jest to czas,
w którym modlitwa jest niewskazana. Podczas niego, osoba taka
wstaje by wykonać modlitwę, dziobiąc ją - jak dziobie wrona.
Nie odczuwa podczas modlitwy ani spokoju ani pokory.
Dlatego Prorok (pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą
z nim) powiedział,
"I prawie że nie wspomina w niej Allaha."
Prawdopodobnie staje na modlitwę jedynie, by ludzie widzieli,
że się modli, nie szukając Oblicza Allaha. To tak jakby w
ogóle się nie modlił.
Allah mówi:
| 4:142 |
Zaprawdę,
obłudnicy starają się oszukać Boga, lecz to On jest
Ty, który ich zmyli. Kiedy stają do modlitwy, to podnoszą
się leniwie i tak, by widzieli ich ludzie, i mało wspominają
Boga." |
إِنَّ الْمُنَـفِقِينَ
يُخَـدِعُونَ
اللَّهَ وَهُوَ
خَادِعُهُمْ
وَإِذَا قَامُواْ
إِلَى الصَّلَوةِ
قَامُواْ
كُسَالَى
يُرَآءُونَ
النَّاسَ
وَلاَ يَذْكُرُونَ
اللَّهَ إِلاَّ
قَلِيلاً |
I Allah mówi w Surze Al- Mā`ūn:
| 107:6 |
którzy tylko
chcą być widziani |
Imam Ahmad zapisał relację Amr bin Murrah, który powiedział;
"Siedzieliśmy z Abu Ubaydah, kiedy ludzie wspomnieli
o ostentacji (popisywaniu się, pozie, fałszu). Mężczyzna zwany
Abu Yazid powiedział: 'Słyszałem, jak `Abdullah bin Amr powiedział,
że Wysłannik Allaha rzekł:
| مَنْ سَمَّعَ
النَّاسَ
بِعَمَلِهِ،
سَمَّعَ اللهُ
بِهِ سَامِعَ
خَلْقِهِ،
وَحَقَّرَهُ
وَصَغَّرَهť
|
Kto stara się, by ludzie słyszeli o jego czynach, Allah,
Który słyszy Swe stworzenie, usłyszy go i uczyni go
zlekceważonym (pogardzonym) i poniżonym. |
co ma związek ze słowami Allaha: którzy
tylko chcą być widziani co znaczy, że ktokolwiek
czyni coś tylko i wyłącznie dla Allaha, a dowiadują się o
tym ludzie, a on jest z tego zadowolony, wtedy nie uważa się
tego za ostentacje (popisywanie się).
Allah powiedział:
| a odmawiają wspomożenia |
107:7 |
Co oznacza, iż tacy ludzie nie oddają czci Allahowi w należyty
sposób, ani nie traktują dobrze Jego stworzenia. Nie pożyczają
tego, z czego mogliby skorzystać inni i czym można by im pomóc,
mimo, iż to, co pożyczyliby pozostałoby nietknięte i zostało
im zwrócone. Ludzie ci stają się nawet bardziej skąpi, kiedy
przychodzi do płacenia zakatu i innych form jałmużny (dobroczynności),
które przybliżają nas do Allaha. Al-Mas`ūdi zrelacjonował
od Salamah bin Kuhayl, który przekazał od Abu Al-`Ubaydīn,
że ten zapytał Ibn Mas`ūd o Al- Mā`ūn i ten
odpowiedział: "To jest to, co ludzie dają sobie wzajemnie,
na przykład siekiera, garnek (dzban), wiadro i podobne rzeczy."
Oto koniec Tafsiru Sury Al-Maa`uun, i wszelka chwałą i wdzięczność
należne są Allahowi.
|