W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego
Salât ul-Istikhâra (modlitwa o przewodnictwo)
Opracował: Abu Anas bin Marian
Przekazał Dżâbir bin `Abdullâh as-Salâmi, Prorok (sall allahu
`alejhi ła sallam) uczył nas jak modlić się Istikhâra, w każdej
kwestii, tak jak uczył nas Wersetów z Koranu. Powiedział,
"Jeśli ktokolwiek z was pragnie coś wykonać, powinien
wykonać modlitwę dwóch Rakatów, nadobowiązkowych i powiedzieć:
اللَّهُمَّ
إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ
بِعِلْمِكَ
وَأَسْتَقْدِرُكَ
بِقُدْرَتِكَ
وَأَسْأَلُكَ
مِنْ فَضْلِكَ
، فَإِنَّكَ
تَقْدِرُ وَلا
أَقْدِرُ وَتَعْلَمُ
وَلا أَعْلَمُ
وَأَنْتَ عَلامُ
الْغُيُوبِ
اللَّهُمَّ
فَإِنْ كُنْتَ
تَعْلَمُ هَذَا
الأَمْرَ ثُمَّ
تُسَمِّيهِ
بِعَيْنِهِ
خَيْرًا لِي
فِي عَاجِلِ
أَمْرِي وَآجِلِهِ
قَالَ أَوْ
فِي دِينِي
وَمَعَاشِي
وَعَاقِبَةِ
أَمْرِي فَاقْدُرْهُ
لِي وَيَسِّرْهُ
لِي ثُمَّ
بَارِكْ لِي
فِيهِ اللَّهُمَّ
وَإِنْ كُنْتَ
تَعْلَمُ أَنَّهُ
شَرٌّ لِي
فِي دِينِي
وَمَعَاشِي
وَعَاقِبَةِ
أَمْرِي أَوْ
قَالَ فِي
عَاجِلِ أَمْرِي
وَآجِلِهِ
فَاصْرِفْنِي
عَنْهُ [ واصرفه
عني ] وَاقْدُرْ
لِي الْخَيْرَ
حَيْثُ كَانَ
ثُمَّ رَضِّنِي
بِهِ
'Allahummâ innî astakhiruka
bi `ilmika, ła astaqdiruka bi-qudratika, ła as'aluka min fadlika
al-`adhîm fa-innaka taqdiru ła lâ aqdiru, ła ta`alamu
ła lâ `alamu, ła anta `allamu-l-ghuyûb. Allahummâ, in
kunta ta`alamu anna hadha-l-amra (tu wspominasz to
o co prosisz) khairun
lî fî dînî ła ma`aszî ła`aqibati amrî (lub adżili
'amri ła'adżilihi) faqdirhu
lî ła yas-sirhu lî, thumma bârik lî fihi, ła in kunta ta`alamu
inna hadha-lamra szar-run lî fî dînî ła ma`aszî ła`aqibati
'amri (lub fî adżili
'amri ła adżilihi), fasrifhu
`annî łas-rifni `anhu. Łaqdir lî al-khaira haithu kâna, thumma
ardinî bihi.'
posłuchaj (real
audio, 114 kb)
[aby ściągnąć, naciśnij prawy klawisz i zapisz jako...]
(O Allâh! Proszę Cię o przewodnictwo przez Twoją Wiedzę,
i możność przez Twoją Moc, i proszę Cię o Twe wielkie Dobro.
Ty możesz, a ja nie. Ty wiesz, a ja nie i Ty znasz to co skryte.
O Allâh! Skoro wiesz, że ta kwestia (tu wspominasz to o co
prosisz) jest dobra dla mojej religii, i mego życia i życia
przyszłego (lub: jeśli jest lepsza dla mych teraźniejszych
i późniejszych potrzeb), to spraw aby tak się stało i ułatw
mi to, i błogosław mnie tym, a skoro Wiesz że ta kwestia jest
szkodliwa dla mojej religii, i mojego życia i życia przyszłego
(lub: Jeśli dla moich teraźniejszych i późniejszych potrzeb
jest to gorsze) to trzymaj to ode mnie z daleka, i trzymaj
mnie od tego z daleka. I obdarz mnie tym co jest dla mnie
dobre, i spraw abym był z tego zadowolony.) Prorok (sall allahu
`alejhi ła sallam) dodał, że człowiek powinien wspomnieć swą
potrzebę." (Przekazał al-Bucharî [eng.
trans. Volume
2, Book 21, Number 263 ], z podobnym znaczeniem at-Tirmidhi,
al-Nisâ'i, Abu Dâwûd, Ibn Mâdżah i Ahmad)
Komentarz:
Ibn Hadżar (zm. 852H - rahimahullâh) powiedział komentując
omawiany tutaj hadith:
"Istikhârah znaczy prosić Allaha o pomoc w podjęciu
decyzji, w wybraniu najlepszej z dwóch rzeczy, gdy istnieje
konieczność wybrania jednej z nich.
Odnośnie, ›...Prorok (sall allahu `alejhi ła sallam)
uczył nas jak modlić się Istikhârah, w każdej kwestii
Ibn Abi Dżamrah powiedział, "Jest to ogólne powiedzenie
dotyczące czegoś konkretnego. Jeśli chodzi o rzeczy, które
są wâdżib (obowiązkowe) lub mustahabb
(zalecane), to nie ma potrzeby na istikhârah
aby zdecydować czy je wykonywać czy nie. Również w kwestiach
które są harâm (zakazane) lub makrûh
(nie mile widziane), nie ma potrzeby na istikhârah
by zdecydować czy ich unikać. Istikhârah zawężona
jest do kwestii, które są mubâh (dozwolone),
lub mustahabb gdy trzeba podjąć decyzję odnośnie
której z rzeczy należy dać pierwszeństwo." Ja (ibn
Hadżar) uważam, że odnosi się to zarówno do rzeczy wielkich
i małych, i prawdopodobnie mała sprawa może stać się podstawą
wielkiej sprawy." (Fath ul-Bârî)
Imâm asz-Szaukânî (zm. 1250 H - rahimahullâh) powiedział
komentując słowa Proroka (sall allahu `alejhi ła sallam):
"›...W każdej kwestii...‹ Jest
to dowodem na to, że modlitwa ta jest ogólna, i że człowiek
nigdy nie powinien lekceważyć żadnej rzeczy. Być może, wda
się w jakąś sprawę lub porzuci inną, którą uzna za błahą
i w efekcie popadnie w wielkie nieszczęście.
›...tak jak uczył nas Wersetów z Koranu...‹,
Jest to dowodem na to, jak ważna jest Istikhârah,
i że jest ona wielce lubianym uczynkiem. al-`Irâqî powiedział,
"Nie słyszałem by ktokolwiek uważał, że Istikhârah
jest obowiązkowa ze względu na to, że porównana została
z wyuczaniem Koranu." To co sugeruje iż nie jest ona
obowiązkowa, to autentyczne hadisy które ograniczają ilość
modlitw do pięciu [dziennie]. Wśród nich są słowa beduina:
"Czy jestem zobowiązany do więcej niż te pięć?"
On (sallâ Allâhu `alayhi wa sallam) odpowiedział: "Nie,
[reszta to] jedynie dobrowolne modlitwy."
›...wykonać modlitwę dwóch Rakatów...‹
Tu mamy dowód na to, że Sunną jest wykonać dwa Rakaty, i
że wykonanie Istikhârah poprzez tylko jedną
Rak`ah jest nie ważne. Pytanie jednak pozostaje: czy dozwolone
jest wykonanie czterech Rakatów [rozdzielonych] Taslîmem?
Jest to możliwe opierając się na tym co [Prorok] (sallâ
Allâhu `alayhi wa sallam) powiedział do Abû Ayyûb,
"Módl się tyle ile Allâh ci zapisał." Jest to
dowodem, iż można wykonać więcej niż dwa Rak`ah. W ten sposób
większość rozumie, że "dwa Rakaty" nie stanowią
dowodu [ograniczającego].
›...i powiedzieć...‹ Jest to dowodem,
że nie ma nic złego w opóźnieniu suplikacji Istikhârah
(Du`â-ul-Istikhârah) po modlitwie, byle tylko
nie istniała długa przerwa między nimi. Nie ma też nic złego,
jeśli będzie rozmawiał między modlitwą i suplikacją. "
(Nayl-ul-Awtâr (3/92-94), Dâr-ul-Ma´rifah)
Ibn Taymiyah (zm. 728 H - rahimahullâh) powiedział,
"Du`â (suplikacje) Istikhârah można odmówić przed
lub po taslîm, czy modlisz się salât al-istikhârah czy też
inną modliwę. Preferowane jest recytowanie Du`â przed taslîm,
ponieważ Prorok miał za zwyczaj recytować wiele suplikacji
przed teslîm, a czciciel przed taslîmem nadal jest w stanie
modlitwy, zatem lepiej jest recytować du`â przed."
(al-Fatâwa al-Kubra, część 2, str. 265)
Ibn Hadżar powiedział:
"Ibn Abi Dżamrah powiedział, 'Mądrością umieszczenia
modlitwy przed Du`â jest to, że istikhârah zamierza połączyć
dobro tego świata z dobrem [świata] przyszłego. Człowiek
potrzebuje zapukać do drzwi Króla (Allâha), a nie ma nic
bardziej korzystnego niż modlitwa, ponieważ zawiera ona
wysławianie i wychwalanie Allaha, oraz ukazuje jak [bardzo]
człowiek jest zależny od Allaha w każdej chwili.
Słowa ›...i powiedzieć...‹ sugerują,
że Du`â powinna być wymówiona po zakończeniu modlitwy, a
słowo ›thumma‹ (następnie)
prawdopodobnie znaczy [iż należy ją wypowiedzieć] po wymówieniu
wszystkich słów modlitwy, lecz przed taslîm.
Słowa ›...O Allâh! Proszę cię o przewodnictwo
przez Twoją Wiedzę...‹ znaczą 'Ponieważ Ty [Allâh]
Wiesz lepiej.'
›...przez Twoją Moc...‹ prawdopodobnie
znaczy 'Szukam Twej pomocy.'
›... astaqdiruka [proszę Cię o] możność...‹
znaczy 'Proszę abyś Dał mi możliwość lub możność (qudrah)
wykonania tego o co proszę', lub znaczy to 'Proszę cię abyś
mi to przeznaczył (tuqaddir)', co znaczyć może aby
[Alllâh] to ułatwił.
›...Proszę Cię o Twe wielkie Dobro...‹ odnosi
się faktu, iż Allâh rozdaje ze Swej wielkiej Łaski, lecz
nikomu nie należą się Jego Błogosławieństwa. Taka jest opinia
ludzi Sunny.
›...Ty możesz, a ja nie. Ty wiesz, a ja nie...‹
znaczy że Moc i Wiedza należą jedynie do Allâha, i żaden
poddany nie ma w nich żadnego udziału, z wyjątkiem tego
co Allâh mu przeznaczy.
›...O Allâh! Skoro wiesz, że ta kwestia...‹
według jednego z przekazów powinien tutaj wspomnieć
tutaj swą potrzebę. Z kontekstu wynika, że tak powinien
uczynić, lecz prawdopodobnie wystarczające jest, aby myślał
o tej sprawie wznosząc suplikacje.
›...trzymaj to ode mnie z daleka, i trzymaj mnie
od tego z daleka...‹ znaczy ' aby moje serce nie
było do tego przywiązane, po tym jak zostało to ode mnie
oddalone.'
›...spraw abym był z tego zadowolony...‹
znaczy 'abym był z tego zadowolony tak abym nigdy nie
żałował że o to prosiłem, bądź był smutny z powodu że tak
się stało, ponieważ nie wiem jak to się skończy, nawet jeśli
w czasie gdy Cię o to proszę mogę być z tego zadowolony.'
Sekret w tym, aby serce nie było przywiązane do tej konkretnej
kwestii, ponieważ spowoduje to niepokój u człowieka. Bycie
zadowolonym z czegoś, znaczy, że serce czuje spokój z tego
co Allâh przeznaczył." (Fath ul-Bâri,
Szarh Kitâb al-Da'wât oraz Szarh Kitâb al-Tauhîd [streszczone].)
› więcej
suplikacji
|
