W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Magia, Czary

Autor: Szeich Muhammad Ibn `Abdul-Wahhab
Tytuł: Kitaab at-Tauhiid, rozdział 24
Tłumaczenie i przypisy: Abu Anas

Allah ta`ala mówi:

"Oni poszli za tym, co opowiadali szatani za panowania Salomona. Salomon nie był niewiernym, lecz szatani byli niewiernymi i nauczali ludzi czarów i tego, co zostało zesłane dwom aniołom w Babilonie: Harutowi i Marutowi. Oni jednak nie nauczali nikogo, póki nie powiedzieli: "My jesteśmy tylko pokuszeniem, nie bądź więc niewiernym!" I od tych dwóch aniołów uczyli się ludzie tego, co może rozdzielić męża od żony. Lecz oni nie szkodzą przez to nikomu, inaczej jak  za zezwoleniem Boga. I uczą się tego, co im szkodzi i nie przynosi korzyści, wiedząc dobrze, że ten, kto to kupi, nie będzie miał udziału w życiu ostatecznym. A z pewnością złe jest to, co oni kupili za swoje dusze! Gdybyż oni byli wiedzieli!"
(Surah al-Baqarah, 2:102)

I mówi także:

"Oni wierzą w fałszywe bóstwa: al-Dzibt i at-Taghuut"
(Surah an-Nisa, 4:51)

`Umar powiedział: "Al-Dzibt znaczy magia, czary; at-Taghuut to szatan."

Dziaabir powiedział: "At-Tauaghit (liczba mnoga słowa Taghuut) to wróżbiarze i wróżki inspirowani przez Szatana." ^[i]

Abu Hureyrah przekazał że Wysłannik () powiedział: "Unikajcie siedmiu ciężkich grzechów. Szirk, czarów, morderstwa, konsumowania lichwy, okradania sierot, dezercji w dniu walki i fałszywego oskarżania chronionych (muhsanat) kobiet."

W Sahih al-Buchari, Badzialah ibn `Abdah przekazał że `Umar ibn al Khattab wydał następujący nakaz, "Wykonajcie wyrok śmierci na każdym czarowniku i na każdej czarownicy."

[koniec słów Szeicha Muhammad ibn `Abdul-Wahhab]

Przypisy:

Przekazane zostało także od Dziundub ibn Ka`b, że Wysłannik () powiedział: "Nakazana kara dla czarownika jest egzekucja mieczem."
(Zebrane przez at-Tirmidhi, dai`if) ^[ii]

Ortodoksyjni Kalifowie także sądzili według tej zasady, jednak królowie z dynastii Umajjadów nie tylko zezwolili czarownikom na ich praktykę, ale zatrudnili ich na swych dworach. ^[iii]

Kara za praktykowanie czarów nie jest niczym nowym w Islamie, gdyż jest także częścią prawa zarówno Chrześcijańskiego jak i Żydowskiego, o czym informuje nas Stary Testament:

"Jeżeli jaki mężczyzna albo jaka kobieta będą wywoływać duchy albo wróżyć, będą ukarani śmiercią. Kamieniami zabijecie ich. Sami ściągnęli śmierć na siebie."
(Księga Kapłańska, 20:27)

Nie należy jednak porównywać prawdziwych czarów i kary za nie, z tym co działo się w Europie w Średniowieczu. Kara ta obowiązuje tylko i wyłącznie za czary i magię, nie za to co uważano za czary w Średniowiecznej Europie. Najlepszym dowodem jest że sam Prorok Muhammad używał różnego rodzaju ziół i lekarstw, jak również uzdrawiał opętane osoby, o czym świadczą różne przekazy w Sahih al-Muslim, Sunan Abu Dauud, Musnad Imama Ahmeda ibn Hanbal i w innych zbiorach.

Prorok () powiedział, co zostało przekazane przez Abu Hurayrah: "Czarny kminek [pewien gatunek] leczy ze wszystkich chorób oprócz śmierci." (Sahih al-Buchari, tom 7, nr. 592)

Powiedział także: "Nie ma choroby stworzonej przez Allaha, dla której także nie stworzył lekarstwa." (Sahih al-Buchari, tom 7, nr. 582)

`Aisha przekazała: "Gdy Wysłannik Allaha () odwiedzał chorych mówił: Panie ludzkości. Usuń chorobę, wylecz go. Jesteś Wielkim Uzdrowicielem, nie istnieje uzdrowienie prócz Twej Mocy Uzdrowicielskiej, która nie pozostawia nic z choroby."
(Sahih Muslim, tom 26, nr.5434)

^[i] Imaam Maalik (zm.179H) - rahimahullaah - powiedział: "Taaghuut: to wszystko co jest czczone oprócz Allaha." (Przekazał as-Suyuutii w ad-Durarul-Manthuur (2/22), przez Ibn Abii Haatim)

Imaam Ibn ul-Qayyim - rahimahullaahu ta`aalaa - podał jeszcze bardziej wszechstronną definicję mówiąc, "Taaghuut to wszystko to co powoduje że osoba przekracza granice względem tego co ktoś czci, naśladuje czy jest posłuszny. Tak więc taaghuut w jakimkolwiek narodzie, jest ten kto zwraca się do kogo innego niż Allaha i jego Wysłannika szukając wyroku; lub nie ma nic przeciwko gdy czczony jest oprócz Allaha; lub jest naśladowany bez jasnego dowodu od Allaha; bądź usłuchany w tym co wiadomo że jest nieposłuszeństwem wobec Allaha."
(I`laamul-Muwaqqi`iin (1/53))

^[ii] Dai`if (słaby) łańcuch osób przekazujących, lecz osiąga stopień Hasan (dobry) gdyż istnieją dodatkowe dowody potwierdzające ten przekaz. Imaam Ahmad, Imaam Abu Hanifah i Imaam Maalik sądzili według tej zasady. Imaam Shafi`i uznał że czarownik może być ścięty jedynie gdy jego magia osiąga stopień Kufr [Taysiir al`Aziiz al-Hamiid, str.390-1].

^[iii] Imaam al-Buchari, Book of History.