W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Hidżrah i Dar-ul-Islâm

źródło: [ www.troid.org ]
autor: komitet fatw w Arabii Saudyjskiej
tłumaczenie z angielskiego i przypisy: Abu Anas bin Marian

Pytanie: W jaki sposób można dziś wykonać hidżrah [emigrację dla Allaha]?

Odpowiedź: Wszelka chwała Allahowi. Hidżrah dla Allaha oznacza wyprowadzenie się z kraju Szirk [bałwochwalstwa] do kraju Islamu, tak jak muzułmanie wyprowadzili się z Mekki zanim jej ludzie przyjęli Islam do Medyny, ponieważ Medyna stała się miastem Islamu po tym jak jej mieszkańcy złożyli przysięgę (bay’ah) Prorokowi (sal allahu `alejhi ła sallam)i poprosili go aby do nich wyemigrował. Hidżrah oznacza zatem emigrację w celu dołączenia do innych muzułmanów.

Hidżrah może także przyjąć formę emigracji z jednego kraju Szirk, do innego kraju Szirk gdzie zło jest mniej powszechne i istnieje mniejsze niebezpieczeństwo dla Muzułmanów. Miało to miejsce gdy niektórzy Muzułmanie z rozkazu Proroka wyemigrowali z Mekki do Abysynii [Etiopia].

Allâh jest źródłem mocy.  Niech Allâh ześle swe błogosławieństwa na Muhammada jego rodzinę i sahabah." (Fatâwal-Ladżnatud-Daa`imah, 12/50)

Pytanie: Jakie wymogi muszą być spełnione w państwie aby można było je uznać za dâr-ul-harb (kraj wojny) lub dâr-ul-kufr (kraj niewiary)?

Odpowiedź: Wszelka chwała Allahowi. Każdy kraj lub rejon w którym władcy i organy władzy utrzymują granice wytyczone przez Allaha i sądzą zgodnie z Islamską Szari`ah, a ludzie są w stanie wykonywać to do czego zostali przez Islam zobowiązani, uznawany jest za Dâr-ul-Islâm (kraj Islamu)^[1]. Muzułmanie w takich krajach mają obowiązek posłuszeństwa względem władzy we wszystkim tym co jest słuszne (ma'rûf) i bycia szczerym względem nich, pomagając im w zajmowaniu się interesami państwa i wspierając ich moralnie i praktycznie.

Powinni tam mieszkać, i nigdzie indziej, chyba że w innym kraju który znajduje się pod Islamską władzą w którym lepiej im się będzie powodziło. Miało to miejsce w przypadku Medyny po Hidżrah Proroka, gdy państwo Islamskie zostało tam założone, oraz w przypadku Mekki po tym jak została zdobyta, gdy Muzułmanie objęli panowanie i stała się Dâr-ul-Islâm po tym jak była dâr-ul-harb gdy obowiązkiem Muzułmanów tam żyjących, tych którzy mieli możliwość ją opuścić, była emigracja z niej.

Każdy kraj lub rejon w którym władcy i organy władzy nie utrzymują granic ustalonych przez Allaha i nie sądzą tych którzy znajdują się pod ich opieką zgodnie z prawami Islamu, i gdzie muzułmanie nie są w stanie ustanowić rytuałów Islamu, jest dâr-ul-kufr (krajem bałwochwalstwa). Przykładem jest Mekka przed jej zdobyciem, gdy była dâr-ul-kufr. To samy tyczy się każdego kraju w którym ludzie należą do religii Islamu, lecz ci którzy mają władzę sądzą według innych praw niż prawa objawione przez Allaha, a muzułmanie nie są tam w stanie ustanowić rytuałów swej religii. 

Obowiązkiem jest migracja z takiego miejsca, uciekając aby nie poddawać swych religijnych zobowiązań pod kompromis, do kraju który jest rządzony zgodnie z Islamem i gdzie będą w stanie wykonywać to do czego są zobowiązani przez Szari`ah. Każdy kto nie jest w stanie wyemigrować, mężczyźni, kobiety czy dzieci, zostanie im wybaczone, lecz obowiązkiem Muzułmanów w innych krajach jest aby im pomóc wyemigrować z krajów niewierzących do krajów Muzułmanów. Allaah powiedział co znaczy:

»Zaprawdę, kiedy aniołowie zabierają dusze tych, którzy sami sobie wyrządzili niesprawiedliwość (pozostając wśród niewierzących mimo iż emigracja była obowiązkiem), mówią: "W jakim stanie byliście?" Oni powiedzą: "Byliśmy uciśnionymi na ziemi." Powiedzą: "Czy ziemia Boga nie była dość rozległa, żebyście mogli wędrować po niej?" Otóż dla tych Gehenna będzie miejscem schronienia. A jakże to nieszczęsne miejsce przybycia! Wyjątkiem są ci uciśnieni spośród mężczyzn, kobiet i dzieci, którzy nie są zdolni do zaplanowania ani też nie są w stanie znaleźć drogi. Tym, prawdopodobnie Allâh odpuści! Allâh jest odpuszczający, przebaczający!« (Surah an-Nisaa, 4:97)

»Dlaczego nie walczycie na drodze Allaha, jak również za słabych i źle traktowanych mężczyzn, kobiety i dzieci, którzy mówią: "Panie nasz! Wyprowadź nas z tego miasta, którego mieszkańcy są niesprawiedliwi?! I daj nam od Siebie opiekuna! I daj nam od Siebie pomocnika!"« (Surah an-Nisaa, 4:75)

Jednak każdy kto jest w stanie ustalić rytuały Islamu w swojej rodzinie i ustalić dowody przeciwko władcom i rządzącym, oraz wprowadzić reformy, spowodować aby zmienili swe postępowanie, w takim przypadku nakazane jest aby został wśród nich, ponieważ istnieje nadzieja że przez jego obecność będzie mógł przekazać przesłanie i zreformować ich, tak długo jak nie jest narażony na pokusy i fitnah^[2]. (Fatâwal-Ladżnatud-Daa'imah, 12/51)

Przeczytaj także:
> Warunki rewolucji przeciwko władcom muzułmańskim
> Dâr-ul-Islâm czy Dâr-ul-Kufr?

^[1] Imâm ash-Shaukânî (rahimahullâh) powiedział:
"Jeżeli nakazy i zakazy w danym kraju są pod kontrolą Muzułmanów, w taki sposób że niewierni którzy tam się znajdują mogą jedynie okazywać swe bałwochwalstwo tylko dlatego że muzułmanie im na to zezwalają, to kraj ten uznawany jest jako Dar-ul-Islaam. Obrzędy które niewierni okazują nie są szkodliwe, ponieważ nie są one okazywane przez władzę czy siłę. Jeżeli jednak sytuacja byłaby odwrotna, to kraj także byłby w odwrotnej sytuacji [Dar-ul-Kufr]." (as-Sayl al-Dżarâr (4/575))

^[2]Słowo fitnah ma wiele znaczeń - klęski, doświadczenia, gnębienie, nieszczęścia.