W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Sharh-us-Sunnah
[wytłumaczenie wiary]

Autor: Imâm Abu Muhammad bin Khalf al-Barbahârî (zmarł w 329 H)

64: Martwi politeiści słyszeli słowa Wysłannika w dniu Badr

Wiara, że gdy Wysłannik Allâha (sal allahu `alejhi ła sallam) mówił do (zmarłych) ludzi którzy wrzuceni zostali do wyschłej studni w dniu Badr, słyszeli oni jego słowa. ^[1]

| index | 65: Allâh oczyszcza z grzechów poprzez chorobę ››

^[1] Prorok (sal allahu `alejhi ła sallam) powiedział,

“O Abu Dżahl ibn Hishâm! O Umayyah ibn Khalaf! O ‘Utbah ibn Rabî’ah! O Shaibah ibn Rabî’ah!” i wspomniał ich przywódców (mówiąc), “Czy obietnica waszego Pana została wam potwierdzona? Obietnica mego Pana została mi potwierdzona!” `Umar powiedział, “Wysłanniku Allâha! Przemawiasz do ludzi którzy są trupami?” Na to Wysłannik (sal allahu `alejhi ła sallam) odpowiedział, “Na tego w czyim Ręku jest moja dusza! Nie słyszysz tego co mówię lepiej niż oni, lecz oni nie są w stanie odpowiedzieć.” (Przekazał Buchari (Eng. trans. 5/209/no.314) i Muslim (Eng. trans. 4/1491/no.6869).

[przyp. tłum. (Abu Anas)]

Gdy przekaz ten wspomniany został przed `Aiszą, powiedziała, "Lecz Prorok (sal allahu `alejhi ła sallam) powiedział, 'Teraz wiedzą że to co im mówiłem jest prawdą.' A następnie wyrecytowała werset: »...ty nie możesz skłonić do słyszenia tych, którzy są w grobach« (30:52) do końca tego wersetu." (Sahih al-Buchari, tom 5, księga 59, numer 317)

Qatâdah, podrzędny narrator tego hadisu powiedział: "Allâh przywrócił ich czasowo do życia, aby mogli usłyszeć słowa Wysłannika, jako pogardę i obrazę, aby mieli wyrzuty i doznali skruchy." (Sahih al-Buchari, tom 5, księga 59, numer 314)

Powyższe jest jedynie wyjątkiem od reguły, gdyż martwi nie słyszą, czego dowodem jest między innymi następujące wersety:

»Nie są równi żywi i umarli. Zaprawdę, Allâh daje słyszeć, komu chce, lecz ty nie możesz skłonić do słyszenia tych, którzy są w grobach.« (Surah al-Fatir, 35:22)

»Zaprawdę, ty nie zmusisz do słyszenia martwych ani też nie zmusisz do usłyszenia tego wezwania głuchych, kiedy oni się odwracają plecami.« (Surah an-Naml, 27:80)

Fakt że martwi Quraysz słyszeli słowa Wysłannika (sal allahu `alejhi ła sallam), jest zatem jednym z cudów które towarzyszyły Wysłannikowi i stanowi jedynie wyjątek od reguły, co potwierdziło wielu słynnych komentatorów Koranu (Zobacz Nu'mân bin Mahmûd al-Alûsi , al-âyât al-Bayyinâl fî `adam Samâ' al-Amuat, str. 29, 56 i 59 oraz Rûh al-Ma'ânî, tom 6, str. 455; tego samego autora).