W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Tauassul czy Szirk?

Opracował: Abu Anas bin Marian
W oparciu o: Tawassul, autorstwa Muhammad Naasir-ud-Diin al-Albaani

4. Tauassul do Proroka po jego śmierci.

Tutaj podobnie jak w punkcie 3, należy rozumieć ten fragment jako "Tauassul PRZEZ Proroka", i jest to kwestia w której istnieje Ikhtilâf [różnica opinii wśród uczonych]. Jedni, jak na przykład Imâm Ahmad ibn Hanbal i Imâm ash-Shaukâni utrzymują, że ta forma tauassul jest dozwolona, ^[1] inni, jak na przykład Abu Hanîfah i Imâm al-Qudûri uważają ją za innowację. ^[2]

A w każdym przypadku w którym istnieją różnice opinii, obowiązkiem jest to co powiedział Allâh, co znaczy:

»I w czymkolwiek się poróżnicie, rozstrzygnięcie należy do Boga. Taki jest Bóg - mój Pan! Jemu zaufałem i do Niego się nawracam.« (Ash-Shura, 42:10)

»Ale nie! Na twego Pana! Oni nie uwierzą, dopóki nie uczynią ciebie sędzią w tym, co jest przedmiotem sporu między nimi. Potem nie znajdą już w sobie sprzeciwu co do tego, co rozstrzygnąłeś, i poddadzą się całkowicie.« (Surah an-Nisa'a, 4:65)

Zatem nie podążamy na oślep za opiniami ludzi, lecz religią jest to co objawił Allâh w swej księdze i wytłumaczył nam nasz Wysłannik.

^[1] Ci uczeni jednak jasno i wyraźnie rozróżnili pomiędzy Tauassul przez Proroka, a du`a do innych niż Allaha. Imâm Shaukâni powiedział miedzy innymi: “Osoba która prosi innych niż Allaha o coś, co jedynie Allâh może dokonać, czci innych u boku Allaha. Allâh zesłał jedynie wysłanników i pisma, po to aby jedynie On był czczony: »O ludu mój! Czcijcie Allaha! Nie macie innego boga, jak tylko Jego!.«(Surah al-'Âraf, 7:59)" (Risâlah fî Wujûb Tawhîdillâh, str. 59)

^[2] Imaam Abu Hanifah (rahimahullaah) powiedział: "Za nic nie przystaje nikomu aby prosił Allaha inaczej jak przez Niego Samego [Allaha], a suplikacje które zostały dozwolone i nakazane to na przykład to co Powiedział Allâh, »Najpiękniejsze Imiona należą do Allâha, wzywajcie Go przez nie.«" (Durrul-Mukhtar, 2/630)