W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego
Tafsir Ibn Kathir
Przy
opracowywaniu zasad wymowy korzystano z "The Noble Qur'ân"
- transliteration in Roman Script with Arabic Text and English
Translation" by Dr. Muhammad Al-Hilali, Dr Muhammad Khan.
Wyd. Darussalam.
Tłumaczenie na polski: Iman, Madżida Sza'ban
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej
publikacji w jakiejkolwiek postaci bez zgody tłumaczek zabronione
Ayah 2:255, al-Baqarah (Krowa)
«
index
Objawiona w Medynie
| Allâh!
Nie ma boga, jak tylko On - Żyjący, Istniejący! Nie
chwyta Go ni drzemka, ni sen. Do Niego należy to, co
jest w niebiosach, i to, co jest na ziemi! A któż będzie
się wstawiał u Niego inaczej jak za Jego zezwoleniem?
On wie, co było przed nimi, i On wie, co będzie po nich.
Oni nie obejmują niczego z Jego wiedzy, oprócz tego,
co On zechce. Jego Kursî[1]
jest tak rozległy jak niebiosa i ziemia[2];
Jego nie męczy utrzymywanie ich. On jest Wyniosły, Ogromny!
|
Allâhu
lâa 'ilâha 'illâ Hułal-Hajjul-Qajjûm; lâ ta'khudhuhû
sinatun ła lâ nałm; lahu mâ fis-samâłâti ła mâ fil-'ard;
man dhâl-ladhî jaszfa'u 'indahûu
'illâ bi'indhnih; ja'lamu mâ bajna 'ajdîhim ła
mâ khalfahum ła lâ juhiitûna biszaj'im-min
'ilmihî 'illâ bimâ szâa'; łasi'a Kursî juhus-samâłaati
łal-'arda ła lâ ja'ûduhû hifdhuhumâ;
ła Hułal-'Alijul-'Adhîm. |
اللَّهُ
لاَ إِلَـهَ
إِلاَّ هُوَ
الْحَىُّ
الْقَيُّومُ
لاَ تَأْخُذُهُ
سِنَةٌ وَلاَ
نَوْمٌ لَّهُ
مَا فِي السَّمَـوَاتِ
وَمَا فِي
الاٌّرْضِ
مَن ذَا الَّذِى
يَشْفَعُ
عِندَهُ إِلاَّ
بِإِذْنِهِ
يَعْلَمُ
مَا بَيْنَ
أَيْدِيهِمْ
وَمَا خَلْفَهُمْ
وَلاَ يُحِيطُونَ
بِشَيْءٍ
مِّنْ عِلْمِهِ
إِلاَّ بِمَا
شَآءَ وَسِعَ
كُرْسِيُّهُ
السَّمَـوَاتِ
وَالاٌّرْضَ
وَلاَ يَؤُودُهُ
حِفْظُهُمَا
وَهُوَ الْعَلِىُّ
الْعَظِيمُ |
Zalety Wersetu (Âjat) Al-Kursi
Oto Werset (Âjat) Al-Kursî i przypisywane są mu wielkie
zalety, jako że autentyczny hadis opisuje go jako "najwspanialszy
Werset w Księdze Allâha".
'Ubajj bin Ka'b powiedział, że Prorok zapytał go o najwspanialszy
Werset w Księdze Allâha, na co ten odpowiedział: "Allâh
i Jego Wysłannik wiedzą lepiej." Kiedy Prorok powtórzył
pytanie kilkakrotnie, 'Ubajj powiedział: "Werset (Âjat)
Al-Kursî ." Prorok rzekł: "Gratuluje posiadanej
wiedzy, Abu Al-Mundhir! Na Tego, Który w Swej Dłoni trzyma
mą duszę! Ten Werset ma język i usta, którymi wychwala Króla
(Allâha) obok nogi Tronu."[3]
Abu Ajjub powiedział, że miał kilka daktyli i pewien demon
(Ghûl[4])
podbierał z nich, więc (Abu Ajjub) poskarżył się Prorokowi.
Prorok powiedział: "Kiedy go zobaczysz,
powiedz: 'W Imię Allâha, odpowiedz Wysłannikowi Allâha!'"
Abu Ajjub powiedział, że kiedy (demon) pojawił się ponownie,
wypowiedział te słowa i złapał go. Ten błagał: "Już więcej
nie przyjdę!", więc Abu Ajjub go puścił. Abu Ajjub poszedł
do Proroka, a on zapytał: "Co uczynił twój pojmany?"
Abu Ajjub odparł: "Kiedy go schwyciłem, powiedział dwukrotnie:
'Już więcej nie przyjdę', więc puściłem go." Prorok powiedział:
"On wróci."
Abu Ajjub powiedział: "Złapałem go dwa
lub trzy razy, niemniej jednak za każdym razem (puszczałem,
kiedy) przyrzekał, że nie wróci. Szedłem do Proroka, a on
pytał: "Jakie są wieści o twoim pojmanym?" Mówiłem:
"Złapałem go, a następnie puściłem, kiedy powiedział,
że już więcej nie wróci." Prorok mówił, że powróci. Pewnego
razu, kiedy go złapałem, powiedział: 'Puść mnie, a nauczę
cię recytacji, która sprawi, że nie spotka cię żadna krzywda;
jest to Werset (Âjat) Al-Kursî.' Abu Ajjub poszedł do Proroka
i opowiedział mu o tym, a ten rzekł: "To kłamca, aczkolwiek
powiedział prawdę."" W języku arabskim słowo 'Ghûl'
odnosi się do dżinów pojawiających się nocą. [5]
Abu Hurairah powiedział: "Wysłannik
Allâha kazał mi pilnować Sadaqah (jałmużny) Ramadânu. Ktoś
zakradł się do środka i zaczął nabierać żywność garściami.
Złapałem go i powiedziałem: "Na Allâha, zabiorę cię do
Wysłannika Allâha!" On powiedział: "Puść mnie, jestem
potulny[6], mam wiele osób na utrzymaniu
i jestem w ciężkiej potrzebie."
Puściłem go, a następnego ranka Wysłannik
Allâha zapytał mnie: "Co uczynił wczoraj twój pojmany,
Abu Hurairah?" Powiedziałem: "Wysłanniku Allâha!
Skarżył się, że jest w potrzebie i ma wiele osób na utrzymaniu,
więc zrobiło mi się go żal i puściłem go." Wysłannik
Allâha rzekł: "Zaprawdę, okłamał cię i przyjdzie ponownie."
Uwierzyłem, że znów się pojawi, ponieważ
Wysłannik Allâha powiedział mi, że wróci. Zatem, wyglądałem
go. Kiedy (się pojawił i) zaczął kraść żywność garściami,
złapałem go i powiedziałem: "Teraz naprawdę zabiorę cię
do Wysłannika Allâha." On powiedział: "Puść mnie!
Jestem w ciężkiej potrzebie i mam na utrzymaniu wiele osób.
Obiecuję, już więcej nie przyjdę."
Zlitowałem się nad nim i puściłem go. Rankiem
Wysłannik Allâha zapytał mnie: "Co uczynił w nocy twój
pojmany, Abu Hurairah?" Odrzekłem: "Wysłanniku Allâha!
Użalał się, że jest w ciężkiej potrzebie i ma wiele osób,
które utrzymuje, więc zrobiło mi się go żal i uwolniłem go."
Wysłannik Allâha powiedział: "Zaprawdę, skłamał; przyjdzie
ponownie."
Czekałem na niego bacznie po raz trzeci,
a kiedy (przyszedł i) zaczął kraść żywność garściami, złapałem
go i powiedziałem: "Naprawdę, teraz zabiorę cię do Wysłannika
Allâha, jako że to trzeci raz, kiedy przyrzekłeś, że nie wrócisz,
a mimo to wróciłeś." Ten powiedział: "Pozwól, że
nauczę cię słów, dzięki którym Allâh obdarzy cię korzyścią."
Zapytałem: "Jakie to słowa?" On odpowiedział: "Kiedykolwiek
udawać się będziesz na spoczynek, recytuj Werset (Âjat) Al-Kursî
- Allâhu lâ ilaha illa Hułal-Hajjul-Qajjûm
- do końca Wersetu. (Jeśli tak uczynisz), Allâh wyznaczy
ci strażnika, który zostanie przy tobie i żaden szatan się
nie zbliży się do ciebie do rana."
Tak więc puściłem go. O poranku Wysłannik
Allâha zapytał: "Co uczynił wczoraj twój pojmany?"
Odrzekłem: "Wysłanniku Allâha! Oświadczył, że nauczy
mnie słów, dzięki którym Allâh obdarzy mnie korzyścią, więc
puściłem go." Wysłannik Allâha zapytał: "Co to za
słowa?" Odpowiedziałem: "Powiedział mi: 'Kiedykolwiek
udawać się będziesz na spoczynek, recytuj Werset (Âjat) Al-Kursî
od początku do końca, Allâhu lâ ilaha illa Hułal-Hajjul-Qajjûm.'
Potem powiedział: '(Jeśli tak uczynisz), Allâh wyznaczy ci
strażnika, który zostanie przy tobie i żaden szatan się nie
zbliży się do ciebie do rana.' (Jeden z przekazicieli) wspomniał,
że oni (Towarzysze) palili się do wykonywania dobrych uczynków.
Prorok powiedział: "Powiedział prawdę, mimo, że jest
kłamcą. Czy wiesz z kim rozmawiałeś przez trzy ostatnie noce,
Abu Hurairah?" Abu Hurairah powiedział: "Nie."
On powiedział: "To był Szatan."[7]
Najwspanialsze
Imię Allaha znajduje się w Wersecie al-Kursi
Asmâ' bint Jazîd bin As-Sakan powiedziała:
"Słyszałam, jak Wysłannik Allâha powiedział odnośnie
dwóch Wersetów: [2:255] {Allâh! Nie
ma boga, jak tylko On - Żyjący, Istniejący!} oraz
[3:1-2] {Alif. Lâm. Mîm. Allâh! Nie ma boga; jak tylko
On - Żyjący, Istniejący!} - "Zawierają najwspanialsze
Imię Allâha."[8]
Dodatkowo, Abu Umâmah przekazał, że Prorok powiedział: "Najwspanialsze
Imię Allâha, przez które, jeśli się Go poprosi, On odpowie
na prośbę, znajduje się w trzech surach: Al-Baqarah, Âl `Imrân
oraz Ta-Ha."[9]
Hiszâm bin 'Ammâr, Khatîb (mówca, orator) z Damaszku (i
jeden z przekazicieli w powyższym hadisie) powiedział: "Jeśli
chodzi o (Surę) Al-Baqarah, to znajduje się ono (Imię Allâha)
w [2:255] {Allâh! Nie ma boga, jak tylko
On - Żyjący, Istniejący!}; w Âl-'Imrân, zawarte jest
w [3:1-2] {Alif. Lâm. Mîm. Allâh! Nie
ma boga; jak tylko On - Żyjący, Istniejący!}; zaś w
Surze Ta-Ha, znajduje się w [20:111] {Twarze
korzą się przed Żyjącym, Trwającym!}."
Werset
al-Kursi liczy dziesięć pełnych zdań w języku Arabskim
1. Słowa
Allâha: {Allâh! Nie ma boga, jak tylko
On - Żyjący, Istniejący!} - mówią, że Allâh jest Jeden
i jest Jedynym Panem całego stworzenia.
2. Słowa Allâha: {Żyjący, Istniejący}
- zaświadczają o tym, że Allâh jest Wiecznie Żyjącym, Który
nigdy nie umiera, Który utrzymuje wszystko i wszystkich. Wszelkie
stworzenie potrzebuje Allâha i całkowicie od Niego zależy,
podczas gdy On jest Najbogatszy, jest Tym, Który nie potrzebuje
żadnego stworzenia. Podobnie Allâh mówi: {I
z Jego znaków jest to, iż stoją mocno na Jego rozkaz niebo
i ziemia.} [30:25].
3. Słowa Allâha: {Nie chwyta Go ni drzemka,
ni sen.} - oznaczają: żaden brak, nieświadomość czy
niewiedza nigdy nie ogarniają Allâha. Ściśle mówiąc, On jest
świadom i kontroluje to, co zaskarbia sobie każda dusza, sprawuje
doskonały dozór nad wszystkim, nic nie umyka Jego Wiedzy i
żadna skryta sprawa nie jest dla Niego tajemnicą. Do Jego
doskonałych Atrybutów należy to, że nigdy nie zapada w drzemkę
ani nie zasypia. Stąd Słowa Allâha: {Nie
chwyta Go ni drzemka}, które wskazują na to, że Allâha
nie ogarnia nieświadomość spowodowana drzemką . Następnie
Allâh mówi: {ni sen}, który jest
silniejszy od drzemki.
Abu Musa powiedział: "Wysłannik Allâha przekazał nam
słowa dotyczące czterech słów: "Allâh nie śpi i sen nie
przystoi Jego Majestatowi. On obniża szale i je podnosi. Uczynki
dnia wznawiane są przed Nim przed uczynkami nocy, a uczynki
nocy przed uczynkami dnia. Jego Zasłoną jest światło lub ogień,
a gdyby ją zdjął, promienie Jego Oblicza spaliłyby wszystko
z Jego stworzenia, czego dosięgnąłby Jego Wzrok."[10]
4. Słowa Allâha: {Do Niego należy to,
co jest w niebiosach, i to, co jest na ziemi!} - wskazują
na to, że wszyscy są sługami Allâha, częścią Jego Królestwa
i podlegają Jego mocy i władzy. Podobnie Allâh powiedział:
[19:93-95]{Każdy, kto jest w niebiosach
i na ziemi, przychodzi do Miłosiernego jako sługa. On ich
przeliczył i policzył ich dobrze. I oni wszyscy przyjdą do
Niego, w Dniu Zmartwychwstania, pojedynczo.}.
5. Słowa Allâha: {A któż będzie się
wstawiał u Niego inaczej jak za Jego zezwoleniem?}
- podobne są do Jego Słów: [53:26] {A
ileż to aniołów jest w niebiosach, których wstawiennictwo
nic nie pomoże, chyba tylko, jeśli Allâh pozwoli, i temu,
komu zechce, i kto Mu się spodoba.} oraz [21:28] {oni
będą się wstawiać tylko za tymi, których On sobie upodobał}.
Werset ten zaświadcza o Wielkości, Dumie i Łasce Allâha, jak
również o tym, że nikt nie śmie orędować przed Nim w czyjejkolwiek
sprawie, jak tylko za Jego pozwoleniem. I rzeczywiście, w
hadisie o wstawiennictwie Prorok powiedział:
"Stanę pod Tronem i upadnę w pokłonie, a Allâh pozwoli
mi, bym został w tej pozycji tyle, ile On zechce. Następnie
zostanie mi powiedziane: "Podnieś głowę, przemów, a będziesz
wysłuchany, wstawiaj się, a twoje wstawiennictwo zostanie
przyjęte." Potem Prorok powiedział: "Pozwoli mi
wprowadzić do Raju określoną liczbę (ludzi)."
6. Słowa Allâha: {On wie, co było przed
nimi, i On wie, co będzie po nich.} nawiązują się
do Jego doskonałej znajomości wszelkiego stworzenia; jego
przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Allâh powiedział,
że anioły ogłosiły: [19:64] {My zstępujemy
tylko na rozkaz Tego Pana. Do Niego należy to, co jest przed
nami, to, co jest za nami, i to, co jest między tym wszystkim.
Twój Pan nie zapomina!}.
7. Słowa Allâha: {Oni nie obejmują niczego
z Jego wiedzy, oprócz tego, co On zechce.} - zaświadczają
o tym, że nikt nie osiąga żadnej części Wiedzy Allâha, oprócz
tego, co On przekazuje i na co pozwala. Ta część Wersetu wskazuje,
że nikt nie dostępuje wiedzy o Allâhu, ani o Jego Atrybutach,
oprócz tego, co On nam przekaże. Na przykład Allâh powiedział:
[20:110] {a oni nie obejmują tego swoją
wiedzą}.
8. Allâh powiedział: {Jego Kursî jest
tak rozległy jak niebiosa i ziemia;} - Łakî` zrelacjonował
w swym Tafsirze, że Ibn 'Abbâs powiedział: "Kursî to
podnóżek i nikt nie jest w stanie ocenić należycie Tronu Allâha."[11] Dodatkowo, Ad-Dahhâk
powiedział, że Ibn 'Abbâs rzekł: "Gdyby siedem niebios
i siedem ziem zostało spłaszczonych i ułożonych obok siebie,
razem dodane wielkością przypominałyby pierścionek na pustyni
w porównaniu z Kursî."
9. Allâh powiedział: {Jego nie męczy
utrzymywanie ich.} co oznacza: nie obciąża Go, ani
nie męczy ochrona niebios, ziemi i wszystkiego, co znajduje
się między nimi. Ściśle mówiąc, jest to dla Niego łatwe. Dodatkowo,
Allâh utrzymuje wszystko, sprawuje doskonały nadzór nad wszystkim,
nic nie umyka Jego Wiedzy i żadna sprawa nie jest dla Niego
tajemnicą. Wszystkie sprawy są niewielkie, skromne i poślednie
wobec Niego. On jest Najbogatszy, godny wszelkiej chwały.
On czyni to, co chce i nikt nie może pytać Go o to, co czyni,
podczas gdy On o to zapyta (ludzi). On posiada absolutną moc
nad wszystkimi rzeczami i doskonałe baczenie na wszystko.
On jest Najwyższy, Największy, nie ma innego bóstwa godnego
czci poza Nim, ani innego pana poza Nim.
10. Słowa Allâha: {On jest Wyniosły,
Ogromny!} - podobne są do Jego Słów: [13:9] {On
jest Wielki, Wyniosły}. Ten oraz inne Wersety, jak
również autentyczne hadisy mówiące o Atrybutach Allâha muszą
być rozpatrywane w sposób, w jaki rozpatrywali je Salaf (prawowierni
przodkowie) - przyjmując ich dosłowne znaczenie, nie przyrównując
ich (do atrybutów stworzenia) czy zmieniając ich oczywiste
znaczenie.
[1] Kursî - 1) krzesło, stołek; 2) siedzenie; 3) tron;
4) piedestał (Słownik arabsko-polski, J. Danecki, J. Kozłowska).
J. Bielawski tłumaczy tutaj jako "tron".
[przyp. Abu Anas]
Kursî znaczy dosłownie podnóżek lub taboret, czasami błędnie
tłumaczone jako Tron Allâha (`Arsz). Kursî wspomniane w tym
wersecie, jest czym innym niż `Arsz, który wspomniany jest
między innymi w 7:54, 10:3, 85:15. Kursî znajduje się poniżej
Tronu (`Arsz). Waki`i przekazał w swym Tafsirze, że Ibn `Abbâs
powiedział, "Kursi to taboret, a nikt nie jest w stanie
właściwie ocenić `Arsz." Al-Hakim przekazał to w Mustadrak
od Ibn `Abbâsa, który nie przekazał tego jako słowa Proroka.
Al-Hakim powiedział, "Przekaz ten jest Sahih według kryteriów
dwóch Szeichów, lecz oni (al-Buchari i Muslim) tego nie spisali.''
Ad-Dahhak przekazał także, że Ibn `Abbâs powiedział, "Jeżeli
siedem niebios i siedem ziemi zostałoby rozpostarte i położone
obok siebie, to w odniesieniu do Kursi, byłyby niczym obrączka
na pustyni.'' (Tafsîr ibn Kathîr, Surah al-Baqarah, 255)
[2] [przyp. Abu Anas]
Według angielskiego tłumaczenia Taqi-ud-Dîn al-Hilâli &
Muhammad Muhsin Khân,
{...Jego Kursî rozprzestrzenia się nad niebiosami
i ziemią...}
{...His Kursî extends over the Heavens and the earth...}
[3] Imâm Ahmad; Muslim również zapisał ten hadis, ale
bez fragmentu zaczynającego się od "Na Tego, Który w
Swej Dłoni..."
[4] arab. oznacza: ghul, zły duch, demon (Słownik arabsko-polski,
J. Danecki, J. Kozłowska)
[5] Imâm Ahmad; At-Tirmidhi zapisał ten hadis w rozdziale
o zaletach Koranu i powiedział: "Hasan Gharîb."
[6] odznaczający się łagodnością, zgodnością, nie sprzeciwiający
się, nie protestujący, posłuszny, pokorny; będący objawem
czyjejś łagodności, pokory (Słownik Języka Polskiego PWN)
[7] Brzmienie wg. Al-Bukhâri; zapisał on ten hadis w swym
Sahih, w rozdziale o zaletach Koranu oraz w rozdziale poświęconym
opisowi Szatana; An-Nasâ'i również go zapisał w swym dziele
pt. "Al-Jałm wa Al-Lajlah".
[8] Imâm Ahmad; zapisali również Abu Dâłud, At-Tirmidhi
i Ibn Mâdżah, a At-Tirmidhi powiedział: "Hasan Sahîh"
[9] Ibn Mardułjah
[10] Sahih
[11] Al-Hâkim zapisał ten hadis w swym Mustadrak
od Ibn Abbasa, który nie powiązał go z Prorokiem. Al-Hâkim
powiedział: "Jest on Sahîh zgodnie z kryterium Dwóch
Sahih, a oni (Al-Bukhâri i Muslim) nie zapisali go."
|