W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego
Sharh-us-Sunnah
[wytłumaczenie wiary]
Autor: Imâm Abu Muhammad bin Khalf
al-Barbahârî (zmarł w 329 H)
49: Tytuł wierzącego zniesiony może być jedynie z konkretnych
powodów
Żaden muzułmanin nie zostaje wykluczony z islamu, do póki
nie odrzuci wersetu z Księgi Allâha, Wzniosłego Błogosławionego,
lub odrzuci jakikolwiek przekaz od Wysłannika Allâha (sal
allahu `alejhi ła sallam), wznosi modły do kogokolwiek innego
niż Allâha, lub składa ofiarę komukolwiek innemu niż Allahowi.[1] Jeżeli by się czegoś takiego dopuścił,
to twoim obowiązkiem jest wykluczenie go z Islamu. Jeżeli
zaś nic takiego nie uczyni, to jest wierzącym i nosi tytuł
Muzułmanina, nawet jeśli tak nie jest w rzeczywistości.
| index | 50:
Trzeba przyjąć wszystkie przekazy od Allâha i Jego Wysłannika,
nawet jeżeli ich rzeczywistość jest niezrozumiała ››
[1] Obejmuje to także wszelką `Ibâdah
(ofiarowanie czci) komukolwiek innemu niż Allahowi. Dla
przykładu może to być wykonywanie tauâf wokół grobów,
wznoszenie suplikacji do zmarłych, proszenie zmarłych o pomoc.
Jeśli człowiek dopuści się tego typu wykroczeń z powodu ignorancji,
to osoby posiadające wiedzę powinny mu to uświadomić i przedstawić
dowody które jest w stanie zrozumieć, lecz jeśli nadal arogancko
je odrzuca, wiedząc że jest to Szirk, wtenczas opuścił
Islam.
[przyp. tłum. (Abu Anas)]
Szeich Bin Bâz (rahimahullâh) powiedział
na temat ignorancji, i czy jest ona usprawiedliwieniem dla
tych muzułmanów do których prawda nie dotarła:
"Jeżeli żył on [muzułmanin] w kraju oddalonym od reszty
świata muzułmańskiego, lub w dalekiej części Afryki gdzie
nie ma dookoła [innych] muzułmanów, wtedy to że nie był świadomy
[pewnych rzeczy, jak np. obowiązek salah, hadż, zakaz
zinâ itd.] może zostać od niego przyjęte [przez Allaha] jako
usprawiedliwienie, i jeżeli umrze w tym stanie to Allah o
nim osądzi; podlegał będzie tej samej kategorii co ludzie
którzy żyli w czasach fatrah (okres między Prorokami)*.
Właściwą opinią jest, że [ludzie ci] zostaną poddani próbie
w Dniu Zmartwychwstania: jeżeli odpowiedzą i podporządkują
się, wejdą do Raju, jeżeli będą nie posłuszni wejdą do Piekła.
Jednak ci którzy żyli wśród Muzułmanów, a mimo to dopuszczali
się kufr i zaniedbywali powszechnie znane obowiązki,
dla nich nie ma usprawiedliwienia, ponieważ sprawy są jasne,
i wśród nich są muzułmanie którzy poszczą i wykonują hadż.
I Allâh jest tym którego pomocy szukamy."
(Kitâb Madżmuu' Fatâua wa Maqâlât Mutnawwi'ah li Samâhat,
tom. 7, str. 132)
* Ahl ul fatrah - są to ludzie do
których nie dotarło przesłanie proroków. Szeich Nâsir-ud-Dîn
al Albâni (rahimahullaah) powiedział:
"Termin Ahl al-Fatrah dotyczy
każdego do kogo nie dotarło da'uah (przesłanie Islamu)
w odpowiedni sposób, taki jak został przesłany przez Szari`ah.
Nie jest jednak możliwe aby zidentyfikować każdą poszczególną
osobę z Ahl-ul-Fatrah. Po pierwsze nie jest to możliwe
ponieważ nie leży to w ludzkiej możliwości; a po drugie ponieważ
ich identyfikacja nie została objawiona w Koranie lub Sunnie."
(Kaseta audio, 'Ahl-ul-Fatrah' nr. 363,
Abu Layla al-Athari)
Szeich ibn Uthaminîn (rahimahullâh) powiedział
na temat ignorancji:
"Tak więc jeżeli jest ignorantem, nie staje się niewierzącym,
gdyż Allah mówi, co znaczy: »A kto
oddzieli się od Posłańca, mając jasną wiedzę o tym, jaka jest
dla niego droga prosta, a postępuje inną drogą niż droga wiernych
- to My obrócimy go ku temu, ku czemu on sam się zwrócił,
i wystawimy go na spalenie w Gehennie. A jakże złe to miejsce
przybycia!« (Surah an-Nisâ, 4:115)
Allah mówi także, co znaczy: »Allâh
nie sprowadza z drogi ludzi, jeśli ich prowadził przedtem
drogą prostą, dopóki im nie wyjaśni, czego oni mają się wystrzegać...«
(Surah at-Tauba, 9:115) oraz, »My
(Allah) nie karaliśmy nigdy, zanim
nie wysłaliśmy posłańca.« (Surah al-Isra, 17:15)
Niemniej jednak, jeżeli osoba ta nie dba
o to aby zdobyć wiedzę i upewnić się, wtedy ignorancja nie
jest usprawiedliwieniem. Jeżeli na przykład osoba ta dowie
się, że konkretny uczynek jest kufr, i nie potwierdzi
tego, ani nie sprawdzi, wtedy nie ma dla niej usprawiedliwienia."
(Madżmû al-Fatâuâ, 2/125-126)
|
