W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Sharh-us-Sunnah
[wytłumaczenie wiary]

Autor: Imâm Abu Muhammad bin Khalf al-Barbahârî (zmarł w 329 H)

44: Hipokryzja to proklamowanie wiary, ukrywając niewiarę

Hipokryzją jest okazywanie Islamu, jednocześnie ukrywając niewiarę. ^[1]

| index | 45: Świat ten jest miejscem gdzie istnieje imân ››

^[1] Istnieją dwa rodzaje hipokryzji (Nifâq):

a) Hipokryzja wiary: o której wspomina tutaj autor. Jest to rodzaj hipokryzji który wyklucza człowieka z Islamu

b) Hipokryzja uczynków: gdy człowiek posiada niektóre cechy hipokrytów. Mimo iż jest to bardzo poważne, to nie wyklucza człowieka z Islamu, jednak z czasem może do tego doprowadzić.

[przyp. tłum. (Abu Anas)]

Imâm ´Abdur-Rahmân bin Nâsir as-Sa´dî (rahimahullâh) powiedział:

”Trzymaj się wiedzy, że hipokryzją jest okazywanie dobra ukrywając zło. Do tej definicji należy hipokryzja wiary (Nifâq I´tiqâdî) i hipokryzja uczynków (Nifâq ´Amalî), o czym wspomniał Prorok (sal allahu `alejhi ła sallam) mówiąc na przykład: ”Hipokryta wyróżnia się tym że, kłamie gdy mówi, łamie przysięgi gdy przysięga i zwodzi gdy gwarantuje.”

Jeśli chodzi o hipokryzję wiary która wyklucza człowieka z islamu, to jest to rodzaj hipokryzji którą Allâh opisał hipokrytów w tymże rozdziale* jak i w innych rozdziałach. Hipokryzja nie istniała przed emigracją Proroka z Mekki do Medyny, i nie istniała także po emigracji aż do bitwy pod Badr, gdy Allâh obdarzył wierzących zwycięstwem i mocą. Wtenczas nie-muzułmanie mieszkający w Medynie zostali osłabieni i podstępem zaczęli okazywać Islam ze strachu pragnąc uchronić swoje życie i majątek. Zatem żyli między muzułmanami i okazywali że do nich należą, lecz a w rzeczywistości nie byli muzułmanami.” (Taysîr al-Karîm ar-Rahmân, str. 25)

* Imâm as-Sa´dî prawdopodobnie ma tutaj na myśli rozdział w którym Allâh objawił co znaczy:

»Kiedy oni przychodzą do was, mówią: "Uwierzyliśmy!" A przecież weszli z niewiarą i z niewiarą wyszli. Zaprawdę, Allâh wie najlepiej, co oni ukrywają!« (Surah al-Mâ'idah, 5:61)