islam w świetle koranu i sunny jak rozumieli go salaf
podstawy islamu żydzi chrześcijanie historia islamu download ksišżki linki innowacje w islamie kobiety w islamie sunnah manhaj aqiidah allah wiara

 


W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Tafsir Ibn Kathir

Tłumaczenie na polski: Iman (cati_pl@yahoo.com).
Wszelkie prawa autorskie zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie niniejszgo tłumaczenia bez zgody tłumacza zabronione.

Sura 107: Al- Mā`ūn (Wspomożenie)

« index

Objawiona w Mekce

       
 

W Imię Boga Miłosiernego i Litościwego

Bismiallâhi-rrahmanir-rahîm

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ

107:1

Czy widziałeś tego, który zaprzecza Ad-Dīn?

Ara-ajtal-ladhîju-kadh'dhibu bid'dîn

  أَرَءَيْتَ الَّذِى يُكَذِّبُ بِالدِّينِ

107:2

To jest ten, który z pogardą odpycha sierotę,

Fadhâlika alladhî jad`u' uljatîm

فَذَلِكَ الَّذِى يَدُعُّ الْيَتِيم

107:3

który nie zachęca karmienia biednych

Łalâ jahud'du `alâ ta`âmil miskîn

  وَلاَ يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ

107:4

Biada modlącym się,

Fałajlul lilmusallîn

فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّيَ

107:5

którzy są niedbali w swojej modlitwie,

Alladhîna hum `an salâtihim sâhûn

  الَّذِينَ هُمْ عَن صَلَـتِهِمْ سَاهُونَ

107:6

którzy tylko chcą być widziani,

Alladhîna hum jurâûn

الَّذِينَ هُمْ يُرَآءُونَ

107:7

a odmawiają wspomożenia.

Łajamna`ûnal mâ`ûn

وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ

 

107:1

Czy widziałeś tego, który zaprzecza Ad-Dīn?

Allah mówi: "Muhammadzie! czy widziałeś tych, którzy zaprzeczają diin (odrzucają go)?" Tutaj słowo dīn oznacza Życie po śmierci, Ostateczną Nagrodę. 

107:2

To jest ten który z pogardą odpycha sierotę

co oznacza: ten, kto uciska sierotę i nie traktuje jej sprawiedliwie. Nie daje jej jeść, ani nawet nie jest dla niej miły.

107:3

który nie zachęca do nakarmienia biednego.

Tak, jak Allah mówi:

89:17-18

Wcale nie! Lecz wy nie szanujecie sieroty; nie zachęcacie się wzajemnie do nakarmienia biedaka.

كَلاَّ بَل لاَّ تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ - وَلاَ تَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِين

co oznacza biednego człowieka, który nie ma nic, by się pożywić i by zadowolić swoje potrzeb.

Wtedy Allah mówi:

107:4-5

Biada modlącym się którzy są niedbali w swojej modlitwie

Ibn 'Abbas i inni powiedzieli: "Są to hipokryci, którzy modlą się na oczach innych, ale nie modlą się, kiedy są sami." Allah mówi (co znaczy): 

107:4

modlącym się

To ludzie, którzy modlą się i przestrzegają modlitwy, ale są w niej niedbali. Może to dniesić się do całego aktu modlitwy, zgodnie z wypowiedzią Ibn 'Abbas, lub może się odnosić do odprawiania jej w ustalonym czasie, który został wyznaczony w Islamie. A to oznacza, że osoba modli się poza obowiązującym czasem modlitwy. Powiedzieli Masruq i Ad-Duha.

'Ata bin Dinar powiedział: "Wszelka chwała należy się Allahowi, który powiedział:

107:5

są 'sahuun' w swoich modlitwach

a nie powiedział "'ci, którzy są nieobecni myślami podczas modlitwy.'"

Może to również oznaczać pierwszy czas modlitwy, co znaczy, że te osoby zawsze odkładają (opóźniają) modlitwę aż do końca wyznaczonego czasu, w którym można ją wykonać lub zwykle to robią. Może się to również odnosić do nie przestrzegania jej filarów oraz niewypełniania jej warunków, we właściwy sposób. Innym tego znaczeniem może być wykonywanie modlitwy bez pokory i zastanowienia się nad jej znaczeniem (nad znaczeniem tego, co recytujemy itd.)

Sformułowanie tego wersetu obejmuje wszystkie wspomniane znaczenia. Jednakże, ustęp ten dotyczy każdej osoby, która posiada jedną z cech wyżej wymienionych. Kogo zaś charakteryzują wszystkie powyższe cechy, tego werset ów dotyczy całkowicie, i dopełnia się w jego osobie hipokryzja czynów.

Zgodnie z tym, co potwierdzają oba Sahih, Wysłannik Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim) powiedział:

Oto modlitwa hipokryty, oto modlitwa hipokryty, oto modlitwa hipokryty. Siedzi on obserwując słońce, aż znajdzie się ono między dwoma rogami Szatana. Wtedy wstaje i muska (bądź 'dziobie') wargami cztery (rakaty) i prawie że nie wspomina w niej Allaha.

تِلْكَ صَلَاةُ الْمُنَافِقِ، تِلْكَ صَلَاةُ الْمُنَافِقِ، تِلْكَ صَلَاةُ الْمُنَافِقِ، يَجْلِسُ يَرْقُبُ الشَّمْسَ، حَتَّى إِذَا كَانَتْ بَيْنَ قَرْنَي الشَّيْطَانِ قَامَ فَنَقَرَ أَرْبَعًا، لَا يَذْكُرُ اللهَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلًا

 

Hadis ten opisuje koniec czasu modlitwy [`Asr], która jest modlitwą środkową, co potwierdza tekst (hadisu). Jest to czas, w którym modlitwa jest niewskazana. Podczas niego, osoba taka wstaje by wykonać modlitwę, dziobiąc ją - jak dziobie wrona. Nie odczuwa podczas modlitwy ani spokoju ani pokory.

Dlatego Prorok (pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim) powiedział, 

"I prawie że nie wspomina w niej Allaha."

Prawdopodobnie staje na modlitwę jedynie, by ludzie widzieli, że się modli, nie szukając Oblicza Allaha. To tak jakby w ogóle się nie modlił.

Allah mówi:

4:142

Zaprawdę, obłudnicy starają się oszukać Boga, lecz to On jest Ty, który ich zmyli. Kiedy stają do modlitwy, to podnoszą się leniwie i tak, by widzieli ich ludzie, i mało wspominają Boga."

إِنَّ الْمُنَـفِقِينَ يُخَـدِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُواْ إِلَى الصَّلَوةِ قَامُواْ كُسَالَى يُرَآءُونَ النَّاسَ وَلاَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلاَّ قَلِيلاً

I Allah mówi w Surze Al- Mā`ūn:

107:6

którzy tylko chcą być widziani

Imam Ahmad zapisał relację ‘Amr bin Murrah, który powiedział; "Siedzieliśmy z Abu ‘Ubaydah, kiedy ludzie wspomnieli o ostentacji (popisywaniu się, pozie, fałszu). Mężczyzna zwany Abu Yazid powiedział: 'Słyszałem, jak `Abdullah bin Amr powiedział, że Wysłannik Allaha rzekł:

مَنْ سَمَّعَ النَّاسَ بِعَمَلِهِ، سَمَّعَ اللهُ بِهِ سَامِعَ خَلْقِهِ، وَحَقَّرَهُ وَصَغَّرَهť

Kto stara się, by ludzie słyszeli o jego czynach, Allah, Który słyszy Swe stworzenie, usłyszy go i uczyni go zlekceważonym (pogardzonym) i poniżonym.

co ma związek ze słowami Allaha: którzy tylko chcą być widziani co znaczy, że ktokolwiek czyni coś tylko i wyłącznie dla Allaha, a dowiadują się o tym ludzie, a on jest z tego zadowolony, wtedy nie uważa się tego za ostentacje (popisywanie się).

Allah powiedział:

a odmawiają wspomożenia

107:7

Co oznacza, iż tacy ludzie nie oddają czci Allahowi w należyty sposób, ani nie traktują dobrze Jego stworzenia. Nie pożyczają tego, z czego mogliby skorzystać inni i czym można by im pomóc, mimo, iż to, co pożyczyliby pozostałoby nietknięte i zostało im zwrócone. Ludzie ci stają się nawet bardziej skąpi, kiedy przychodzi do płacenia zakatu i innych form jałmużny (dobroczynności), które przybliżają nas do Allaha. Al-Mas`ūdi zrelacjonował od Salamah bin Kuhayl, który przekazał od Abu Al-`Ubaydīn, że ten zapytał Ibn Mas`ūd o Al- Mā`ūn i ten odpowiedział: "To jest to, co ludzie dają sobie wzajemnie, na przykład siekiera, garnek (dzban), wiadro i podobne rzeczy."

Oto koniec Tafsiru Sury Al-Maa`uun, i wszelka chwałą i wdzięczność należne są Allahowi.

 

:warszawa:   :jerozolima:   :kair:   :dubai:   :tajmahal:   :saba:   :medyna:   :mekka:
w   w   w   .   p   l   a   n   e   t   a   i   s   l   a   m   .   c   o   m