W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego
Sharh-us-Sunnah
[wytłumaczenie wiary]
Autor: Imâm Abu Muhammad bin Khalf
al-Barbahârî (zmarł w 329 H)
40: Mash (przecieranie skarpet) jest częścią sunny
Przecieranie skórzanych skarpet (khuff) jest Sunną.[1]
| index | 41:
Sunną jest skracanie modlitwy podczas podróży ››
[1] Al-Lâlikâ’î przekazał w Sharh
Usûl I’tiqâd Ahlis-Sunnah (1/no.314/str.152),
że Sufyân ath-Thauri przekazując `Aqîdah Shu’ayb'owi
ibn Harb, powiedział “…Shu’ayb ibn Harb!
Nie skorzystasz z tego ci spisałem dopóki nie utrzymywał będziesz
wiary w to, że przecieranie skórzanych skarpet jest lepsze
niż mycie nóg…”
[przyp. tłum. (Abu Anas)]
Muhammad bin Jamil Zino powiedział,
"Pomiędzy najsilniejszymi hadisami na ten temat, jest
przekazany przez Buchariego, od Dżarir bin `Abdullâh: 'Widziałem,
jak Wysłannik Allaha udał się za potrzebą, a następnie wykonał
wudu i przetarł skórzane skarpety.'
Była to także praktyka wielu sahaba.
Abu Daûd powiedział: `Ali bin Abi Tâlib, `Abdullâh bin
Mas`ûd, Bara’ bin ‘Azib, oraz Anas bin Mâlik
zwykli byli przecierać swoje materiałowe skarpety; dotyczyło
to również `Umar bin Al-Khattab oraz Ibn 'Abbâs.
Ibn Al-Qayyim w swojej książce "Tahdîb
As-Sunan" powołując się na Ibn Al-Mundhir, pisał,
iż Imam Ahmad jednoznacznie wypowiadał się w kwestii dozwolenia
przecierania materiałowych skarpet. Opierał się na praktyce
Towarzyszy oraz na prostej analogi (pomiędzy materiałowymi
a skórzanymi skarpetami).
Inni uczeni, którzy uznawali to za dozwolone
to Sufyan at-Thuwri, Abdullah bin al-Mubarak, ‘Ata bin
Rabah, Hasan al-Basri, Sa`îd bin Al-Musayyab, oraz zgodnie
z Abu Yusuf oraz Muhammad bin Hasan. W ich opinii przecieranie
dozwolone jest kiedy skarpety są wystarczająco grube, tzn.
nie widać spod nich skóry." (The pillars
of Islam & Iman and what every muslim must know about
the religion)
Szeich Muhammad Ibn ´Uthaymîn (rahimahullâh)
powiedział:
"Wykonywanie Mash na wszelkiego rodzaju obuwiu
jest właściwą opinią. Powodem jest, że przekazy które dotyczą
mash są nieograniczone, i zakazane jest ograniczać
i stawiać warunki w tym co Ustawodawca objawił bez ograniczeń."
(Madżmû´ Fatâwâ ash-Shaykh Ibn ´Uthaymîn
(7:158))
Hadisy potwierdzające dopuszczalność przecierania
obuwia (butów, skarpet, sandałów; czegoś co nałożone jest
na nogi, w czym się chodzi) przekazane zostały przez At-Tirmidhî
od Al-Mughîrah (hasan), Ad-Dahhâk od Abu Mûsa (hasan),
Ibn Hibbân od Aus, Ibn Khuzaimah od Ibn 'Umar (sahih). [zobacz
At-Turkmanî Al-Hanafî w "Al-Dżauhar-un-Naqî" (1/288);
a także Imâm Dżamâl-ud-Dîn Al-Qâsimî w "Al-Mas'h 'alâl-Dżaurabayn",
Nâsir-ud-Dîn al Albâni w "Tamâm-un-Nas'h fî Ahkâm-il-Mas'h",
Ibn Taimiyyah w "Ikhtiyârât"]
Warunki które muszą zostać spełnione aby
móc wykonywać mash są następujące:
1. "Khuff trzeba nałożyć będąc
w stanie rytualnej czystości.
2. Khuff lub inne obuwie musi być
czyste [wolne od nadżs].
3. Mash dozwolone jest jedynie po
utraceniu mniejszej nieczystości. Nie jest dozwolone gdy wymagany
jest ghusl (np. po stosunku seksualnym).
4. Mash dozwolone jest przez jeden
dzień i jedną noc (24h) dla rezydenta, oraz trzy dni i trzy
noce (72h) dla podróżnego (Sahih Muslim). Czas ten zaczyna
się liczyć po pierwszym przetarciu, i kończy się po upływie
24 godzin dla rezydenta, i 72 godzin dla podróżnego.
Według niektórych uczonych istnieją jeszcze
inne warunki, podlegające dyskusji." (Szeich
ibn ´Uthaymin, "Ahkâm-ut-Tahârah", str. 15)
Należy przetrzeć górę skarpetki; opierając
się na przekazie od `Alîego, który powiedział: "Gdyby
religia zależna była od naszej opinii, wydawałoby się bardziej
celowe przetarcie skarpet od dołu, niż od góry. Zaprawdę,
widziałem Wysłannika Allaha jak przecierał wierzchnią stronę
swoich skarpet." (Abu Daûd i
Ad-Daraqutni z autentycznym łańcuchem przekazu)
|
