158: Cztery korzenie wszystkich sekt
`Abdullâh ibn Mubârak powiedział, "Korzeniami siedemdziesięciu
dwóch zbłąkanych sekt są cztery sekty. Z tych czterech sekt
rozgałęziają się siedemdziesiąt dwie sekty. (Są nimi) Qadariyyah[1],
Murdżi`ah[2], Szi`ah[3] i Khawâridż[4]."[5]
Ten kto daje pierwszeństwo Abu Bakr, (następnie) `Umar,
(następnie) `Uthmân i (następnie) `Alî nad resztą Sahabah,
i mówi tylko dobrze o innych i modli się za nich[6], ten uciekł od Szyizmu,
od początku do końca.
Ten kto mówi, że Îmân to mowa i uczynki, oraz że wzrasta
i maleje, uciekł od Irdżâ', od początku do końca.
Ten kto mówi, że modlitwę należy wykonywać zarówno za bogobojnym
jak i grzesznikiem, że dżihâd należy wykonywać z każdym
Kalifem, i nie uważa że dozwolone jest sięganie po miecz
przeciwko władzy, i modli się za nich aby byli prostolinijni,
ten uciekł od wiary Charydżytów, od początku do końca.
Ten kto mówi, że wszystko dzieje się według przeznaczenia
(Qadr) Allâha, Wzniosłego Błogosławionego, dobro jak i zło,
że On prowadzi kogo chce, i pozwala błądzić komu chce, ten
uciekł od wiary Qadariyyah, od początku do końca. Człowiek
taki jest człowiekiem Sunny.
| index |
159: Reinkarnacja ››
[1] Yahyâ bin Ya'mar powiedział:
"Pierwsza osoba, która mówiła o al-Qadar w Basrze to
Ma'bad al-Dżuhnî. Humaid bin `Abdir-Rahmân al-Himayrî i
ja udaliśmy się na Hadż' lub `Umrę, więc powiedzieliśmy
do siebie: 'Jeżeli tylko moglibyśmy spotkać jednego z towarzyszy
Proroka, aby móc ich spytać o to co ci ludzie mówią na temat
al-Qadar. I Allâh umożliwił nam, że `Abdullâh bin `Umar
ibn al-Khattâb (radi allahu `anhumâ) wszedł do meczetu,
więc ja i mój towarzysz stanęliśmy koło niego - jeden po
lewej stronie, drugi po prawej. Czułem, że mój towarzysz
powierzył mi abym z nim porozmawiał, więc rzekłem:
'Abu `Abdur-Rahmân, pojawili się ludzie
na naszej ziemi którzy recytują Qur`ân i poszukują wiedzy...
[i wspomniał inne rzeczy o nich] ...i twierdzą, że nie ma
nic takiego jak al-Qadar (Boskie przeznaczenie) i odrzucają
to.'
Odpowiedział: 'Jeśli spotkasz tych ludzi,
zawiadom ich, że ja nie mam z nimi nic wspólnego, i że oni
nie mają ze mną nic wspólnego. Na Tego na kogo `Abdullâh
bin `Umar przysięga [na Allaha], jeśli któryś z nich posiadałby
górę złota wielkości Uhud i rozdał by to jako jałmużnę,
Allah nie przyjął by tego od niego, do póki nie uwierzy
w al-Qadar.' Następnie powiedział: 'Mój ojciec mi przekazał...'"
(Sahîh Muslim, Kitab Al-Imân 1:1)
[2]
Imâm `Abdul-Qâhir al-Baghdâdî (rahimahullâh) powiedział:
"Odnośnie Murdżi`ah, to istnieją trzy rodzaje. Jeden
z nich posiada Irdżâ' w Îmân oraz wybrakowaną wiarę w Qadr
(przeznaczenie) podobnie jak Qadariyyah. Ci uznawani są
za Qadariyyah Murdżi`ah, jak na przykład Abû Szimr
al-Murdżi`î, Muhammad bin Szubayb al-Basrî i al-Khâlidî.
Drugi rodzaj posiada Irdżâ' w Îmân i przychyla się opinii
Dżahma w kwestiach uczynków (A´mâl) i skutków (Aksâb). Są
to Dżahmiyyah Murdżi`ah. Trzeci rodzaj posiada samą Irdjâ',
nie przecząc Qadr. Jest to pięć sekt: Yûnusiyyah,
Ghassâniyyah, Thaubâniyyah, Taumaniyyah i Maryasiyyah.
(al-Farq bayn al-Firaq, str. 19)
Shaykh-ul-Islâm
Ibn Taymiyyah (rahimahullâh) powiedział:
"Zaprawdę, Salaf bardzo ostro krytykowali Murdżi`ah,
ponieważ wykluczyli uczynki z wiary mówiąc: "Wszyscy
ludzie są równi w kwestii Îmân (wiary)." Nie ma wątpliwości,
że ta opinia należy do najwstrętniejszych błędów."
(Madżmû´-ul-Fatâwâ, 5/555-556)
Powiedział także:
"Murdżi`ah - wszelakie ich sekty - twierdzą, że jeśli
ktoś dopuści się wielkiego grzechu, i nie wykonuje jawnych
obowiązków, to wiara nie maleje. (Twierdzą) że jeśli cokolwiek
z Îmânu by zaniknęło, to nic by z niego nie pozostało. Dlatego
też (uznają wiarę) za jedną całość. Grzesznik i bogobojny
człowiek są zatem na równi." (ibid.
7/223)
Imâm Sufyân ath-Thaurî
(rahimahullâh) powiedział:
"Różnimy się od Murdżi`ah w trzech kwestiach: Mówimy,
że Îmân (wiara) składa się z mowy i uczynków, podczas gdy
oni mówią 'mowa bez uczynków'. Mówimy, że (wiara) wzrasta
i maleje, a oni mówią, że ani nie wzrasta ani nie maleje.
Mówimy, że według nas Muzułmanie są mu'minûn
(wierzącymi), lecz czy Allâh ich za takich uznaje, to już
Allâh wie lepiej. Oni zaś mówią 'W obliczu Allâha jesteśmy
wierzącymi." (Przekazał Imâm al-Bayhaqî
(rahimahullâh) w "Kitâb-ul-I´tiqâd wal-Hidâyah ilâ
Sabîl-ir-Raszâd", str. 120-121).
[3] Szeich Muhammad bin `Uthaimîn (rahimahullâh)
powiedział na temat tej sekty,
"Są tymi, którzy popadli w skrajność względem rodziny
Proroka, i uznają innych sahabâh za niewiernych oskarżając
ich o wszelkie zło i okrutne rzeczy. Wśród nich istnieją
przeróżne sekty. Do nich należą ekstremiści, którzy uważają
`Aliego za boga, oraz inni, którzy winni są mniejszych błędów.
Zwani są Râfidhah (ci którzy odrzucają) ponieważ
odrzucili Zayd ibn `Alî ibn Al-Husayn ibn `Alî ibn Abî Tâlib
gdy go spytali o Abu Bakr i `Umar (radhi Allâhu anhumaa).
On zaś wzniósł za nich obydwu Du'â [suplikacje] prosząc
o miłosierdzie Allâha dla nich. Z tego właśnie powodu go
odtrącili i pozostawili. Sami siebie nazwali Szi`ah (stronnicy,
pomocnicy) ponieważ twierdzą, że wspierają rodzinę Proroka
(sal allahu `alejhi ła sallam) i wzywają do ich pierwszeństwa
nad innymi i uważają że mają większe prawo do przywództwa."(Szarh
Lum'ah al-I'tiqâd, nr. 93, str. 161)
[4] Szeich Muhammad bin `Uthaimîn (rahimahullâh)
powiedział o tej sekcie,
"Są tymi którzy zabili `Aliego bin Abi Tâlib, pragnąc
władzy. Ich madhhab oparty jest na odłączeniu się od Uthmâna
i `Aliego, rebelii i rewolucji przeciwko przywódcy, jeżeli
działa nie zgodnie z Sunną w jakiejkolwiek kwestii. Uznają
także, że każdy kto popełnia wielki grzech, staje się niewiernym
który na zawsze pozostanie w Piekle. Wśród nich istnieje
także wiele różnych sekt." (Szarh
Lum'ah al-I'tiqâd, nr. 93, str. 161)
[5] Przekazał Ibn Battah w "Ibânatul-Kubrâ",
nr. 278.
[6] Imâm Yahyâ bin Ma´în (zm. 233H - rahimahullâh)
powiedział:
"Każdy kto mówi źle o `Uthmânie, Talhah lub którymkolwiek
z Sahabah, jest Dadżdżalem! Nie wolno od niego nic spisywać.
Niech przekleństwo Allâha, aniołów i wszystkich ludzi na
nim spoczywa." (at-Târîkh, 532)
