W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Tafsir Ibn Kathir

Przy opracowywaniu zasad wymowy korzystano z "The Noble Qur'ân" - transliteration in Roman Script with Arabic Text and English Translation" by Dr. Muhammad Al-Hilali, Dr Muhammad Khan. Wyd. Darussalam.
Tłumaczenie na polski: Iman, Madżida Sza'ban
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci bez zgody tłumaczek zabronione

Ayah 2:256, al-Baqarah (Krowa)

« index

Objawiona w Medynie

Nie ma przymusu w religii

Allâh powiedział: {Nie ma przymusu w religii!} - co oznacza: "Nie zmuszajcie nikogo, by stał się muzułmaninem, ponieważ Islam jest prosty i jasny, i jego dowody są proste i jasne. Dlatego też, nie ma potrzeby nikogo zmuszać do przyjęcia Islamu. W rzeczywistości, ten, kogo Allâh poprowadzi do Islamu, otworzy jego serce na Islam i oświeci jego umysł, z pewnością przyjmie Islam. A komu Allâh zaślepi serce, zapieczętuje słuch i wzrok, wtedy nie przyniesie mu korzyści bycie zmuszonym do przyjęcia Islamu."

Przekazano, że to Ansarowie byli powodem, dla którego objawiony został ten Werset, mimo, iż znaczenie wskazówki jest ogólne. Ibn `Abbâs powiedział (że przed Islamem): "Kiedy kobieta (Ansarka) miała urodzić dziecko, które mogło umrzeć, przysięgała, że jeśli urodzi żywe dziecko, wychowa je na żyda. Kiedy Banu An-Nadir (plemię żydowskie) zostało ewakuowane (z Medyny), niektóre z dzieci Ansarów wychowywały się między nimi, więc Ansarowie powiedzieli: "Nie zostawimy naszych dzieci." Allâh objawił: {Nie ma przymusu w religii! Prawość wyróżniła się od niesprawiedliwości.}"^[1]

Anas przekazał, że Wysłannik Allâha powiedział do jednego mężczyzny: "Przyjmij Islam." Mężczyzna rzekł: "Nie podoba mi się (Islam)." Prorok powiedział: "Nawet, jeśli ci się nie podoba."^[2]

Po pierwsze, jest to autentyczny hadis, z jedynie trzema przekazicielami między Imamem Ahmad a Prorokiem. Jednakże nie jest to rzeczą istotną jeśli chodzi o temat naszych rozważań, jako że Prorok nie zmusił człowieka, by stał się muzułmaninem. Prorok jedynie zaprosił go do tego, a ten odpowiedział, że nie chce tego uczynić. Prorok powiedział mu, że nawet jeśli nie podoba mu się Islam, powinien go przyjąć, albowiem, 'Allâh obdarzy cię szczerością i czystą intencją.'

Tawhid jest najpewniejszym uchwytem

Słowa Allâha: {I ten, kto odrzuca fałszywe bóstwa (Tâghût), a wierzy w Allâha, uchwycił się za najpewniejszy uchwyt, nie mający żadnego pęknięcia. Bóg jest Słyszący, Wszechwiedzący!} - oznaczają: "Kto odrzuca rywali Allâha, bożków i tych, do których czczenia poza Allâhem namawia szatan, kto wierzy w Jedność Allâha, oddaje cześć jedynie Jemu i zaświadcza, że nie ma boga godnego czci poza Nim, wtedy {uchwycił się za najpewniejszy uchwyt}."

Zatem, osoba ta nabierze stałości (w religii) i podąży właściwą ścieżką i drogą prostą. Abu Al-Qâsim Al-Baghawi zapisał, że `Umar powiedział: "Dżibt oznacza magię, a Tâghût to szatan. Zaprawdę, odwaga i tchórzostwo to dwa instynkty/cechy, które ujawniają się w człowieku; odważny walczy w obronie tych, których nie zna, a tchórz ucieka od obrony własnej matki. Honor człowieka leży w jego religii, a jego pozycja opiera się o jego charakter, nawet jeśli jest Persem lub Nabatejczykiem." Stwierdzenie `Umara, że Tâghût to szatan jest trafne, gdyż znaczenie to obejmuje każdy typ zła, w jaki popadli ignoranci Dżahiliji (epoki ignorancji przed Islamem), jak oddawanie czci bałwanom, zwracając się do nich o ich wyroki oraz wznosząc prośby o zwycięstwo.

Słowa Allâha: {uchwycił się za najpewniejszy uchwyt, nie mający żadnego pęknięcia.} - oznaczają: 'On będzie się trzymał prawdziwej religii najpewniejszym uchwytem.' Allâh przyrównał to 'trzymanie się' do pewnego uchwytu, który nigdy się nie urwie, ponieważ jest solidny, a jego rączka jest pewnie przymocowana. To dlatego Allâh powiedział tutaj: {uchwycił się za najpewniejszy uchwyt, nie mający żadnego pęknięcia.} Mudżâhid powiedział: "Najpewniejszym uchwytem jest Îmân (wiara)." As-Suddi powiedział, że odnosi się to do Islamu. Qajs bin `Abbâd powiedział: "Byłem w Meczecie, kiedy wszedł pewien mężczyzna, którego twarz zdradzała oznaki pokory i odmówił dwa krótkie rakaty. Ludzie powiedzieli: "Ten człowiek jest spośród ludzi Raju." Kiedy wyszedł, poszedłem za nim, a kiedy wszedł do swego domu, ja wszedłem za nim i rozmawiałem z nim. Kiedy poczuł się swobodniej, powiedziałem: "Kiedy wszedłeś do Meczetu, ludzie powiedzieli to i to." On rzekł: "Wszelka chwała należna jest Allâhowi! Nikt nie powinien mówić tego, o czym nie posiada wiedzy. Powiem ci dlaczego oni to powiedzieli. Za czasów Proroka miałem wizję i opowiedziałem o niej Prorokowi. Zobaczyłem (w niej), że byłem w zielonym ogrodzie" i opisał rośliny i przestrzenność ogrodu "a w środku ogrodu był żelazny słup, umocowany w ziemi a jego koniec sięgał nieba. Na końcu był uchwyt, a mnie kazano wspiąć się po słupie. Powiedziałem: "Nie mogę." Wtedy przyszedł pomocnik i uniósł moją szatę od tyłu i powiedział: "Wespnij się." Wspiąłem się i złapałem za uchwyt, a on powiedział mi: "Trzymaj się uchwytu." Obudziłem się ze snu z uchwytem w ręku. Poszedłem do Wysłannika Allâha i opowiedziałem mu tę wizję, a on powiedział: "Co się tyczy ogrodu, to reprezentuje on Islam; jeśli chodzi o słup, to reprezentuje on filary Islamu; a uchwyt to najpewniejszy uchwyt. Pozostaniesz muzułmaninem aż do śmierci."" Towarzyszem tym był `Abdullâh bin Salâm."^[3]

^[1] Ibn Dżarir; Abu Dâwud i An-Nasâ'i również zapisali ten hadis.

^[2] Imâm Ahmad

^[3] Imâm Ahmad; Hadis ten został zapisany również w obydwu zbiorach Sahih; Al-Bukhari zapisał go z innym łańcuchem przekazu.