W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Czy muzułmanin może uczestniczyć w świętach innowierców?

Autor: Muhammad ibn Sâlih al-`Uthaimîn (zm. 1421H)
oraz Szeich ul-Islâm ibn Taimiyyah (zm. 728H)
Opracował: Abu Anas bin Marian

Pytanie:

Czy dozwolone jest składanie życzeń innowiercom na święta 'bożego narodzenia'? Co mamy im odpowiedzieć jeśli składają nam życzenia z tej okazji? Czy można iść w miejsca gdzie obchodzone są te święta? Czy muzułmanin grzeszy jeśli tak czyni nie mając intencji uczestniczenia w tych świętach? Robi tak tylko z grzeczności, z powodu wstydu, lub z innych przyczyn.

Szeich Ibn `Uthaimin odpowiedział:

Składanie życzeń niewiernym z okazji świąt 'bożego narodzenia', lub jakichkolwiek innych świąt, które obchodzą, jest zakazane zgodnie z idżmâ^[1]. Ibn Al Qayim rahimahullâh powiedział w swej książce "Ahkam Ahl-ul-Dhimmâh",

"Jeśli chodzi o składanie życzeń lub życzenie innowiercom wszystkiego najlepszego z okazji ich świąt zawierających kufr (niewiarę), to jest to jednogłośnie zakazane. Nawet jeżeli osoba, która to mówi nie popadnie w kufr (niewiarę), to [i tak] jest to zakazane. Ma to taki sam poziom jak gratulowanie im za to, że kłaniają się krzyżowi. Należy to do większych grzechów (kabâir) u Allaha. Jest to większym złem niż gratulowanie komuś za to że pije alkohol, że kogoś zabił, popełnił cudzołóstwo i tego typu rzeczy. Wielu ludzi, którzy nie znają religii tak czynią, nie wiedząc jak okrutne jest to, co czynią. Tak więc, ktokolwiek gratuluje komuś za grzechy które popełnił, innowacje czy niewiarę, ten ściąga na siebie Gniew Allaha."

Tak jest, ponieważ w ten sposób ukazuje się akceptację niewiary (kufr) zawartej w ich ceremoniach, oraz ukazuje zadowolenie z ich czynów. Nawet jeżeli człowiek nie jest zadowolony z niewiary jako takiej, to i tak nie jest dozwolone Muzułmaninowi aby pochlebiał ceremonie niewiary, lub aby składał im z tego powodu życzenia.

A jest tak, ponieważ Allah nie jest z tego zadowolony, gdyż mówi (co znaczy),
{Jeśli jesteście niewdzięczni^[2], to zaprawdę, Bóg was nie potrzebuje, choć Jemu się nie podoba niewiara Jego sług. A jeśli jesteście wdzięczni (będąc wierzącymi)^[3], to On znajduje w was upodobanie...}(Surah az-Zumar, 39:7)

I Mówi, co znaczy,

{...Dzisiaj udoskonaliłem dla was waszą religię i obdarzyłem was w pełni Moją dobrocią; wybrałem dla was islam jako religię...} (Surah al-Ma'idah, 5:3)

Zatem składanie im życzeń jest Harâm.

Jeśli oni składają nam życzenia z okazji swoich świąt, to nie odpowiadamy im, gdyż nie są to nasze święta. Są to święta z których Allah jest niezadowolony. Święta te są innowacją w ich własnej religii^[4], bądź też zostały zniesione przez Islam, z którym Prorok Muhammad został zesłany dla całej ludzkości. Allah mówi, co znaczy:

{A od tego, kto poszukuje innej religii niż islam, nie będzie ona przyjęta; i on w życiu ostatecznym będzie w liczbie tych, którzy ponieśli stratę} (Surah Âl-'Imrân, 3:85)

Przyjmowanie przez muzułmanina zaproszenia od nich z tej okazji także jest harâm. Jest to większym grzechem niż składanie samych życzeń, ponieważ w ten sposób bierze się udział w ich świętach. Zakazane (harâm) jest także dla Muzułmanina aby imitował niewiernych w ustalaniu świąt z tych okazji, wymieniał prezenty, rozdawał słodycze, jedzenie, przerywał pracę czy cokolwiek innego [czym innowiercy wyróżniają swe święta]. Jest tak, ponieważ Prorok (sall allahu `alejhi ła sallam) powiedział,

"Ktokolwiek naśladuje [jakichś] ludzi jest z pośród nich."^[5]

Ktoś kto tak postępuje jest grzesznikiem, bez względu na to czy postąpił tak z powodu uprzejmości, szukając przyjaźni, z powodu nieśmiałości, czy z jakiegokolwiek innego powodu, gdyż jest to częścią kłamliwości w Religii Allaha. Powoduje to także, że wzmacnia to psychikę niewiernych i napawa ich dumą z powodu swej religii." (źródło:[ www.sahab.net ])

"Zgodnie z Szari`ah Muzułmanie nie powinni czynić nic szczególnego w dniach, w których innowiercy obchodzą swoje święta. Mają zaś traktować te dni jako dni powszednie. Prorok (sall allahu `alejhi ła sallam) zakazał swym Towarzyszom rozrywki i sportów w dwóch konkretnych dniach, w których arabowie za czasów Dżahiliyyah^[6] mieli zwyczaj się zabawiać.

Zakazał im także ofiarowania zwierząt w miejscach gdzie politeiści obchodzili swe święta.

Niewierni z wielkim hukiem celebrują 25 Grudnia z wiarą, że jest to dzień w którym urodził się Prorok Jezus (sall allahu `alejhi ła sallam). W chrześcijańskiej wierze jest to dzień święty, który nie ma żadnych podstaw w Islamie. O święcie tym nie słyszano za czasów naszych bogobojnych przodków, lecz w późniejszych czasach, Muzułmanie zapożyczyli je od Chrześcijan.

Chrześcijanie obchodzą również inne święto ku pamięci chrztu Jezusa. Imitując ich, niektórzy ignoranci wśród Muzułmanów uczęszczają ze swymi dziećmi do łaźni publicznych, wierząc że jest to szczególnie dobre dla dzieci. Jest to wiara Chrześcijańska, a Muzułmanom zakazane jest praktykowanie jej. To samo tyczy się Perskich świąt Nau Roz, i innych świąt innowierców.

Muzułmanom nie wolno obchodzić świąt Ludzi Księgi i innych innowierców z dwóch powodów. Po pierwsze jest to naśladowanie innowierców, a po drugie są to akty innowacji. Wszelkie święta i jarmarki, które powstały w skutku innowacji należy traktować tak samo, bez względu na to czy podobne są do praktyki innowierców czy nie. Wszystkie należą do kategorii innowacji, co jest ewidentne z przekazu Dżabira, przekazane przez Muslima, że Prorok (sall allahu `alejhi ła sallam) miał w zwyczaju otwierać swe kazanie tymi słowami:

"Najlepszym słowem jest Księga Allaha, najlepszą drogą jest [droga] Muhammada. Najgorszym uczynkiem jest innowacja, i każda innowacja jest zbłąkaniem." W przekazie an-Nasâ`i znajdujemy także, "Każde zbłąkanie prowadzi do Piekła."

Z autorytetu `Aiszy, przekazane w Sahih al-Bucharî, że Prorok (sall allahu `alejhi ła sallam) powiedział,

"Ktokolwiek wykona uczynek niezgodny z naszą wiarą, uczynek ten jest odrzucony."

Zgodnie z innym podobnym przekazem,

"Ktokolwiek wymyśli coś w naszej wierze, czego pierwotnie nie ma, nie ma z nami nic wspólnego."

Oto ścisła reguła, oparta o Sunnę i konsensus Ummy, a przede wszystkim Koran. Allah mówi (co znaczy),

{Czy oni mają takich współtowarzyszy, którzy uczynili dla nich prawem w religii to, na co nie pozwala Bóg?} (Surah asz-Szurâ, 42:21)" (Iqtidâ' as-Sirât al-Mustaqîm, [eng. trans.], str. 17-19)