W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Warunki Takfir

Autor: Szeich Muhammad ibn Salih al-Uthaymiin
tytuł: Madźmuu al-Fataawaa, 2/125-126
źródło: [ www.salafipubications.com ]
tłumaczył: Abu Anas

Zobacz także:
› Szari`at, sądzenie według innych praw a niewiara
› Uznanie niewiary konkretnej osoby
› Takfir

Szeich Ibn Uthaymiin został spytany, "Jakie istnieją warunki aby wykonać takfir (uznać niewiarę) Muzułmanina? Jaki jest wyrok względem osoby która popełniła mukaffir (i.e. uczynek który wyklucza z religii) lecz tylko w żartach (nie poważnie)?"

Szeich Muhammad Ibn Uthaymiin odpowiedział:

"Uznanie Muzułmanina za kaafir (niewierzącego), wymaga dwóch warunków:

Pierwszy, istnienie jasnych dowodów na to, że jest to coś co wyklucza człowieka z Islamu.

Drugi, wyrok taki ma miejsce w przypadku gdy osoba tego winna, ma wiedzę o tym (że jest to coś co wyklucza z islamu) oraz ma intencję wykonania tego (aaliman bidhaalik qaasidan lahu).

Tak więc jeżeli jest ignorantem, nie staje się niewierzącym, gdyż Allah mówi:

»A kto oddzieli się od Posłańca, mając jasną wiedzę o tym, jaka jest dla niego droga prosta, a postępuje inną drogą niż droga wiernych - to My obrócimy go ku temu, ku czemu on sam się zwrócił, i wystawimy go na spalenie w Gehennie. A jakże złe to miejsce przybycia!«
(Surah an-Nisaa, 4:115)

Allah mówi także,

»Bóg nie sprowadza z drogi ludzi, jeśli ich prowadził przedtem drogą prostą, dopóki im nie wyjaśni, czego oni mają się wystrzegać...«
(Surah at-Tauba, 9:115)

oraz,

»My (Allah) nie karaliśmy nigdy, zanim nie wysłaliśmy posłańca.«
(Surah al-Isra, 17:15)

Niemniej jednak, jeżeli osoba ta nie dba o to aby zdobyć wiedzę i upewnić się, wtedy ignorancja nie usprawiedliwieniem. Jeżeli na przykład osoba ta dowie się, że konkretny uczynek jest kufr, i nie potwierdzi tego, ani nie sprawdzi, wtedy nie ma dla niej usprawiedliwienia.

Jeżeli nie zamierzał (ghayr qaasid) wykonać tego uczynku (tj. dobrowolnie, świadomie, umyślnie), wtedy nie staje się niewierzącym. Nie staje się niewiernym. Na przykład jeżeli zostanie zmuszony do kufr (niewiary) podczas gdy jego serce pewne jest Imaan (wiary). Gdy na przykład jego umysł zostanie zaburzony, i nie jest świadomy tego co mówi z powodu euforycznego szczęścia i tym podobne. Przykładem może być człowiek któremu uciekł wielbłąd i usiadł pod drzewem czekając na śmierć. Raptem odnalazł wielbłąda przywiązanego do drzewa i w swej euforii powiedział, "O Allah, jesteś moim sługą a ja jestem twoim panem", więc poplątały mu się słowa z powodu euforycznego szczęścia.

Jednak osoba która uczyniła coś co wyklucza ją z religii, tylko na żarty (maazihan), staje się niewierzącym, ponieważ jego intencją było uczynienie tego co uczynił [lub powiedział] (qasada dhaalik)."