Tłumaczenie: Madżida Sza'ban
wg. Angielskiego tłumaczenia i numeracji Muhammad Muhsin Khan, Darussalaam Publications.
Wszelkie prawa zastrzeżone. Rozpowszechnianie w celach komercyjnych całości lub fragmentu niniejszej publikacji bez uprzedniej konsultacji z tłumaczką zabronione.

Księga 1: Objawienie 

W jaki sposób Wysłannik Allāha صلى الله عليه وسلم zaczął doświadczać Objawień.

I Słowa Allāha: {Zaprawdę, My zesłaliśmy tobie (Muhammadzie) objawienie, tak jak zesłaliśmy objawienie Noemu i Prorokom po nim.} [4:163]

Księga 1, Numer 1:
Przekazał`Umar bin Al-Khattāb:

Słyszałem jak Wysłannik Allāha صلى الله عليه وسلم mówił: "Nagroda za uczynki uzależniona jest od intencji i każdy człowiek otrzyma nagrodę stosownie do zamiarów. Zatem ten, kto emigruje dla doczesnych korzyści lub by ożenić się z kobietą, jego emigracja będzie dla tego, po co wyemigrował." [zob. H. 162]

Księga 1, Numer 2.
Przekazała `Āiszah, matka wiernych:

Al-Hārith bin Hiszām zapytał Wysłannika Allāha صلى الله عليه وسلم: "Wysłanniku Allāha! W jaki sposób doświadczasz Objawień?" Wysłannik Allāha odparł: "Czasami (Objawienia) są niczym dzwonienie dzwonu; ten rodzaj Objawienia jest najcięższy, i stan ten mija, kiedy pojmuję treść Objawienia. Czasami anioł przychodzi pod postacią człowieka i rozmawia ze mną i zapamiętuję, co mówi." `Āiszah dodała: "Zaprawdę, widziałam jak Prorok doświadczał Objawień i (widziałam jak) pot spływał z jego czoła w zimny dzień, po tym jak Objawienie ustało.

Księga 1, Numer 3.
Przekazała `Āiszah, matka wiernych:

Najpierw Objawienia przychodziły do Proroka صلى الله عليه وسلم pod postacią dobrych prawych (prawdziwych) snów. Sny zawsze się spełniały, tak jak (nastaje) jasne światło dnia. Udawał się samotnie do (jaskini) Hirā', gdzie oddawał cześć (jedynie Allāhowi) przez wiele (dni i) nocy, zanim wrócił do swojej rodziny (lub zapragnął zobaczyć swoją rodzinę). Zabierał ze sobą prowiant na pobyt, potem wracał (do swojej żony) Khadīdży ponownie po pożywienie, aż pewnego razu kiedy przebywał w jaskini Hirā' doświadczył objawienia - Prawdy.

Przyszedł do niego anioł i poprosił, aby czytał. Prorok odparł: "Nie umiem czytać!" (Prorok dodał): `Anioł schwycił mnie (mocno) i ścisnął z taką siłą tak mocno, że ledwie to zniosłem. Potem puścił mnie i ponownie poprosił, abym czytał, a ja odpowiedziałem: "Nie umiem czytać." Wtedy schwycił mnie ponownie i ścisnął po raz drugi tak mocno, że ledwo zdołałem to wytrzymać. Potem puścił mnie i poprosił ponownie abym czytał, ale ja znowu odpowiedziałem: "Nie umiem czytać (lub: co mam czytać?)" Wtedy złapał mnie po raz trzeci i ścisnął mnie, a potem puścił i powiedział: {Czytaj: W imię twojego Pana, Który stworzył (wszystko co istnieje)! Stworzył człowieka z grudki krwi zakrzepłej! Czytaj, a Twój Pan jest Najszlachetniejszy...( do).... tego, czego on nie wiedział.} [96:1-5]

Kiedy Wysłannik Allāha wrócił z Objawieniem, jego serce biło szybko. Przyszedł do Khadīdży bint Khułailid i powiedział: "Okryjcie mnie! Okryjcie mnie!" Okryli go, a kiedy przerażenie minęło powiedział: "Khadīdżo, co się ze mną dzieje?" Opowiedział jej wszystko co mu się przydarzyło i powiedział: "Boję się, że coś mi się może stać." Khadīdża powiedziała: "Skądże! Na Allāha, Allāh nigdy nie okryłby cię hańbą. Utrzymujesz dobre relacje z dziećmi i krewnymi, pomagasz biedakom i tym, którzy nie mają środków do życia, ugaszczasz swoich gości szczodrze i pomagasz tym, których dotknęło nieszczęście i którzy na pomoc zasługują."

Później Khadīdża udała się z nim do swego kuzyna Łaraqa bin Naufal bin Asad bin `Abdul-`Uzza, który za okresu Dżāhilijjah [1] przyjął chrześcijaństwo, i potrafił pisać po hebrajsku. Przepisywał z Ewangelii w języku hebrajskim, tyle ile Allāh chciał, aby przepisał. Był on już starszym mężczyzną i prawie niewidomym. Khadīdża powiedziała Łaraqa: "Posłuchaj (opowieści) twego bratanka, kuzynie." Łaraqa zapytał: "Mój bratanku! Coś widział?" Prorok opisał to, czego doświadczył. Łaraqa powiedział: "To ten sam (anioł Gabriel, strzegący tajemnic) którego Allāh wysłał do Mojżesza. Gdybym mógł być młody i dożyć czasów w których wygnają cię twoi ludzie." Wysłannik Allāha zapytał: "Wygnają mnie?" Łaraqa potwierdził i powiedział: "Do każdego człowieka, który przychodził z podobnymi rzeczami, z którymi ty przychodzisz, odnoszono się wrogo. Jeśli dożyję dnia, kiedy zostaniesz wygnany, wesprę cię z całych sił." Jednak kilka dni później Łaraqa`Umarł, a i Objawienia ustały na jakiś czas.

Księga 1, Numer 4:
Dżābir bin `Abdullāh Al-Ansārī rozmawiając o okresie, w którym ustały Objawienia, przekazał fragment opowieści Proroka صلى الله عليه وسلم:

"Kiedy szedłem, usłyszałem nagle głos z nieba. Spojrzałem w górę i ujrzałem tego samego anioła, który odwiedził mnie w jaskini Hirā', siedzącego na Kursī (krzesło; tron) między niebem a ziemią. Przestraszyłem się, wróciłem do domu i powiedziałem: "Okryjcie mnie (kocami)." Potem Allāh objawił następujące Wersety (Qur'ānu): [74:1-5] {O ty, (Muhammadzie) okryty (odzieniem)! Powstań i ostrzegaj...(do)... i trzymaj się z dala od Ar-Rudżz (idoli)!} Po tym, objawienia się nasiliły i zaczęły przychodzić częściej, jedno po drugim.

Księga 1, Numer 5:
Przekazał Sa'īd bin Dżubajr:

Ibn `Abbās wyjaśniając Słowa Allāha: {Nie poruszaj językiem podczas czytania (Qur'ānu, Muhammadzie), jak gdybyś chciał je przyśpieszyć.} [75:16] powiedział: "Kiedy Wysłannik Allāha doświadczał objawień, kosztowało go to dużo stresu i trudu, i poruszał (szybko) ustami (recytując Objawienie).''

Ibn `Abbās poruszył ustami i powiedział: "Ruszam ustami (przed wami) tak jak Wysłannik Allāha ruszał ustami." Sa`īd poruszył ustami tak jak Ibn `Abbās i powiedział: "Ruszam ustami tak samo jak poruszał Ibn `Abbas."

[Ibn `Abbās dodał]: "I Allāh objawił: {Nie poruszaj językiem podczas czytania (Qur'ānu, Muhammadzie), jak gdybyś chciał je przyśpieszyć. Zaprawdę do Nas należy zebranie go i obdarzenie ciebie (Muhammadzie) umiejętnością recytacji (Qur'ānu)} [75:16,17] – co oznacza - Allāh sprawia, że (Prorok) zapamiętuje fragment Qur'ānu, który jest objawiany i recytuje go."

Zaś Słowa Allāha: {Przeto kiedy My go tobie recytujemy (Muhammadzie, za pośrednictwem Gabriela) naśladuj jego (Qur'ānu) recytację.} [75:18] - oznaczają: "milcz i słuchaj."

{Potem, do Nas (Allāha) należy jego objaśnienie.} [75:19] oznacza: Allāh sprawia, że go recytujesz a jego znaczenie będzie jasne samo przez się – dzięki temu, co wypowiedzą twoje usta. Wysłannik Allāha صلى الله عليه وسلم słuchał Gabriela, kiedy ten przybywał, a kiedy odchodził, recytował to, co recytował Gabriel."

Księga 1, Numer 6:
Przekazał Ibn `Abbās:

Wysłannik Allāha صلى الله عليه وسلم był najbardziej hojnym z ludzi, zaś szczyt hojności osiągał w miesiącu Ramadān, kiedy spotykał się z nim anioł Gabriel. Gabriel spotykał się z nim każdej nocy Ramadānu, aby nauczać go Qur'ānu. Wysłannik Allāha był najbardziej szczodrym człowiekiem, nawet bardziej szczodrym niż pomyślne wiatry (wysłane przez Allāha z dobrymi wieściami tzn. deszczem) w gotowości i pośpiechu, by spełniać dobre uczynki.

Księga 1, Numer 7:
Przekazał Ibn `Abbas:

Abū Sufjān bin Harb powiedział mi, że Herakliusz wysłał do niego posłańca, kiedy ten podróżował z karawaną Kurajszytów. Byli to kupcy, którzy handlowali w Szām (Syria, Palestyna, Liban i Jordania), kiedy Wysłannik Allāha zawarł pakt z Abū Sufjān i niewiernymi Kurajszytami (Quraisz). Abū Sufjān i jego towarzysze udali się do Herakliusza do `Iljā (Jerozolimy). Herakliusz wezwał ich na swój dwór, gdzie otaczała go starszyzna rzymskich dygnitarzy. Przywołał swego tłumacza, który przełożył pytanie Herakliusza: "Który z was jest najbliżej związany z mężczyzną, który twierdzi, że jest Prorokiem?" Abū Sufjān odparł: "Ja jestem jego najbliższym krewnym (spośród ludzi w tej grupie)."

Herakliusz powiedział: "Przyprowadźcie go (Abū Sufjan) bliżej, a jego towarzysze niechaj staną z tyłu." Abū Sufjān dodał: "Herakliusz powiedział tłumaczowi, aby powiedział moim towarzyszom, że chce zadać mi kilka pytań odnośnie tego człowieka (Proroka), a jeśli skłamię (moi towarzysze) mają temu zaprzeczyć." Abū Sufjān dodał: "Na Allaha! Gdybym nie obawiał się, że moi towarzysze nazwą mnie kłamcą, nie powiedziałbym prawdy o Proroku...

Pierwsze pytanie, które mi zadał brzmiało: "Jaki status ma jego rodzina w waszej społeczności?" Odpowiedziałem: "Należy do szlachetnego rodu." Herakliusz zapytał następnie: "Czy ktokolwiek inny spośród was twierdził to samo (tzn. że jest Prorokiem) przed nim?" Odpowiedziałem: "Nie." Zapytał: "Czy którykolwiek z jego przodków był władcą?" Opowiedziałem: "Nie." Herakliusz zapytał: "Podążają za nim bogaci czy biedni?" Odpowiedziałem: "Podążają za nim biedni." Powiedział: "Czy liczba jego naśladowców rośnie czy maleje (z dnia na dzień)?" Odpowiedziałem: "Rośnie." Potem zapytał: "Czy ktokolwiek z ludzi, którzy przyjęli jego religię, wyraził niezadowolenie i odwrócił się od religii?" Odpowiedziałem: "Nie." Herakliusz powiedział: "Czy kiedykolwiek zarzuciliście mu kłamstwo, zanim oznajmił (że jest Prorokiem)?" Odpowiedziałem: "Nie." Herakliusz powiedział: "Czy kiedykolwiek zdradził swoje zobowiązania lub okazał się zdrajcą?" Odpowiedziałem: "Nie. Zawarliśmy z nim rozejm, lecz nie wiemy, co z nim uczyni."

Nie znajdywałem okazji, aby powiedzieć cokolwiek przeciwko niemu, poza tym stwierdzeniem. Herakliusz zapytał: "Czy kiedykolwiek z nim walczyliście?" Odpowiedziałem: "Tak." Potem powiedział: "Jaki był wynik waszych bitew?" Odpowiedziałem: "Walka między nami a nim nie została rozstrzygnięta ,zwycięstwo odnosiliśmy raz my, raz on, na zmianę." Herakliusz powiedział: "Co wam nakazuje?" Powiedziałem: "Mówi nam, abyśmy oddawali cześć Jedynemu Allāhowi i nie czcili niczego poza (wraz z) Nim, i abyśmy zaparli się tego, co głosili nasi przodkowie. Nakazuje nam, abyśmy się modlili, mówili prawdę, zachowywali czystość (cnotę) i utrzymywali dobre relacje z krewnymi i dziećmi."

Herakliusz poprosił tłumacza, aby przetłumaczył: "Zapytałem ciebie o jego rodzinę, a twoja odpowiedź brzmiała, że należy do szlachetnego rodu w waszej społeczności. Zaprawdę, wszyscy Wysłannicy wywodzili się ze szlachetnych rodów pośród ich ludzi. Zapytałem ciebie, czy ktokolwiek inny, spośród was twierdził to samo, a twoja odpowiedź brzmiała przecząco. Jeśli odpowiedź byłaby twierdząca, pomyślałbym, że ten człowiek wzoruje się na swoim poprzedniku. Potem zapytałem ciebie, czy którykolwiek z jego przodków był królem. Zaprzeczyłeś. Jeśli odpowiedziałbyś twierdząco, pomyślałbym, że ten mężczyzna chce odzyskać królestwo swoich przodków. Potem zapytałem, czy kiedykolwiek oskarżono go o kłamstwo, zanim powiedział to, co powiedział, i zaprzeczyłeś.

Zastanawiam się zatem, jak człowiek, który nie mówi kłamstw o innych, mógłby skłamać o Allāhu. Potem zapytałem ciebie czy podążają za nim bogaci czy biedni. Odrzekłeś, że to biedni za nim podążają. A zaprawdę, oni (biedacy zawsze) są naśladowcami Wysłanników. Potem zapytałem ciebie, czy liczba jego naśladowców wzrasta czy maleje. Odpowiedziałeś, że wzrasta, a tak dzieje się z prawdziwą wiarą, kiedy się dopełnia pod każdym względem. Potem zapytałem ciebie czy był ktoś, kto po przyjęciu jego relingi, poczuł niezadowolenie i odwrócił się od jego relingi. Zaprzeczyłeś, a zaprawdę, jest to (oznaka) prawdziwej wiary, kiedy jej rozkoszy doświadczają serca i kiedy ogrania je ona całkowicie. Zapytałem ciebie, czy kiedykolwiek dopuścił się zdrady. Zaprzeczyłeś, i podobnie inni Wysłannicy nigdy nie dopuścili się zdrady. Potem zapytałem, co wam nakazał. Opowiedziałeś, że nakazał wam oddawać cześć Allāhowi (i tylko Allāhowi) i nie oddawać czci niczemu poza Nim i zabronił wam kultu idoli; że nakazał wam, abyście odprawiali modlitwy, mówili prawdę i zachowywali czystość.

Jeśli to co powiedziałeś, jest prawdą, wkrótce zajmie on to oto miejsce (które teraz jest u moich stóp) a wiem (z Ksiąg), że miał nadejść, lecz nie wiedziałem że będzie się wywodził spośród was, zaś gdybym miał pewność, że do niego dotrę, udałbym się natychmiast, aby się z nim spotkać, a gdybym się z nim spotkał, zaprawdę umyłbym jego stopy." Herakliusz potem poprosił o list wysłany przez Wysłannika Allāha, który Dihja dostarczył zarządcy Busra, zaś ten przekazał go Herakliuszowi do przeczytania.

Treść listu brzmiała: "W Imię Allāha, Miłosiernego, Litościwego. (Oto list) od Muhammada, sługi Allāha i Jego Wysłannika, do Herakliusza, władcy Bizancjum. Pokój temu, kto podąża drogą prostą. A zatem: Zapraszam cię do Islāmu, a jeśli przyjmiesz Islām, zapewnisz sobie bezpieczeństwo i Allāh zwiększy twoją nagrodę w dwójnasób. Jeśli nie przyjmiesz zaproszenia do Islāmu, popełnisz grzech – wprowadzając w błąd twoich Arīsijīn (krajanów). I (recytuję ci Słowa Allāha:) {O ludu Księgi (Żydzi i chrześcijanie)! Chodźcie do słowa, jednakowego dla nas i dla was, abyśmy nie czcili nikogo innego jak tylko Allāha i abyśmy nie dodawali Jemu żadnych towarzyszy, i aby żaden z nas nie brał sobie innych za panów poza Allāhem. A jeśli się odwrócą, powiedz: "Bądźcie świadkami, że my jesteśmy muzułmanami.} [3:64]" Abū Sufjān dodał: "Kiedy Herakliusz skończył przemawiać, i przeczytał list, podniosła się wielka wrzawa i krzyk na dziedzińcu dworu. Opuściliśmy zatem dwór. Powiedziałem moim towarzyszom, że znaczenie Ibn Abī Kabsza (Proroka Muhammada) wzrosło tak bardzo, że obawia się go nawet król Banī Al-Asfar (Bizantyjczyków). W ten oto sposób, nabrałem pewności, że to on (Prorok) będzie zdobywcą w niedalekiej przyszłości i przyjąłem Islām. (Allāh mnie do niego poprowadził)."

(Pod-narrator dodał): Ibn An-Nātūr był zarządcą Iljā' (Jerozolimy), a Herakliusz głową chrześcijan w Szām (Syrii). Ibn An-Nātūr przekazał, że pewnego razu kiedy Herakliusz przybył do 'Iljā' (Jerozolimy), wstał rano w smutnym nastroju. Jego kapłani zapytali go, dlaczego się smuci. Herakliusz przepowiadał przyszłość i był astrologiem. Odparł: "Nocą patrzyłem na gwiazdy i ujrzałem, że pojawił się przywódca tych, którzy praktykują obrzezanie się (jako zwycięzca). Kim są ci, którzy praktykują obrzezanie?" Ludzie odpowiedzieli: "Poza żydami, nikt nie praktykuje obrzezania, nie powinieneś się ich (żydów) obawiać.

Wydaj rozkaz, żeby zabić każdego żyda w państwie." Kiedy to omawiano, przyprowadzono do Herakliusza posłańca od władcy Ghassānidów z wiadomościami o Wysłanniku Allāha. Po wysłuchaniu wiadomości, (Herakliusz) nakazał, aby ludzie poszli i sprawdzili, czy posłaniec Ghassānidów jest obrzezany. Po oględzinach powiedziano Herakliuszowi, że jest obrzezany. Wtedy Herakliusz zapytał go o Arabów. Posłaniec odparł: "Arabowie również praktykują obrzezanie." (Słysząc to) Herakliusz zauważył, że ukazało się panowanie tej nacji (Arabów). Herakliusz napisał potem list do swego przyjaciela w Rzymie, który posiadał tak rozległą wiedzę jak Herakliusz.

Następnie Herakliusz wyruszył do Hums (miasto w Syrii) i zatrzymał się tam, dopóki nie nadeszła odpowiedź na jego list od przyjaciela, który potwierdził jego opinię o nadejściu Proroka i fakt, że jest on naprawdę Prorokiem. Wówczas Herakliusz zwołał wszystkich przywódców w Bizancjum na naradę w swoim pałacu w Hums. Kiedy się zjechali, kazał zamknąć wszystkie drzwi w pałacu. Potem stanął przed nimi i powiedział: "Bizantyjczycy! Jeśli pragniecie zwycięstwa i szukacie prawdziwej wskazówki i chcecie, aby wasze imperium trwało, złóżcie Bai`āh (przysięgę na wierność) temu Prorokowi (tzn. przyjmijcie Islām)." (Kiedy ludzie to usłyszeli) rzucili się ku bramom pałacu niczym zebry, aczkolwiek bramy były zamknięte. Herakliusz zdał sobie sprawę z ich niechęci do Islāmu, a kiedy stracił nadzieję, że przyjmą Islām (nakazał): "Przyprowadźcie ich do mnie z powrotem." (Kiedy wrócili) powiedział: "To co powiedziałem, to był jedynie sprawdzian waszych przekonań i zrozumiałem je." Ludzie pokłonili się przed nim i tym ich zadowolił. Oto koniec historii o Herakliuszu (o jego wierze).

[1] Dżāhilijja – niewiedza, ignorancja; czas (era, okres) nieświadomości – niewiedzy, pogaństwa przed Islāmem;