W Imię Boga, Miłosiernego, Litościwego

Tauhiid [czysty monoteizm]

Autor: Shaykh Salih Fauzaan bin Fauzaan
Tytuł: Lessons from the Glorious Qur'an
źródło: [www.daruahlilathar.com]
Z angielskiego tłumaczył: Abu Anas bin Marian

Trzy powszechnie znane kategorie Tauhiidu pochodzą z Księgi Allaha, Wysławionego i Wywyższonego. Ich podzielenie nie jest oparte na opinii uczonych, ani na terminologii, lecz wydobyte są z Księgi Allaha.

1. Tauhiid Ar-Rubbuubiyyah

Jest to wyróżnienie Allaha jako Jedynego, który tworzy, obdarza, daje życie, odbiera życie, utrzymuje wszystko. Człowiek zatem wierzy że jedynie Allah jest Stwórcą, Żywicielem, Dysponentem wszelkich spraw, Żyjącym który nigdy nie umiera.

2. Tauhiid Al-Uluhiyyah

Jest to wyróżnienie Allaha jako Jedynego któremu poświęca się wszelkie akty czci, które nas do Niego przybliżają. Do niech należą dua'a (suplikacje, prośby), obawa, nadzieja, zaufanie, bogobojność, ofiarowywanie, poświęcenie, oraz wszelkie inne rodzaje czci. Obowiązkiem jest zatem aby wszelkie formy czci oddawane były jedynie dla Allaha, i nic nie powinno być kierowane ku czemu / komukolwiek innemu niż Jemu. Tym jest Tauhiid Al-Ibaadah lub Tauhiid Al-Uluuhiyyah. To właśnie jest tauhiidem związanym z postępowaniem i posłuszeństwem.

3. Tauhiid Al Asmaa was Sifaat

Jest to wiara we wszystkie te Imiona i Atrybuty, które Allah ustanowił opisując Siebie, oraz które zostały ustalone przez Jego Wysłannika (sal allahu `alejhi ła sallam).

Wyżej wymienione trzy kategorie Tauhiidu pochodzą z Księgi Allaha, Wywyższonego i Wychwalonego. Tak więc wszelkie wersety w Koranie które informują nas o czynach Allaha, takich jak zaopatrzenie, nadawanie i odbieranie życia, władza nad wszelkimi sprawami świata (dunya) dotyczą Tauhiid Ar Rubbuubiyyah. Przykładów takich jest w Koranie wiele. 

»Powiedz (Muhammedzie): "Do kogo należy ziemia i wszyscy, którzy się na niej znajdują, jeśli wiecie?" Oni powiedzą: "Do Boga!" Powiedz: "Czy wy się nie opamiętacie?" Powiedz: "Kto jest Panem siedmiu niebios i Panem wyniosłego tronu?" Oni powiedzą: "Bóg. Powiedz: "Czyż nie staniecie się bogobojni?" Powiedz: "Kto ma w swoim ręku władzę królewską nad każdą rzeczą? I kto roztacza opiekę, a opieki nie potrzebuje - jeśli wiecie?" Oni powiedzą: "To jest Bóg!"« (Surah al-Mu'minuun, 23:84-89)

»Powiedz (Muhammedzie): "Kto daje wam zaopatrzenie z nieba i z ziemi? Kto włada słuchem i spojrzeniem? Kto wyprowadza żywe z martwego? I kto wyprowadza martwe z żywego? I kto zarządza wszelką sprawą?" Oni powiedzą: "Bóg. Powiedz im więc: "Czyż nie będziecie się obawiać kary Boga (za to iż przypisujecie Mu partnerów w czci)?!"« (Surah Yunus, 10:31)

Takie są wszystkie wersety w których wspomniane jest stworzenie niebios i ziemi oraz wszelkich innych rzeczy stworzonych. Wszystkie tego typu wersety dotyczą Tauhiid Ar Rubbuubiyyah.

Wszystkie zaś wersety w których wspomniane są akty czci: zawierają nakaz czczenia Jedynie Allaha, i zakazują szirk ^[1], dotyczą Tauhiid Al Uluuhiyyah.

Każdy werset w którym wspomniane są Imiona i Atrybuty Allaha, dotyczy Tauhiid Al Asmaa was Sifaat.

Wszystkie te trzy kategorie znajdują się w Koranie. Dlatego też Uczeni mówią że istnieją trzy kategorie Tauhiid: Tauhiid Ar Rubbuubiyyah, Tauhiid Al Uluuhiyyah, Tauhiid Al Asmaa was Sifaat. Nie oni jednak wymyślili te kategorie, lecz wyodrębnili je na podstawie Księgi Allaha. 

Wyodrębnienie tych trzech kategorii jest o tyle istotne, że umożliwia ono właściwe zrozumienie Tauhiidu. Istnieją bowiem ludzie którzy twierdzą, że Tauhiid składa się tylko z jednej kategorii - Tauhiid ar-Rubuubiyyah. Twierdzą iż wiara w Jedność Boga wymaga jedynie potwierdzenia że Jedynie Allah jest Stwórcą, Żywicielem, Dającym życie i śmierć, itp. Odnoszą się jedynie do czynów i Atrybutów Allaha. Na tej podstawie przeróżni filozofowie i wolni myśliciele zbudowali swą wiarę (`aqiidah).

Wiarę tę odnaleźć można w ich księgach, których teksty potwierdzają tylko i wyłącznie Tauhiid ar-Rubuubiyyah. Ich zdaniem, każdy kto potwierdza ten aspekt tauhiidu, jest osobą która potwierdza Jedność Allaha w jej całości. Nie pojmują oni jednak ani Tauhiid al-Uluuhiyyah, ani Tauhiid al-Asmaa' was-Sifaat, a zatem nie uważają oddawanie czci ludziom zmarłym za szirk. Mogą jedynie powiedzieć, "Jest to intencja skierowana ku komu innemu niż Allaah, i jest to błędem," lecz nie powiedzą że jest to szirk.

Niektórzy z nich twierdzą, "Ludzie ci, którzy wzywają zmarłych i szukają u nich pomocy, nie dopuszczają się szirk, ponieważ nie wierzą że ci zmarli lub innego rodzaju obiekty czci, są w stanie stworzyć cokolwiek, nie mają władzy, ani nie zaopatrują stworzenia u boku Allaha. Ponieważ w to nie wierzą, nie są Muszrikiin ^[2]. Ich postępowanie nie uznawane jest jako szirk, ponieważ biorą oni jedynie swe obiekty czci jako rzeczników i pośredników między sobą a Allahem!!"

Tak twierdzą ci filozofowie, lecz powiedzenie to niczym się nie różni od poglądów politeistów za dawnych czasów o których Allâh mówi:

»Czy szczera religia nie należy tylko do Boga? A ci, którzy sobie wzięli opiekunów poza nim (mówią): "My czcimy ich tylko dlatego, ażeby oni przybliżyli nas do Boga."« (Surah az-Zumar, 39:3)

» Oni czczą, poza Bogiem, to, co im nie szkodzi i nie przynosi korzyści. Oni mówią: "To nasi orędownicy u Boga." Powiedz: "Czyż wy potraficie powiadomić Boga o czymś, czego On nie zna w niebiosach i czego On nie zna na ziemi? Niech Jemu będzie chwała, On jest wyniosły ponad to, co Jemu dodają jako współtowarzyszy!"« (Surah Yunus, 10:18)

Filozofowie twierdzą, "Czczenie grobów, wzywanie zmarłych i proszenie ich o pomoc nie jest szirk. Jest to jedynie tauassul (sposób przybliżenia się do Allaha), szukanie wstawiennictwa, oraz czynienie mediatorów pomiędzy sobą a Allahem. Jeżeli nie wierzą że te obiekty czci, są stwórcami, żywicielami, lub mają władzę nad stworzeniem u boku Allaha, to nie dopuszczają się szirk!"

Tego typu stwierdzenia znajdują się w ich książkach i na ich wykładach, a tych niewielu z nich którzy okazują niechęć do ludzi którzy dopuszczają się tego typu aktów, mówią jedynie, "Jest to błąd z ich strony, ponieważ nie wiedzą i popełniają tego typu błędy nieumyślnie."

Niemniej jednak większość z nich nie przywiązuje żadnej wagi do tego grzechu, mówiąc,  "Oni tylko czynią pośredników i rzeczników między sobą a Allahem, a to nie jest szirk."

Nie przypisuję ludziom słów których nie głoszą - tego typu stwierdzenia znajdują się w ich księgach w których odpierają ludzi którzy nawołują do Tauhiid, i bronią szirk.

Jeżeli chodzi o Imiona i Atrybuty Allaha, to wydaje im się że potwierdzenie ich wymaga porównania Allaha z Jego stworzeniem, więc przeczą im. Podobnie jak, Dziahmiyyah ^[3], Mu'tazilah ^[4], Ash'ariyyah ^[5], oraz Maaturidiyyah, negują Tauhiid al-Asmaa' was-Sifaat, myśląc że w ten sposób zachowują Chwałę Allaha. Tak więc Tauhiid jest wśród nich ograniczony jedynie do Tauhiid ar-Rubuubiyyah, gdyż nie rozumieją Tauhiid al-Uluuhiyyah, ani Tauhiid al-Asmaa' was-Sifaat.

Tak bardzo gardzą tymi którzy mówią o trzech różnych kategoriach Tauhiidu, że jeden z ich powszechnych pisarzy napisał, "Dzielenie Tauhiid na trzy kategorie, jest podobne do Trójcy!"

Tauhiid Al Haakimiyyah

Istnieją także inni za naszych czasów którzy dzielą Tauhiid na cztery kategorie:

1. Tauhiid Ar Rubuubiyyah

2. Tauhiid Al Uluuhiyyah

3. Tauhiid Al Asmaa was Sifaat

4. Tauhiid Al Haakimiyyah

Opierają swój pogląd na stwierdzeniu, że sposób wyodrębnienia Tauhiidu jest tradycyjny i nie został zakończony (na wcześniej wymienionych trzech kategoriach). Nie jest zatem zabronione dodanie czwartej kategorii do istniejących trzech.

Jednak podział na trzy kategorie nie jest podziałem tradycyjnym, gdyż opiera się on na Księdze Allaha i Sunnie. Gdy nasi bogobojni przodkowie  wyodrębnili trzy kategorie Tauhiidu, zrobili to na podstawie Księgi i Sunny.

Jeżeli zaś chodzi o al-Haakimiyyah, to owszem, jest ona prawdziwa. Obowiązkiem jest aby prawa zachowane były w ramach Szariatu Allaha, lecz jest to częścią Tauhiid al-Ibaadah (al-Uluuhiyyah), ponieważ jest to posłuszeństwem względem Allaha, Wywyższonego. Nasi przodkowie nie zlekceważyli Tauhiid al-Haakimiyyah, gdyż uważali, że jest ona zawarta w Tauhiid al-Uluuhiyyah.

Do czci Allaha, należy posłuszeństwo jemu w prawach przez Niego objawionych (Szariah), więc nie jest to odrębną kategorią. Jeżeli tak by faktycznie było, to należałoby uczynić as-Salaah (modlitwę) odrębną kategorią spośród kategorii Tauhiidu, az-Zakaah (obowiązkowa jałmużna) jako odrębną kategorię, as-Siyaam (post) jako odrębną kategorię i al-Hadż (pielgrzymka) jako odrębną kategorię. Wszelkie akty czci należałoby by uczynić różnymi kategoriami Tauhiidu, a kategorie te nigdy by się nie skończyły! Dlatego wyodrębnienie tej czwartej kategorii jest błędem.

Wszelkie rodzaje Ibaadah (czci) zawarte są w jednej i tej samej kategorii którą jest Tauhiid al-Uluuhiyyah.

Tauhiid al-Ittibaa

Istnieją także ludzie którzy dodają jeszcze piątą kategorię, nazywając ją ittibaa ar-Rasuul (posłuszeństwo względem Wysłannika), lecz jest to także błędne. Posłuszeństwo Wysłannikowi (sal allahu `alejhi ła sallam) jest prawdziwe i wymagane, lecz jest ono samo w sobie niezbędnym warunkiem Tauhiidu. Dlatego też szehadah (wyznanie wiary) 'nic nie jest warte czci prócz Allah' nie jest poprawne, jeżeli nie zostanie wyznane że 'Muhammad jest Jego Wysłannikiem'.

Zatem warunkiem zaświadczenia że Bóg jest Jedyny, jest zaświadczenie że Muhammad jest Jego Wysłannikiem. Jest to zatem częścią Tauhiidu w swej całości, a nie jego odrębną kategorią. Osoba która przeczy at-Tauhiid, zwana jest Muszrik lub Kaafir ^[6], a osoba która odrzuca posłuszeństwo względem Wysłannika staje się innowatorem (mubtad`i).

Zatem ci którzy przeciwni są temu wyodrębnieniu Tauhiidu, przeciwni są Ahl as-Sunnah. Mufrit to ktoś kto dodaje dodatkowe kategorie, a Mufarrit to ktoś kto zawęża je do jednej kategorii, ignorując resztę; w rzeczywistości ignoruje najważniejszą z nich, która wymagana jest od stworzenia, a jest nią Tauhiid al-Uluuhiyyah.

Jeżeli chodzi o Tauhiid ar-Rubuubiyyah, to wszelkie narody i społeczeństwa potwierdzały jej prawdziwość. Nikt nie przeczy tej wierze, poza osobami anormalnymi które poprzez swoją dumę i upór ją odrzucają, mimo iż w głębi duszy wiedzą że jest ona prawdą. Wszelkie stworzenie zatem potwierdza, że Allah jest Stwórcą, Żywicielem, wiecznie żywym który nigdy nie umiera, rozporządzającym wszelkimi sprawami, lecz to nie jest Tauhiid który wymagany jest od stworzenia.

^[1] Szirk - czczenie czegokolwiek o boku Allaha

^[2] Muszrik - osoba która dopuszcza się szirk.

^[3] Dziahmiyyah: Jest sektą która pojawiła się pod koniec ostatniej dynastii Umawi. Jej założycielem był Dżahm bin Safuan. Przeczą Imionom i Atrybutom Allaha, podobnie jak ekstremalni Murdżi'ah i Dżabariyah.

^[4] Mu'atazilah: Sekta ta powstała na początku drugiego wieku po Hidżrah. Jej założycielami byli 'Amr ibn 'Ubayd i Waasil ibn 'Ataa. Wierzą że negacja atrybutów Allaha należy do Tauhiid! Wierzą że Koran jest stworzony, rebelię przeciwko władzom Muzułmańskim uważają za słuszną, a Muzułmanie winni ciężkich grzechów znajdują się pomiędzy Wiarą a niewiarą, i skazani zostaną do piekła na wieczność.

^[5] Szeich Ibn al-Uthaimiin (rahimahullaah) powiedział: "Dla przykładu - Aszaryci (aszari`yah) i Maturydyci (maturidiyah) nie są uznawani za Ahl us-Sunnah wal-Dziamaa'ah w tej konkretnej kwestii, (i.e. Imiona i Atrybuty Allaha). Raczej przeczą temu, w co wierzył Wysłannik (sal allahu `alejhi ła sallam) i jego Towarzysze, względem akceptacji haqiiqah (prawdziwego znaczenia) Atrybutów Allaaha - Najbardziej Doskonałego. Dlatego też każdy kto twierdzi że Ahl us-Sunnah podzielona jest na trzy grupy: Salafi, Ash'arii i Maturidi - ten zbłądził.

Jak wszystkie trzy można uważać za Ahl us-Sunnah gdy różnią się między sobą? Co innego istnieje poza Prawdą, jak zbłąkanie. Jakże mogą wszyscy należeć do Ahl us-Sunnah, gdy każdy z nich przeczy drugiemu. Nie jest to możliwe, inaczej jak poprzez pojednanie przeciwieństw.

Nie ma jednak wątpliwości, że jedni z nich są prawdziwymi Ahl us-Sunnah - ale którzy? Ktokolwiek z nich zgadza się z Sunną uważany jest za Ahl us-Sunnah, a ktokolwiek z nich jej przeczy, nie jest uważany za Ahl us-Sunnah. A zatem Salaf (towarzysze Wysłannika) są Ahl us-Sunnah wal-Dżamâ'ah, i nie można o nikim innym jak o nich tak powiedzieć.

Jak więc można nazwać Ahl us-Sunnah tych, którzy przeczą Sunnie? Czy możliwe jest aby powiedzieć że Ahl us-Sunnah to trzy poróżnione grupy które są zgodne ze sobą? Gdzie zatem znajduje się zgoda i konsensus?

Nie, Ahl us-Sunnah wal-Dżamâ'ah to ci którzy trzymają się wiary Wysłannika (sal allahu `alejhi ła sallam) i jego Towarzyszy, oraz wiary (`aqiidah) Salaf - po Dzień Zmartwychwstania - są nimi Salafi." [Sharh Aqiidatil-Waasitiyyah (1/123)]

^[6] Ktoś komu uświadomione zostaje przesłanie Islamu, lecz mimo to odmawia czcić Boga Jedynego, niewierzący.