W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego
Wątpliwości w kwestii muzyki
Opracował: Abu Anas
Mimo iż zostały podane jasne dowody z Koranu i Sunny[1],
jeden z muzułmańskich intelektualistów dalej propaguje swą
opinię, jednocześnie oczerniając ludzi, którzy nie podzielają
jego poglądów. Pisze on:
Cytat
"Wiele osob pyta mnie o muzyke, jacys wahabisci i kilku
konewertytow na Islam w Polsce ktorzy maja sympatie do rzadu
saudyjskiego i jego wahabickiej szkoly adoptuja opinie,
iz muzyka jest zabroniona i prezentuja ta opinie jakby byla
jedyna sluszna opinia w Islamie."
Czy Ibn Taymiyyah był wahabitą lub sympatyzował z rządem
Saudyjskim? Ibn Kathîr, At-Tabarî, Abu Hanifah, Imâm Ahmad,
Ibn ul-Qaiyym, Ibn ul-Dżawzi, Imâm Szafi`i, Ibn Abbâs, al-Hasan
al-Basrî, Imâm Mâlik? Czy ktokolwiek z tych uczonych był "wahhabitą"?
Czy mieli sympatie do rządu Saudyjskiego?
Być może w tym przypadku intelekt owego intelektualisty zawiódł,
i zapomniał on, że wszyscy wyżej wspomniani uczeni uznawali
muzykę za zakazaną, a wszyscy z nich żyli zanim zrodziło się
pojęcie Wahhabizm i zanim powstał rząd saudyjski?
Co do podanych przez niego nazwisk, uczonych którzy uznawali
muzykę za dozwoloną, to tak jak w wielu innych przypadkach
brakuje i tutaj źródła. Czekamy zatem na autentyczny isnâd
do któregokolwiek z sahabah któryby uznawał muzykę za dozwoloną.
`Abdullâh bin al-Mubârak (zm. 181H - rahimahullâh) powiedział,
"Według mnie Isnâd jest częścią religii.
Jeżeli nie istniałyby Isnâd, ktokolwiek mógłby mówić
cokolwiek." (al-Hâfidh al-Khatîb al-Baghdâdî
w Szaraf Ashâb-ul-Hadîth, 1/15)
Dziwne jest też, że intelektualista ten w ogóle podaje te
nazwiska, skoro powtarza na swym forum, że najważniejsze dla
niego są dowody, czyli Qur`an i Sunnah.
A dowodem na dozwolenie muzyki, którym się podpiera jest
zniekształcone znaczenie Hadisu które cytuje:
Cytat
"Hadith ktory relacjonowala Aisza, kiedy Abu
Bakr wchodzil do domu Proroka podczas jak grala muzyka jest
jednoznacznym hadithem dozwalajacym muzyke."
Wchodził do domu podczas jak grała muzyka? Czyżby na pewno?
Muslim przekazał:
"Powiedziała `Aiszah: Abu Bakr przyszedł do mnie, a były
u mnie dwie dziewczynki z Ansâr, które śpiewały to co Ansâr
opowiadali sobie o bitwie Bu'ath. Nie były one jednak śpiewaczkami.
Na to Abu Bakr powiedział: Cóż to za mizmâr[2]-usz-szaytân
w domu Wysłannika Allaha, i to w dzień Świąt? Na to Wysłannik
powiedział: Abu Bakr, każdy naród ma swe święto, a to jest
nasze święto." (Sahih Muslim [eng.
trans. Book 004, Number 1938])
Nie znając języka arabskiego, to na upartego można by było
użyć tego hadisu, jako nieograniczony dowód na to, że muzyka
jest dozwolona. Jednak może i tu intelekt intelektualisty
zawiódł, i zapomniał on, że inne hadisy opisują to wydarzenie
bardziej szczegółowo.
Już następny przekaz mówi nam,
"Hadith ten został przekazany przez Hiszam
z tym samym łańcuchem tradentów, gdzie znajdują się słowa,
'[Te] dwie dziewczynki grały na duff (małym
bębenku).'"
I następny przekaz, który opisuje szczegółowo:
"`Aiszah przekazała, że Abu Bakr przyszedł
do niej, gdy były u niej dwie dziewczynki w dniach [święta]
Adhâ, które śpiewały i grały na duff (małym
bębenku)..." (Sahih Muslim, [eng. trans.
Book 004, Number 1940])[3]
Więc grała muzyka, czy śpiewały dziewczynki i grały
na bębenku? Odnośnie dopuszczalności duff dla
kobiet w niektórych okolicznościach, to zostało to już udowodnione
wcześniej, i nikt temu nie przeczy.[4]
Powyższy hadith jest jedynie dowodem zawężającym generalny
zakaz muzyki, ponieważ dziewczynki te śpiewały i grały na
duff. I nie ma mowy o muzyce w tym hadisie.
Cytat:
"Wedlg Iben Hazm, Ibn Al Arabi i wielu innych wszystkie
hadithy zabraniajace muzyke sa daif (slaby)."
Ibn Hazm al-Andalûsi ni też Ibn al-Arabi nie byli uczonymi
z dziedziny hadisów[5], a ich wątpliwości odnośnie autentyczności
hadisów zakazujących muzykę rozwiał między innymi Ibn-us-Salâh
i Ibn Hadżar al-Asqalâni.[6]
Cytat:
"Jesli ktos uwaza, ze muzyka jest zabroniona to nalezy
szanowac jego opine bo ma pozory dowodu, ale jednoczesnie
nikt nie ma prawa potepiac osob ktore adoptuja inna muzulmanska
opinie w tej sprawie. Jedynie ignoranci nie widza w tej
sprawie kontrowersji."
Mowa o szanowaniu opinii, a jednocześnie poniża się wielkich
uczonych, którzy uważali że w tej kwestii nie ma kontrowersji,
nazywając ich ignorantami. Bez komentarza...
[1] http://www.planetaislam.com/praktyka/muzyka_spiewanie_islam.htm
[2] Słowo mizmâr/zamîr dotyczy zarówno
instrumentów dętych jak i śpiewu [ghinâ]
(Ibn-ul-Athîr, an-Nihayah, 1/730), i odnosi się także
do piękna głosu jakim został obdarzony Prorok Dâwûd
gdy recytował az-Zabûr (al-Fayruzabadi, al-Bahr al-Muhit,
str. 401; Tafsîr Ibn Kathîr 21:79).
Dowodzi temu także hadith z kolekcji Muslima:
"Buraida przekazał z autorytetu swego ojca, że Wysłannik
powiedział: `Abdullâh bin Qais lub al-Asz'âri został obdarzony
słodkim melodyjnym głosem [mizmâr] z pośród słodkich
melodyjnych głosów [mazâmîr] rodziny Dâwûda."
(Sahih Muslim, [eng. trans. Book 004, Number 1734])
[3] http://www.usc.edu/dept/MSA/fundamentals/hadithsunnah/muslim/004.smt.html#004.1939
Przekazał także al-Bucharî, Ahmad i Ibn Mâdżah.
[4] http://www.planetaislam.com/praktyka/muzyka_spiewanie_islam.htm#_ftn10
[5] Szeich al-Albâni powiedział: "Mimo
że Ibn al-Arabi miał wielką wiedzę i był doskonały, to nie
był lepszy w ocenie hadisów niż Ibn Hazm." (Ghayât-ul-Maram,
str. 180)
[6] http://www.planetaislam.com/praktyka/music1.html#K
|
