islam w świetle koranu i sunny jak rozumieli go salaf
podstawy islamu żydzi chrześcijanie historia islamu download ksišżki linki innowacje w islamie kobiety w islamie sunnah manhaj aqiidah allah wiara

 


W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Daj mi na to dowód!

Autor: Szeich Nâsir-ud-Dîn al-Albâni (zm. 1420H)
Żródło: Al-Asâlah, [eng. trans.] Issue #8 (str. 54-57)
Z angielskiego tłumaczył: Abu Anas bin Marian

Umiarkowanie jest rzeczą rzadką; (zazwyczaj) jest nadmiar lub niedbałość. Jest to szczególnie widoczne u ludzi, którzy żyli dłuższy czas w pewnego rodzaju dewiacji. Gdy zaś zostanie im objaśnione, że była to dewiacja i że Religia to odrzuca, wtenczas odwracają się od tego, i następuje silna reakcja.

To właśnie nas napotkało w dzisiejszych czasach, odnośnie żądania dowodów. Jest to reakcją na ślepe naśladowanie. Muzułmanie żyli wiele generacji nie znając niczego innego niż taki lub inny Madhabb[1], jednego z czterech Madhabów Ahl-us-Sunnah wal-Dżamâ`ah. Nie wspominając tu o innych szkołach prawnych tych, które odeszli od Sunny i Dżamâ`ah.

Jeśli chodzi o poleganiu na dowodach w formie tego, co powiedział Allah i Jego Wysłannik (sall allahu `alejhi ła sallam), to istniało to jedynie wśród generacji które otrzymały świadectwo o swej wyższości[2]. Następnie ustało, aż do czasu Ibn Taimiyyah i jego uczniów. Poinformowali oni zatem muzułmanów o obowiązku powrotu do tego, czego trzymali się pierwsi Salaf (bogobojni przodkowie) - opieraniu swych dowodów o Koran i Sunnę.

Nie ma wątpliwości, że wezwanie Ibn Taimiyyah i jego uczniów miało pozytywny efekt. Niemniej jednak nie miało ono wtedy szerokiego poparcia, a intelektualna obojętność (nie zastanawianie się nad dowodami) dominowała w różnych sferach społeczeństwa.

W następujących generacjach wezwanie Ibn Taimiyyah niejako wymarło. Muzułmanie znów popadli w obojętność względem rozumienia i przyjmowania dowodów, i było tak aż do niedawna.

Obecnie, wielu uczonych wznowiło wezwanie do powrócenia do Księgi i Sunny, przez co wielu ludzi, szczególnie w krajach Arabskich się ocknęło. Inne kraje są zaś nadal pogrążone we śnie.

Kraje Arabskie zostały jednak doświadczone przeciwieństwem. Niektórzy ludzie nie przystają na wypośrodkowanej pozycji, lecz rozumieją jedną rzecz, a innej nie pojmują. Dlatego też prosty człowiek, który nic nie rozumie, gdy pyta uczonego o cokolwiek, mówi: "Jaki jest na to dowód?"

Uczony czasami nie jest w stanie ustalić dowodu, szczególnie, gdy dowód jest dowodem wywnioskowanym i przysposobionym przez szczegółową pracę badawczą, i dowodu tego nie ma wymienionego w konkretnym wersecie w Koranie czy Sunnie[3].

Tak więc w tego typu kwestiach, nie jest odpowiednie aby pytający mówił: "Jaki jest dowód?" Obowiązkiem pytającego jest aby znał siebie, aby wiedział kim jest. Czy należy do ludzi którzy rozumieją dowody, czy też nie? Czy posiada jakąkolwiek wiedzę na temat tego co jest ogólne ('âm) a co jest specyficzne (khâs), tego co jest nieograniczone (mutlaq) a co jest ograniczone (muqayyad), tego co znosi (nâsikh) i tego co jest znoszone(mansûkh)?

Jeśli więc ktoś nie rozumie żadnej z tych rzeczy, to jaką korzyść ma pytając, "Jaki jest na to dowód?" Dowód na co?! Na to czy dozwolone jest, aby kobieta tańczyła dla swojego męża[4], lub aby tańczyła razem z inną muzułmanką! Czy jest to dozwolone czy też nie? Bądź też czy mężczyznom wolno tańczyć dabkah[5]! Na to chce dowód! W rzeczywistości jednak nie znamy żadnego dowodu tekstowego od Wysłannika (sall allahu `alejhi ła sallam) w tej kwestii. Istnieje jedynie dogłębna analiza i dedukcja.

Dlatego też czasami mówimy: Nie w każdej kwestii istnieją dowody które mogą być szczegółowo przedstawione, które każdy muzułmanin będzie w stanie zrozumieć, czy jest on zwykłym człowiekiem, czy też zdobywającym wiedzę (tâlib-ul-`ilm). Nie w każdej kwestii tak jest. Dlatego też Allah mówi (co znaczy):

{Pytajcie więc ludzi napomnienia jeżeli sami nie wiecie.} (Surah an-Nahl, 16:43)

Zatem skrajnością jest - i z tego też powodu najwięksi ignoranci zaczęli odrzucać dowody - że ci co przypisują się do Księgi i Sunny myślą, że uczony któremu zadają pytanie zobowiązany jest do połączenia swojej wypowiedzi z "Allah powiedział i Wysłannik powiedział."

To nie jest obowiązkiem, i jednocześnie jest to jedną z korzyści trzymania się metodologii Salaf As-Sâlih (bogobojnych przodków). W ich biografiach i werdyktach istnieją dowody na to co mówię.

Tak więc, wymienianie dowodów jest konieczne gdy sytuacja tego wymaga, jednak nie jest obowiązkiem, aby za każdym razem gdy zostanie o coś spytany mówił: "Allâh powiedział" lub "Wysłannik powiedział." W szczególności w szczegółowych i powikłanych dziedzinach Fiqh, w których istnieją różnice opinii.

Zatem jeśli żona tańczy dla swego męża, pod warunkiem, że nie jest to taniec wyuczony, profesjonalny, to jest to dozwolone. Tak samo, jeśli chodzi o jej taniec z innymi kobietami (w odosobnieniu, gdy nie ma mężczyzn).

Jeżeli chodzi o dabkah, to jeśli jest to rodzaj tańca który często widujemy, połączony ze śpiewem, nie wspominając już o tym, że słowa które są śpiewane nie mają z Religią nic wspólnego, to jest to lahw (próżność) i nie jest to zalecane. Zalecane jest, aby trzymać się od tego z daleka, ponieważ Prorok (sall allahu `alejhi ła sallam) powiedział:

"Wszystko czym mężczyzna się zabawia jest próżnością, z wyjątkiem trzech rzeczy: tresowanie swego konia, zabawianie się ze swoją żoną, i strzelanie z łuku."[6]

Zgodnie z tym hadisem uznajemy, że jest to próżność. Tak więc, jeśli (taniec ten) jest jedynie próżnością (zabawą), to jest to dozwolone, lecz zalecane jest abyśmy trzymali się od niej z daleka. Jeśli jednak towarzyszy mu cokolwiek co jest sprzeczne z religią, to jest to zakazane. Jednak zezwolenie to musi być ważone według hadisu który wyżej wspomniałem.

Mówiono mi jednak, że tańce te odbywają się do akompaniamentu muzyki, mu'adhdhin wzywa Adhâna Imâm recutuje Qur`ân na głos. I nie zważają oni na nic innego, tylko na swą próżną zabawę. Dlatego więc dabkah należy do tych próżnych rzeczy, które trzeba oszacować i sprawdzić. Nie mówimy jednak, że jest to Harâm (zakazane), chyba że połączone jest z czymś co jest wbrew religii. Wtedy staję się niewątpliwie Harâm (zakazane).

Przeczytaj także:
Mówienie o Allahu bez wiedzy
Czerpanie wiedzy od Uczonych
Uczeń między dwoma skrajnościami


[1] Szkoła prawna, wykładnia prawa jednego z uczonych.

[2] Z relacji Imrâna bin Husejna i Ibn Mas`ûda, Prorok (pokój z nim) powiedział:

"Najlepsze spośród ludzkości jest moje pokolenie, następnie ci, którzy przyjdą po nich, następnie ci, którzy przyjdą po nich." (Sahih al-Buchari i Muslim)

[3] Przykładów jest wiele.

Dżâbir przekazał, że Wysłannik Allaha (sall allahu `alejhi ła sallam) zakazał oddawać mocz do stojącej wody. (Sahih Muslim, [eng. trans. Book 002, Number 0553])

Zatem ci, którzy żądają szczegółowych dowodów na wszystko, uznać mogą, że dozwolone jest załatwianie innych potrzeb fizjologicznych, ponieważ hadith ten mówi tylko o oddawaniu moczu.

Innym przykładem jest, gdy pewna Muzułmanka przeczytała hadith, i napisała

"Dobrze, jeśli czasami boli nas głowa ponieważ...

Raz, opisując ludzi Piekła (Dżahannam), Rasullah (pokój z nim) powiedział: "To są ci, którzy nie cierpią z powodu bólu głowy." Właśnie wtedy wszedł Beduin i (Prorok) zapytał go: "O Beduinie! Czy kiedykolwiek przeżyłeś ten rodzaj bólu głowy?" On odpowiedział: "Co to ból głowy?" Rasullah (pokój z nim) powiedział: "To pulsowanie żył w głowie człowieka." Mężczyzna odpowiedział: "Nigdy tego nie doświadczyłem." Kiedy Beduin odwrócił się i odszedł, Rasullah (pokoj z nim) powiedział: "Ktokolwiek chce zobaczyć osobę z ludzi Piekła powinien spojrzeć na tego mężczyznę." (Ahmad, An Nasai)

Jeśli kogoś nigdy nie boli głowa to znak ze jest jednym z ludzi którzy pójdą do piekła. Wallahu Alam [Forum (Sro Wrz 08, 2004 12:08 am)]

Po tym inny muzułmanin zwrócił jej uwagę, pisząc:

Nasza religia nie opiera się na jednym hadisie, tylko na koranie i na wszystkich autentycznych przekazach.

I jeśli ktoś nie zna wytłumaczenia hadisu, to niech przypomni sobie słowa imama ahmada rahimahullaah (znaczenie): 'ktokolwiek nie zna wytłumaczenia hadisu niech się powstrzyma' (tabaqatul hanabilah)

Więc radzę nie cytować jednego hadisu, a następnie go tłumaczyć... od tego są ludzie wiedzy [Forum  (Sro Wrz 08, 2004 2:53 pm)] 

Siostra ta odpowiedziała jednak, pisząc:

To co niby ocnacza ten hadis? Jesli masz napisane w hadisie ze la ilaha illallah to tez potrzebujesz wyjasnienie? [Forum (Sro Wrz 08, 2004 3:38 pm)] 

Jednak dzięki Łasce Allâha, zrozumiała później, że takie podejście jest błędne.

Dowiedziałam się, że aby zrozumieć ten hadis to należy go zrozumieć w kontekście innych hadithów na temat choroby i zdrowia. Hadisy te mówią że Bóg przez chorobę wybacza ludziom grzechy żeby nie byli karani w następnym życiu. Po drugie - nie konieczne w tym hadisie ten beduin nazwany został człowiekiem piekła dlatego ze nie chorował może akurat Prorok pokoj z nim rozmawiał z nim na temat zdrowia i choroby, ale później Prorok, pokój z nim, wiedział z objawienia ze ten akurat człowiek jest z ludzi piekła. [Forum (Sob Wrz 11, 2004 11:56 am)] 

Jeszcze innym przykładem jest kwestia seksu oralnego. Jeden z braci napisał:

"Czy istnieje jakiś werset w Koranie lub Hadis który zabrania lub nie zaleca seksu oralnego ? Dla ciebie takie praktyki są nienaturalne...... Dla większości Francuzów stanowią podstawę gry wstępnej...... Zatem to jak widać rzecz gustu i upodobań
Pytanie jest...... kto stanowi prawo w islamie...... Allah czy ludzie?"[Forum (Czw Sty 13, 2005 5:38 pm)]

I owszem, w tej kwestii nie znajdziemy hadisu ani wersetu w Koranie który głosi: "Seks oralny jest zakazany."

Jednak uczeni, na podstawie innych dowodów zawężających ogólne zezwolenie uznali, że seks oralny jest makrûh (nie mile widziany). 

W hadisie, który przekazał Zuhri istnieją słowa: "Jeśli chce, może (odbyć z nią stosunek) od tyłu lub z przodu, lecz ma to być jeden otwór (pochwa)." (Sahih Muslim, Kitab an-Nikah (8)/3365) Zatem uznali, że dowód ten zawęża ogólne zezwolenie. Inni uczeni, posługując się innymi dowodami doszli do innych wniosków. I jest to kwestia, w której ci, którzy zdolni są do Idżtihâd wydają werdykt, zaś ci którzy tej możliwości nie mają, zobowiązani są iść w ślad opinii którą uznają za najmocniejszą. > więcej

[4] Dosłownie, "Aby tańczyła przed nim"

[5] Dabkah - jest to arabski taniec, w którym ludzie stoją w linii trzymając się za ręce.

[6] Z przekazu Uqbah ibn Âmir w Sunan Abu Dâwûd, Kitâb ul-Dżihâd, księga 14, numer 2507.

 

:warszawa:   :jerozolima:   :kair:   :dubai:   :tajmahal:   :saba:   :medyna:   :mekka:
w   w   w   .   p   l   a   n   e   t   a   i   s   l   a   m   .   c   o   m